Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54
  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52

Troumpa67Προσοχή! Ακολουθεί δημοσίευση με σκληρή γλώσσα και βωμολοχίες! Παρακαλείστε, αν είστε κάτω των 18 ετών, να μη συνεχίσετε την ανάγνωση!

Λοιπόν, παραιτούμαι. Από χθες το έχω συζητήσει με είκοσι ανθρώπους, δε βγαίνει άκρη. Για άλλη μια φορά, το χάσμα των γενεών στην κερκίδα δε γεφυρώνεται.

Το σύνθημα λέει: «Κάθε ολυμπιακός/είναι και πουτάνας γιος/γεννήθηκε στον Πειραιά/τον παλιοπουσταρά/Τα βράδια που κοιμότανε/η μάνα του γαμιότανε/μέσ’ στης Τρούμπας τα στενά/γαμώ τον Πειραιά». Έτσι λέω εγώ, δηλαδή, και μια μερίδα του κόσμου από αυτούς που το συζητήσαμε. Μία άλλη μερίδα του κόσμου, μεγαλύτερη, ισχυρίζεται πως το σύνθημα λέει «μέσ’ στης Τούμπας τα στενά». Άρα, έχουμε διαφορετική άποψη, εμείς οι λίγοι, που το στατιστικό δείγμα μας θέλει κάποιας πιο μεγάλης ηλικίας.

Troumpa67aΤο επιχείρημα της δικής μου πλευράς είναι το εξής: «Χαλόου, Τρούμπα, γιου νόου, 6ος Στόλος, καλώς τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα». Ο τύπος στο σύνθημα είναι ολυμπιακός, είναι πουτάνας γιος, γεννήθηκε στον Πειραιά, εκεί που κοιμότανε η μάνα του πήγαινε και γαμιότανε σε κάτι στενά. Δηλαδή, σε ποια στενά να πήγαινε; Στα Τρίκαλα, στα δυο στενά; Στης Τούμπας τα στενά; Έχετε δει πολλές ιερόδουλες στα στενά της Τούμπας; Κόκκινα φανάρια; Όχι τα φανάρια στη Λαμπράκη, ρε εξυπνάκια, στα σταυροδρόμια, δε λέμε αυτά. Κι άντε, πες πως αυτή η μία η ιερόδουλη ερχόταν στης Τούμπας τα στενά. Πώς ερχόταν, όσο κοιμόταν ο κανακάρης της; Πετούσε; Διακτινιζόταν; Δεν ξέρω. Είναι τόσο μεγάλη ιστορία η Τρούμπα που, πραγματικά, σηκώνω τα χέρια ψηλά που πρέπει να το δικαιολογήσω. Της πουτάνας το κάγκελο γινόταν, δηλαδή έβγαιναν στο μπαλκονάκι του πορνείου στην Τρούμπα οι γυναίκες και από κάτω τις διάλεγαν οι υποψήφιοι. Λαογραφικά ντοκουμέντα είναι αυτά, δεν τα λέω εγώ. Ευτυχώς που ο Πετρόπουλος ζήτησε να τον κάψουν και δε θα τρίζουν τα κόκκαλά του.

Το επιχείρημα της άλλης πλευράς, αποτελούμενη κυρίως από νεαρό κόσμο, ανοιχτόμυαλο και προοδευτικό, είναι πως «έτσι το ξέρω εγώ».

Ωραία, λοιπόν, ως συνήθως εγώ κάνω πίσω και δέχομαι πως εσείς έχετε δίκιο. Συνεχίστε να μιλάτε για πόρνες που πηδιόντουσαν «μέσ’ στης Τούμπας τα στενά», μέχρι να τα πάρει στο κρανίο κανένας Τουμπιώτης και αρχίσει τις μάπες μέσα στο πέταλο σε όσους ισχυρίζονται πως υπήρχαν γυναίκες μητέρες ολυμπιακών στην περιοχή της Τούμπας που πουλούσανε το κορμί τους.

Δηλαδή αυτό το «γαμώ τον Πειραιά» στο τέλος, ούτε αυτό δε σας καλύπτει; Τέλος πάντων, αυτά. Ξεφτιλιζόμαστε και μόνο που το συζητάμε το θέμα. Σημεία των καιρών. Φυτά-Ναζί-Σκουλήκια αρειανοί.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038