Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14

anastmmeΈχουμε, λοιπόν, ένα όνομα συγκεκριμένου ανθρώπου που προσπαθεί εντεταλμένα να κάνει κακό στον ΠΑΟΚ: Δημήτρης Ευαγγελάτος, αρθρογράφος της SportDay.

Αυτό προκύπτει καθώς ο Άγγελος Αναστασιάδης διέψευσε χθες το εκτενές άρθρο του κυρίου Ευαγγελάτου περί συμφωνίας με την Εθνική, στο οποίο μας καλούσε, μάλιστα, να κάνουμε και μόκο: «Αν ο ΠΑΟΚ δει το δάσος (χείρα βοηθείας στην Εθνική ομάδα στον πιο κρίσιμο αγώνα της) και όχι το δέντρο (τι κουβεντολόι θα προκαλέσει στη Θεσσαλονίκη μια τέτοια προσωρινή μετακίνηση), θα συναινέσει». Δεν πρόκειται για εικασία ή για υποκειμενική άποψη. Ο άνθρωπος έγραψε «αποκλειστικά» την «είδηση», πήγε να προκαλέσει πρόβλημα στον ΠΑΟΚ και έφαγε τα μούτρα του. Τώρα, θα πρέπει να το πληρώσει επαγγελματικά από αυτούς που πήγε να κοροϊδέψει. Κάθε παοκτσήδικο κλικ στη Sportday είναι πλέον ξεφτίλα.

Τα περιστατικά περίεργων κινήσεων από ανθρώπους των ΜΜΕ πληθαίνουν τελευταία, όσο η ομάδα παραμένει στην κορυφή –κάτι που έχει πολλαπλή σημασία και θέλει ανάλυση. Δεν μπορώ να τους αποκαλέσω «δημοσιογράφους», καθώς ο δημοσιογράφος είναι ένα επάγγελμα-λειτούργημα δοξασμένο, γιγάντιο, βουτηγμένο σε θυσίες και αίμα. Η λέξη «οπαδογράφος» ταιριάζει καλύτερα, καλύπτοντας την τρύπα στη δεοντολογία που δεν προβλέπει πουθενά την παράγραφο «όταν ο δημοσιογράφος θεωρεί πως γράφοντας την αλήθεια θα κάνει κακό στην ομάδα του, γράφει ψέματα συνειδητά ή απλώς κάνει αυτό που του λέει η ΠΑΕ –με κόπι & πέιστ ή θολώνοντας κάπως το κείμενο με διαφορετικές λέξεις». Ήδη, έχω μετρήσει έξι (έξι!) περιπτώσεις Παοκτσήδων οπαδογράφων που γράφουν συνειδητά ψέματα «για να προστατεύσουν την ομάδα», «για το καλό της ομάδας», «για να μην τα μάθουν οι εχθροί μας και τα χρησιμοποιήσουν εναντίον μας». Αλλά ούτε οι δημόσιες σχέσεις περιλαμβάνονται στον κώδικα δεοντολογίας, φυσικά.

Πατρονάρισμα στη σκέψη μας. Να ήταν από ιδεολόγους, από σπουδαγμένους προβοκάτορες, από επιστήμονες προπαγανδιστές, θα είχε ενδιαφέρον. Τώρα επιλέγουν τι θα μας ταΐσουν «για το καλό μας» αμόρφωτα υβρίδια δημόσιας γραφής, ανθρωπάκια εξαρτημένα από τα τέσσερα γράμματα επαγγελματικά και οικονομικά με τον κίνδυνο αποκλεισμού από αυτά να ισοδυναμεί με την καταστροφή τους. Όταν καθορίζουν τι θα ξέρουμε εμείς για τον ΠΑΟΚ άνθρωποι τόσο χαμηλού επιπέδου αυτό λέει πολλά για το δικό μας επίπεδο. Επιβάλλονται απόψεις και σενάρια από οποιονδήποτε βρέθηκε, όπως κι αν βρέθηκε, να αναρτά πέντε παραγράφους και να καταπίνονται αμάσητες από τους περισσότερους Παοκτσήδες που, συναισθηματικά, καταναλώνουν οτιδήποτε έχει μέσα του τα αρχικά Π.Α.Ο.Κ. δίχως προκαταλήψεις. Αν ένιωθα μέρος του «Λαού του ΠΑΟΚ» θα ντρεπόμουν γι’ αυτό –ευτυχώς για μένα, νιώθω σκέτο «Παοκτσής», γιατί ο δικός μου Λαός πέθανε μαζί με την εποχή του, δεν αποδέχομαι καμία συγγένεια με τη σημερινή κατάντια.

Επικοινωνιακά, ο ΠΑΟΚ διοικείται από λίγους ανθρώπους που μεταφέρουν προς τα έξω όσα συμβαίνουν από μέσα. Αυτό που μεταφέρεται τον τελευταίο καιρό θυμίζει αρκετά Ολυμπιακό Πειραιώς, ομογενοποιημένη πληροφορία, με ακραία παραδείγματα κειμένων όπου σε δύο διαφορετικά ΜΜΕ υπάρχει το ίδιο ακριβώς πράγμα δίχως διαφορά ούτε στα σημεία στίξης: Καρφώθηκαν από μόνοι τους. Λες να είναι απαραίτητο συστατικό πρωταθλητισμού ο έλεγχος των ΜΜΕ από την ΠΑΕ για να το κάνουμε «όπως οι γάβροι»; Δεν ξέρω. Θα δείξει η συνέχεια. Εγώ, προσωπικά, πιστεύω πλέον μόνο στα μάτια και τα αυτιά μου: Πληροφορία είναι μόνο αυτό που βλέπω και ακούω ο ίδιος στο γήπεδο και αυτό που βλέπω και ακούω ταυτόχρονα να λέει κάποιος στις δηλώσεις του –ούτε να μεταφέρουν δηλώσεις δεν είναι να τους εμπιστεύεσαι πια.

Κουράστηκα, όμως, να μου λένε «πρέπει να τους ξεσκεπάσουμε», «να πούμε στον κόσμο ποιοι τον δηλητηριάζουν», «να γράψουμε ονόματα για να τους ξέρει ο Λαός και να τους ξεγράψει». Κανείς δε θα ξεσκεπάσει κανέναν και κανείς δε θα γράψει ονόματα –οι καιροί είναι άγριοι. Αν ο Παοκτσής δεν αντιλαμβάνεται από μόνος του τι συμβαίνει όταν διαβάζει σε δύο εντελώς διαφορετικά σάιτ το ίδιο ακριβώς κείμενο με κόπι & πέιστ και ένα άλλο σάιτ γράφει το εντελώς αντίθετο, δεν μπορεί κανείς να σώσει κανέναν. Και, στην τελική, συνήθως όσοι αναλαμβάνουν να σώσουν τους άλλους είναι αυτοί που μένουν στο τέλος με το πρόβλημα στα χέρια.

Απευθύνομαι περισσότερο στους συνοπαδούς μου με χρόνια στην πλάτη και με γνώσεις εκ των έσω, που σκάνε καθημερινά και βγάζουν αφρούς: Σας ξεπέρασε η εποχή, τσάμπα τρελαίνεστε. Το παιχνίδι παίζεται πλέον με άλλους κανόνες και αυτά τα παλαιολιθικά περί κούτελου, ντρομπροσύνης, ηθικής και γνήσιας μαγκιάς μόνο στο περιθώριο μπορούν να σας θέσουν. Δεν έχεις επαφή με «τον κόσμο» μιλώντας κανονικά, δε σε ακούει κανένας όταν λες σκέτη την αλήθεια. Θέλει κορδέλες, θαυμαστικά στους τίτλους, μισές αλήθειες –θέλει εκμετάλλευση του συναισθήματος. Άμα είσαι γνήσιο Παοκτσάκι δεν μπορείς να το κάνεις. Υπάρχουν αυτοί που μπορούν. Σε κέρδισαν. Σε έστειλαν στο περιθώριο. Σε έβγαλαν εκτός παιχνιδιού. Πάρ’ το απόφαση.

Δεν έχει να κάνει με «κατάθεση όπλων», όπως με κατηγόρησε πρόσφατα ένας ενδιαφέρων συνοπαδός. Ούτε με «συμπόρευση», ούτε με «σιωπή», ούτε με τίποτα. Πριν με κατηγορήσεις για οτιδήποτε, μάθε πως αγαπημένο μου βιβλίο είναι ο Δον Κιχώτης και αγαπημένη μου ταινία το Manderlay –διάβασε το ένα, δες το άλλο και θα καταλάβεις γιατί δεν πρόκειται να «προσπαθήσω να ξυπνήσω τον κόσμο», όπως εσύ και όπως με προτρέπεις να κάνω κι εγώ. Ο δονκιχωτισμός μου έχει προορισμό τον ΠΑΟΚ, όχι τα παράσιτά του. Και, σε αντίθεση με εσένα, συνεχίζω να παραμένω στρατιώτης κι αυτό να με καλύπτει, να με γεμίζει, να είναι η θέση μου ως γρανάζι η καλύτερη θέση που θα μπορούσα να έχω για να προσφέρω. Παραμένω «άλλος ένας».

Ελλείψεις

Ελλείψεις

Προς ΚΑΕ ΠΑΟΚ, κύριο Μπράνισλαβ Πρέλεβιτς Αγαπητέ Πρόεδρε, καταρχάς να σε συγχαρώ για την πορεία τη ...

Read more
Πείραμα

Πείραμα

Αυτό, μάλιστα, είναι ενδιαφέρον πείραμα. Και κοντεύει η ώρα να το ζήσουμε και αυτό, τρία χρόνια μετά ...

Read more
Τρούμπα

Τρούμπα

Αγαπητέ συνοπαδέ. Αν με παρακολουθείς, θα ξέρεις πως σε καμία περίπτωση δεν διεκδικώ αλάθητο σε οτιδ ...

Read more
Μπαλάφας

Μπαλάφας

Το ασπρόμαυρο ταξίδ&i ...

Read more
Πρωτοπόρος

Πρωτοπόρος

Και ναι! Η κόρη μου έγινε παγκόσμιο φαινόμενο! Φυσικά, δεν έχει 5.000.000 Like και 1.000.000 ...

Read more
0040

0040

Κάποιοι κουστου&m ...

Read more
Θερμοσίφωνας

Θερμοσίφωνας

Είχε χαλάσει ο θερ ...

Read more
Χριστουγεννιάτικο

Χριστουγεννιάτικο

Σαν σήμερα, πριν από 22 χρόνια, στις 23 Δεκεμβρίου 1992, έκανε ντεμπούτο στο Πρωτάθλημα με τη φανέλα ...

Read more
Αυλαία

Αυλαία

Είκοσι χρόνια ακριβ ...

Read more
Παιδάκια

Παιδάκια

Κάφροι οπαδοί του ΜΠΑΟΥΓΚ επιτέθηκαν σε μικρά αθώα παιδάκια ακαδημίας του Ολυμπιακού. Make my day. ...

Read more
Εδώ

Εδώ

Στη Θύρα 4 δεν πηγαίνω &s ...

Read more
Περισπασμός

Περισπασμός

Η σαπουνόπερα με τι&s ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.