Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08

frsavvidisΤο πρώτο αγωνιστικό Σαββατοκύριακο της χρονιάς είναι πραγματικά ενδιαφέρον.

Μια φορά στα τριάντα χρόνια μας κάθεται να ξεκινάμε τη χρονιά ως πρωτοπόροι στο ποδόσφαιρο, μια φορά στα δεκαπέντε χρόνια απέχουμε ένα εντός έδρας ματς από μια κούπα στο μπάσκετ και αντιμετωπίζουμε σε κρας τεστ τον πιθανότερο αντίπαλο. Να ‘χαμε και φράγκα να στηρίζαμε και τις δύο ομάδες, καλά θα ήταν. Τι να κάνουμε, πάλι θα κόψουμε κάτι άλλο για να βρεθούμε στην Τούμπα και στο Παλατάκι, πάλι θα κάνουμε ησυχία στο σπίτι με σβηστά φώτα όταν χτυπήσουν για τα κοινόχρηστα.

Στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχουν πλέον δικαιολογίες. Δυόμισι χρόνια κράζουμε τον Ιβάν Σαββίδη, αλλά ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ φρόντισε να διώξει από επάνω του κάθε αμφιβολία πως ήρθε στον ΠΑΟΚ για να τον δει Πρωταθλητή. Η διακοπή των γιορτών αξιοποιήθηκε στο έπακρο, η ομάδα στελεχώθηκε με ποδοσφαιριστές-πρωταγωνιστές στις θέσεις όπου πονούσε από το καλοκαίρι, όλος ο οργανισμός δούλεψε με συνέπεια, επαγγελματισμό και αίσθημα ευθύνης απέναντι στα τέσσερα ιερά γράμματα που υπηρετεί.

Ο Ιβάν ξεπέρασε κάθε προσδοκία και άνοιξε τις τσέπες διάπλατα, ώστε να ικανοποιηθούν όλα τα αιτήματα της τεχνικής ηγεσίας και του ποδοσφαιρικού τμήματος. Ο Βρύζας απέδειξε πως δε βρίσκεται δίχως λόγο εκεί όπου βρίσκεται, υποδεικνύοντας έγκαιρα και επιλέγοντας δίχως χρονοτριβές ό,τι καλύτερο κυκλοφορεί στη χειμερινή αγορά για να καλύψει τις τρύπες στο ρόστερ. Ο Τζακ πέταξε στα σκουπίδια τον τίτλο της γλάστρας και συντόνισε την πρωτοφανή επιχείρηση ενίσχυσης, βοηθώντας την ομάδα να φέρει στις τάξεις της ποδοσφαιριστές έτοιμους για πρωταθλητισμό. Ο Άγγελος επιτέλους αντιλήφθηκε πως με την Παναγιά δεν παίρνεις Πρωτάθλημα και απαίτησε ενισχύσεις, κουρασμένος από τις αλχημείες και τα πειράματα στις περισσότερες θέσεις τις εντεκάδας λόγω των ουσιαστικά ανύπαρκτων μπακ-απ.

Διοίκηση και τεχνική ηγεσία, λοιπόν, έκαναν το χρέος τους και με το παραπάνω, στεκόμενοι στο ύψος τους έναντι της ιστορικής στιγμής που βρίσκει τον ΠΑΟΚ μας στο ψηλότερο σκαλί, κάπου στη μέση της διαδρομής. Θα ήταν επιπόλαιο, ανεύθυνο, έως και προδοτικό το να μην έκαναν ό,τι έπρεπε για να μη χαθεί αυτή η τεράστια ευκαιρία, να μην επιδιόρθωναν τα λάθη της προηγούμενης περιόδου και να άφηναν την ομάδα να παλεύει με πασαλείμματα και με Δόξα τω Θεώ κάθε αγωνιστική. Απομένει τώρα να κάνουμε το χρέος μας και εμείς, ο κόσμος του ΠΑΟΚ, ο διψασμένος Λαός που κάθε μέλος του κάτω των 30 χρονών δεν έχει σηκώσει Πρωτάθλημα και κάθε Παοκτσής κάτω των 40 δεν το θυμάται. Δεν υπάρχουν άλλες δικαιολογίες για να μη γεμίζει η Τούμπα, θα είναι παράλογο, δε θα είναι αντάξιο της οπαδικής μας ιστορίας το μισογεμάτο γήπεδο όταν όλα τα υπόλοιπα λειτουργούν στην εντέλεια και προσφέρουν τις ιδανικότερες συνθήκες για πρωταθλητισμό. Όπως έγραψε και στην τελευταία του ανακοίνωση ο τελευταίος ιδεολόγος σύνδεσμος που απέμεινε σ’ αυτή την πόλη, «ούτε ένα εισιτήριο απούλητο».

Ναι, ρε φιλαράκι, έτσι αντιδράω όταν πονάω, τραβάς κάνα ζόρι;

Βολικό

Βολικό

Τι βολικό να φταίνε πά& ...

Read more
Ζούκοφ

Ζούκοφ

Τούτος εδώ είναι ο Νικόλας ο Τόσκας. Η κορυφή στην ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη της Ε ...

Read more
Ντου

Ντου

Κανείς δεν έχει μιλήσει ξεκάθαρα ακόμα για τα γεγονότα της 1ης Οκτωβρίου 1992, τα οποία οδήγησα ...

Read more
2016-Ποδόσφαιρο

2016-Ποδόσφαιρο

16 πράγματα που θα θυ&m ...

Read more
Τζούτζου

Τζούτζου

Δεν το έχω κρύψει πως ο Τζούλιαν «Βον» είναι το μεγάλο πουλέν μου, από την πρώτη φορά που τον είδα ν ...

Read more
Κολλήματα

Κολλήματα

Είμαι ο τελευταίος που δικαιούμαι να κρίνω κολλήματα, εμπάθεια και μίσος για έναν παίκτη του ΠΑΟΚ. Ε ...

Read more
Τρία

Τρία

Στις 30 Απριλίου 2014 εμ&p ...

Read more
Αντίδραση

Αντίδραση

Ο κλασικός οδηγός του πούλμαν των εκδρομών δεν μπορούσε να μας πάει Θεσσαλονίκη, λόγω ενός νομικού θ ...

Read more
Γουλιά

Γουλιά

Πέρασαν τρία χρόνια από &ta ...

Read more
Sauvage

Sauvage

Βάζω πάλι στ’ ακουσ ...

Read more
Κουζίνα

Κουζίνα

Το μόνο εύκολο, μέρε ...

Read more
Καντίνα

Καντίνα

ΠΑΟΚ στο σπίτι. Δεν είσαι καλεσμένος σε όλα τα πάρτι, τι να κάνουμε, γι’ αυτό υπάρχει η Nova. ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.