Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

Τόλφαν

Τόλφαν

Στην εποχή της...

Όλσεν

Όλσεν

O πρώτος...

Εμπόρευμα

Εμπόρευμα

Έχω τις πρώτες μου...

  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26
  • Τόλφαν

    Τόλφαν

    Wednesday, 27 June 2018 11:37
  • Όλσεν

    Όλσεν

    Sunday, 24 June 2018 18:17
  • Εμπόρευμα

    Εμπόρευμα

    Wednesday, 13 June 2018 10:35

VER 6866Δεν υπάρχει καμία «υποχρέωση» και κανένα «καθήκον» του κόσμου να πηγαίνει στο γήπεδο.

Στον ΠΑΟΚ πηγαίνεις μόνο όταν το θέλεις κι όταν το νιώθεις, δεν πας επειδή ντρέπεσαι να λείψεις ή επειδή θα σου βάλει κάποιος απουσία. Και, το κυριότερο, δεν πας για να βγάλεις τα κόμπλεξ και τα απωθημένα σου στην πλάτη του ΠΑΟΚ. Το νιώθεις, το γουστάρεις, σου λείπει, τρελαίνεσαι. Δεν μπορείς να μην πας, είναι κάτι εσωτερικό, σε πιάνει το στομάχι αν δεν είσαι εκεί. Βλέπεις το ματς από το σπίτι ή από την καφετέρια, βάζεις γκολ και αντί να πανηγυρίζεις βρίζεις που δεν είσαι μέσα να κατεβείς μέχρι το κάγκελο.

Το μυαλό μου είναι στενό και πονεμένο, δεν μπορεί να καταλάβει τι πάει να πει «γενικό κάλεσμα» και «όλοι την Κυριακή στην Τούμπα». Ποιοι «όλοι»; Ποιο «κάλεσμα»; Ολόκληρη Θύρα 4 μας κάλεσε για «ούτε ένα εισιτήριο απούλητο» και πάλι εφτά χιλιάδες κάτι νοματαίοι ήταν στο γήπεδο –με τον ΠΑΟΚ πρωτοπόρο. Δεν είναι δυνατό να σηκώνονται όλοι από τον καναπέ επειδή έφαγε κόκκινη κάρτα ένας παίκτης μας που το τερμάτισε κι έσκασε η χύτρα, να έρθουν για ποιο λόγο, για να διαμαρτυρηθούν στο κατεστημένο; Για να εκφράσουν τη συμπαράστασή τους στο δοκιμαζόμενο σύλλογο της Μακεδονίας; Για να βρίσουν και να αποφορτίσουν τον εγκέφαλο από τα συνεχόμενα σφαγεία που βλέπουν από την τηλεόραση;

Με θυμάμαι να φεύγω σκαστός, δεκαπέντε χρονών, από το χωριό στην Καβάλα, δίχως φράγκο, δίχως τσιγάρα, δίχως παρέα, οτοστόπ, κόντρα οτοστόπ, περπάτημα από αερογέφυρα μέχρι Βαρδάρι, μετά στο 14 κούτρα, μετά ζητιανιά στα εκδοτήρια, ΠΑΟΚ-Ιωνικός ή Αθηναϊκός ή Απόλλωνας ή Παναχαϊκή ή Δόξα Δράμας, τράκα τσιγάρα, τράκα νερό, μετά επιστροφή ξανά οτοστόπ, σπίτι να ακούς τον εξάψαλμο, πού ήσουν πάλι, πού χάθηκες όλη μέρα. Και με θυμάμαι τριάντα πέντε χρονών, με διακόσια ευρώ στην τσέπη κάθε βράδυ, να παίζει ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός κι εγώ να το βλέπω στην καφετέρια έξω από την 8 επειδή «βαριέμαι το συνωστισμό και την αναμονή» ή κάτι τέτοιο, να παίζει ο ΠΑΟΚ ευρωπαϊκό αγώνα κι εγώ να το βλέπω στην καφετέρια με μπύρες που κόστιζαν όσο δύο εισιτήρια.

Αν νιώθουν πως γουστάρουν να έρθουν στον ΠΑΟΚ είκοσι πέντε χιλιάδες αύριο, καλώς να έρθουν και να βιώσουμε κάτι πρωτοφανές για τα δεδομένα της ομάδας τα τελευταία χρόνια. Αν, πάλι, νιώθουν πως γουστάρουν οι ίδιοι εφτά χιλιάδες, πάλι καλά θα είμαστε, πάλι οι διακόσιοι στο πέταλο θα ακούγονται όσο δέκα χιλιάδες, πάλι οι διακόσιοι καμένοι χαμηλά στο ισιάδι θα τα σούρνουνε στον επόπτη και στους πλάγιους του αντιπάλου, πάλι οι κάγκουρες «επίσημοι» θα τα χώνουνε στα κοράκια, όλα θα γίνουν όπως πρέπει. Αν γίνουν με γεμάτο το γήπεδο θα είναι κάτι μοναδικό, σε τέτοιο ματς. Αλλά να είναι γεμάτο από ανθρώπους που ήρθαν επειδή αγαπάνε τον ΠΑΟΚ, όχι επειδή μισούν οτιδήποτε άλλο. Συσπείρωση υπέρ του ΠΑΟΚ θέλουμε, όχι εναντίον των «εχθρών» μας –ο εχθρός βρίσκεται μόνο μέσα στο χόρτο, κάθε Κυριακή, σε κάθε αγώνα, είναι ίσος με τον κάθε άλλο εχθρό και δίνει τους ίδιους τρεις πόντους, όπως κι αν ονομάζεται.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038