Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

maya123Τι θα πει «Παοκτσάκι από κούνια» (20 μηνών): Κρατάς το μπουκάλι με το γάλα στο χέρι.

Αυτή είναι μπανιαρισμένη, ντυμένη, έτοιμη για ύπνο. Η ίδια διαδικασία κάθε βράδυ, την ίδια ώρα, χωρίς εξαιρέσεις. Της κάνεις μπάνιο, την ντύνεις, την παίρνεις αγκαλιά ως την κουζίνα, την αφήνεις στο καρεκλάκι, ετοιμάζεις το γάλα, με τις ίδιες κινήσεις κάθε βράδυ, ζεσταίνεις νερό-βάζεις οχτώ κουταλιές-βάζεις πιπίλα-το κουνάς, την παίρνεις αγκαλιά, την πας στο δωμάτιό της, την ξαπλώνεις στην αγκαλιά σου, της δίνεις το γάλα, το πίνει, τη βάζεις στο κρεβάτι, κοιμάται. Κάθε μέρα –μα κάθε μέρα- το ίδιο πράγμα.
Και κάθε μέρα –μα κάθε μέρα- από την ώρα που αρχίζεις να ετοιμάζεις το γάλα το ίδιο βιολί: «Γάααλααα, γάααλααα, γάααλααα», ζεσταίνεις το νερό, «γάααλααα, γάααλααα, γάααλααα», βάζεις τη σκόνη στο μπουκάλι, «γάααλααα, γάααλααα, γάααλααα», το κλείνεις, το κουνάς, «γάααλααα, γάααλααα, γάααλααα», την παίρνεις αγκαλιά, να, ρε σκασμένο, εδώ είναι το γάλα, σε είκοσι δευτερόλεπτα θα το πιεις, κάθε βράδυ το ίδιο δεν κάνουμε, «γάααλααα, γάααλααα, γάααλααα», πας στο δωμάτιό της, δέκα βήματα αλλά αυτή δε σταματάει, «γάααλααα, γάααλααα, γάααλααα», την ξαπλώνεις, της δίνεις το μπουκάλι, «γάααλααα, γάααλααα, γάααλααα», αρπάζει το μπουκάλι, φωνάζει με χαρά «γάλααα» και το πίνει με τη μία, κλείνει τα μάτια, κοιμάται σε μισό λεπτό.
Αυτός είναι ο Παοκτσής. Αυτή είναι η Παοκτσήδικη γκρίνια. Γκρίνια για την γκρίνια, γκρίνια για κάτι που θα σου το δώσουνε έτσι κι αλλιώς, γκρίνια επειδή έτσι γουστάρεις, χωρίς λόγο, επειδή ΠΑΟΚ είσαι. Γαμώ τα γονίδιά μου μέσα.

Συνθέτες (2)

Συνθέτες (2)

Οι συνθέτες των συνθημάτων μαςΜέρος 2ο ...

Read more
Φακέλωμα

Φακέλωμα

Τη μάταιη μάχη ενάντια στην Εθνική Κάρτα Φιλάθλου οι οργανωμένοι οπαδοί θα τη δώσουνε μόνοι τους. Δε ...

Read more
Αγωνιστικά

Αγωνιστικά

Τώρα που ξεκαθαρίζ&ep ...

Read more
0001

0001

Ιανουάριος 1990. Ο ΠΑ&Omicron ...

Read more
Μείναμε

Μείναμε

Μείναμε όλοι στο Βό&lambda ...

Read more
Πραγματικότητα

Πραγματικότητα

Ο φίλος μου ο Βαγγέλης με χαρακτήρισε χθες ως «τον τελευταίο φίλαθλο σ’ αυτή την πόλη που δεν ακούει ...

Read more
Μαχητές

Μαχητές

Τρίτη μέρα στη σειρά πο ...

Read more
Πεινάλας

Πεινάλας

Τι θα πει «Παοκτσάκι από κούνια» (20 μηνών): Κρατάς το μπουκάλι με το γάλα στο χέρι. ...

Read more
Κάστρον

Κάστρον

Ντεμέκ κατόρθωμα, λέ&epsil ...

Read more
Εταιρεία

Εταιρεία

Όταν εργάζεσαι σε μια εταιρεία, είσαι υπάλληλος. Όταν υπηρετείς μία Ιδέα και πιστεύεις σ’ αυτή την Ι ...

Read more
Λιποτάκτης

Λιποτάκτης

Εγώ για τα χρέη μιας Ανώνυμης Εταιρείας δεν πολεμάω. Ό,τι είχα το έδωσα στα τσιμέντα, στα κάγκελα, ...

Read more
Αθωότητα

Αθωότητα

Αυτές τις άγιες ημέρες η ανάγκη για αυτοκάθαρση είναι δυνατότερη από ποτέ. Να ξεπλύνεις τις βρωμιές ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.