Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

maya123Τι θα πει «Παοκτσάκι από κούνια» (20 μηνών): Κρατάς το μπουκάλι με το γάλα στο χέρι.

Αυτή είναι μπανιαρισμένη, ντυμένη, έτοιμη για ύπνο. Η ίδια διαδικασία κάθε βράδυ, την ίδια ώρα, χωρίς εξαιρέσεις. Της κάνεις μπάνιο, την ντύνεις, την παίρνεις αγκαλιά ως την κουζίνα, την αφήνεις στο καρεκλάκι, ετοιμάζεις το γάλα, με τις ίδιες κινήσεις κάθε βράδυ, ζεσταίνεις νερό-βάζεις οχτώ κουταλιές-βάζεις πιπίλα-το κουνάς, την παίρνεις αγκαλιά, την πας στο δωμάτιό της, την ξαπλώνεις στην αγκαλιά σου, της δίνεις το γάλα, το πίνει, τη βάζεις στο κρεβάτι, κοιμάται. Κάθε μέρα –μα κάθε μέρα- το ίδιο πράγμα.
Και κάθε μέρα –μα κάθε μέρα- από την ώρα που αρχίζεις να ετοιμάζεις το γάλα το ίδιο βιολί: «Γάααλααα, γάααλααα, γάααλααα», ζεσταίνεις το νερό, «γάααλααα, γάααλααα, γάααλααα», βάζεις τη σκόνη στο μπουκάλι, «γάααλααα, γάααλααα, γάααλααα», το κλείνεις, το κουνάς, «γάααλααα, γάααλααα, γάααλααα», την παίρνεις αγκαλιά, να, ρε σκασμένο, εδώ είναι το γάλα, σε είκοσι δευτερόλεπτα θα το πιεις, κάθε βράδυ το ίδιο δεν κάνουμε, «γάααλααα, γάααλααα, γάααλααα», πας στο δωμάτιό της, δέκα βήματα αλλά αυτή δε σταματάει, «γάααλααα, γάααλααα, γάααλααα», την ξαπλώνεις, της δίνεις το μπουκάλι, «γάααλααα, γάααλααα, γάααλααα», αρπάζει το μπουκάλι, φωνάζει με χαρά «γάλααα» και το πίνει με τη μία, κλείνει τα μάτια, κοιμάται σε μισό λεπτό.
Αυτός είναι ο Παοκτσής. Αυτή είναι η Παοκτσήδικη γκρίνια. Γκρίνια για την γκρίνια, γκρίνια για κάτι που θα σου το δώσουνε έτσι κι αλλιώς, γκρίνια επειδή έτσι γουστάρεις, χωρίς λόγο, επειδή ΠΑΟΚ είσαι. Γαμώ τα γονίδιά μου μέσα.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB