Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

VER 6866Δεν υπάρχει καμία «υποχρέωση» και κανένα «καθήκον» του κόσμου να πηγαίνει στο γήπεδο.

Στον ΠΑΟΚ πηγαίνεις μόνο όταν το θέλεις κι όταν το νιώθεις, δεν πας επειδή ντρέπεσαι να λείψεις ή επειδή θα σου βάλει κάποιος απουσία. Και, το κυριότερο, δεν πας για να βγάλεις τα κόμπλεξ και τα απωθημένα σου στην πλάτη του ΠΑΟΚ. Το νιώθεις, το γουστάρεις, σου λείπει, τρελαίνεσαι. Δεν μπορείς να μην πας, είναι κάτι εσωτερικό, σε πιάνει το στομάχι αν δεν είσαι εκεί. Βλέπεις το ματς από το σπίτι ή από την καφετέρια, βάζεις γκολ και αντί να πανηγυρίζεις βρίζεις που δεν είσαι μέσα να κατεβείς μέχρι το κάγκελο.

Το μυαλό μου είναι στενό και πονεμένο, δεν μπορεί να καταλάβει τι πάει να πει «γενικό κάλεσμα» και «όλοι την Κυριακή στην Τούμπα». Ποιοι «όλοι»; Ποιο «κάλεσμα»; Ολόκληρη Θύρα 4 μας κάλεσε για «ούτε ένα εισιτήριο απούλητο» και πάλι εφτά χιλιάδες κάτι νοματαίοι ήταν στο γήπεδο –με τον ΠΑΟΚ πρωτοπόρο. Δεν είναι δυνατό να σηκώνονται όλοι από τον καναπέ επειδή έφαγε κόκκινη κάρτα ένας παίκτης μας που το τερμάτισε κι έσκασε η χύτρα, να έρθουν για ποιο λόγο, για να διαμαρτυρηθούν στο κατεστημένο; Για να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους στο δοκιμαζόμενο σύλλογο της Μακεδονίας; Για να βρίσουν και να αποφορτίσουν τον εγκέφαλο από τα συνεχόμενα σφαγεία που βλέπουν από την τηλεόραση;

Με θυμάμαι να φεύγω σκαστός, δεκαπέντε χρονών, από το χωριό στην Καβάλα, δίχως φράγκο, δίχως τσιγάρα, δίχως παρέα, οτοστόπ, κόντρα οτοστόπ, περπάτημα από αερογέφυρα μέχρι Βαρδάρι, μετά στο 14 κούτρα, μετά ζητιανιά στα εκδοτήρια, ΠΑΟΚ-Ιωνικός ή Αθηναϊκός ή Απόλλωνας ή Παναχαϊκή ή Δόξα Δράμας, τράκα τσιγάρα, τράκα νερό, μετά επιστροφή ξανά οτοστόπ, σπίτι να ακούς τον εξάψαλμο, πού ήσουν πάλι, πού χάθηκες όλη μέρα. Και με θυμάμαι τριάντα πέντε χρονών, με διακόσια ευρώ στην τσέπη κάθε βράδυ, να παίζει ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός κι εγώ να το βλέπω στην καφετέρια έξω από την 8 επειδή «βαριέμαι το συνωστισμό και την αναμονή» ή κάτι τέτοιο, να παίζει ο ΠΑΟΚ ευρωπαϊκό αγώνα κι εγώ να το βλέπω στην καφετέρια με μπύρες που κόστιζαν όσο δύο εισιτήρια.

Αν νιώθουν πως γουστάρουν να έρθουν στον ΠΑΟΚ είκοσι πέντε χιλιάδες αύριο, καλώς να έρθουν και να βιώσουμε κάτι πρωτοφανές για τα δεδομένα της ομάδας τα τελευταία χρόνια. Αν, πάλι, νιώθουν πως γουστάρουν οι ίδιοι εφτά χιλιάδες, πάλι καλά θα είμαστε, πάλι οι διακόσιοι στο πέταλο θα ακούγονται όσο δέκα χιλιάδες, πάλι οι διακόσιοι καμένοι χαμηλά στο ισιάδι θα τα σούρνουνε στον επόπτη και στους πλάγιους του αντιπάλου, πάλι οι κάγκουρες «επίσημοι» θα τα χώνουνε στα κοράκια, όλα θα γίνουν όπως πρέπει. Αν γίνουν με γεμάτο το γήπεδο θα είναι κάτι μοναδικό, σε τέτοιο ματς. Αλλά να είναι γεμάτο από ανθρώπους που ήρθαν επειδή αγαπάνε τον ΠΑΟΚ, όχι επειδή μισούν οτιδήποτε άλλο. Συσπείρωση υπέρ του ΠΑΟΚ θέλουμε, όχι εναντίον των «εχθρών» μας –ο εχθρός βρίσκεται μόνο μέσα στο χόρτο, κάθε Κυριακή, σε κάθε αγώνα, είναι ίσος με τον κάθε άλλο εχθρό και δίνει τους ίδιους τρεις πόντους, όπως κι αν ονομάζεται.

Σεκάπ

Σεκάπ

Η διαδικασία είναι γνωστή όσο και κλασική. Παίρνεις το πρόγραμμα με τις αγωνιστικές που απομένουν, π ...

Read more
Βαφακούντο

Βαφακούντο

Κριτική ΠΑΟΚ-Φιορεντίνα 0-1. Όπως τα πήρε τόσα ματς ο Άγγελος, έτσι έχασε αυτό με τη Φιορεντίνα. Δικ ...

Read more
Επανάστασις

Επανάστασις

Συγκεντρωμένο το &alpha ...

Read more
Yπέρβαση

Yπέρβαση

Στο ημίχρονο, είχα πάρει απόφαση πως στο συγκεκριμένο παιχνίδι ούτε που με ενδιαφέρει η τελική έκβασ ...

Read more
Kρίμα

Kρίμα

Απαντώντας σε όλους μαζί, ο λόγος που δεν ασχολούμαι με τον Άρη είναι πως δε βρίσκω κάποιο λόγο να α ...

Read more
30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε &p ...

Read more
24

24

Σήμερα, 24 Δεκεμβρίο&upsi ...

Read more
Ντροπή

Ντροπή

«Ο Σαββίδης δε νιώθ ...

Read more
Διπλό

Διπλό

Είκοσι πέντε χρόνια συμπληρώνω από τον καιρό που άρχισα να τρέχω στα εκτός έδρας και δε θυμάμαι έστω ...

Read more
Ρεσιτάλ

Ρεσιτάλ

Στις 26 Φεβρουαρίου 2003, ο δρόμος για την κούπα περνάει από το πτώμα του Ολυμπιακού. ...

Read more
Σεβασμός

Σεβασμός

Είναι η λέξη-κλειδί. Είναι η λύση για όλα τα προβλήματά μας. Είναι αυτό που χάσαμε κάπου στη διαδρομ ...

Read more
Ξενοδοχείο

Ξενοδοχείο

Όπως φαίνεται, όλοι οι ποδοσφαιριστές αγαπούν τον Άγγελο. Κακό λόγο για τον Άγγελο δεν έχει πει κανε ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.