Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

juju2Δεν το έχω κρύψει πως ο Τζούλιαν «Βον» είναι το μεγάλο πουλέν μου, από την πρώτη φορά που τον είδα να ρίχνει βολές στο Παλατάκι στο φιλικό με την Γκαζιαντέπ.

Συνεχίζω να τον στηρίζω, κόντρα στην γκρίνια μεγάλου μέρους της εξέδρας (ναι, όταν γκρινιάζουν 12 άτομα στα 240 που είμαστε όλοι κι όλοι είναι το 5% του κόσμου) και αφήνω πάνω του όλες τις ελπίδες μου για κάτι καλό φέτος. Σέντερ δεν είναι, τεσσάρι δεν είναι, σχεδόν τίποτα δεν μπορεί να κάνει σωστά, αλλά στο σύνολο είναι τέλειος. Πώς είναι κάτι άνθρωποι που όλα τα χαρακτηριστικά τους είναι χάλια, αλλά στο σύνολο είναι πανέμορφοι; Ε, κάπως έτσι.

juju

Για να δώσω το πλαίσιο, το προηγούμενο πουλέν μου στο μπάσκετ ήταν ο Σκοτ Σκάιλς, κοντά στην περίοδο που στον ΠΑΟΚ έπαιζε ο πατέρας του «Βον», ο Ντιν Γκάρετ. Ό,τι κι αν μου πείτε, ό,τι έγγραφο και να μου δείξετε δεν πείθομαι. Ο Τζούλιαν είναι ο κρυφός γιος του Γκάρετ και πάει και τελείωσε. Μια μέρα θα γίνει η αποκάλυψη από κάποια κουτσομπολίστικη εκπομπή και θα δικαιωθώ.

Ως δώρο γενεθλίων και σε αντίθεση με την καρμοίρικη «τούρτα» που του αγόρασε χτες ο Μπάνε (ζήτημα να έδωσε πάνω από 2,50 Ευρώ και θα πήρε και ρέστα), του κάνω αυτό το γράφημα: Ρε χαμένε, το έχεις καταλάβει πως από τις βολές σου κρίνονται παιχνίδια; Εγώ για να μάθω να σουτάρω σωστά στο NBA JAM έπαιζα νυχθημερόν επί μήνες και έφαγα μια περιουσία, δεν μπορείς εσύ να κάθεσαι μισή ώρα μετά από κάθε προπόνηση να φτάσεις, τουλάχιστον, ένα 75%;

Τεσσάρα

Τεσσάρα

Ήταν μία από τις τελευταίες έδρες-πραγματικές τρομοκρατίες και μία από τις καλύτερες εμφανίσεις ομάδ ...

Read more
Γείτονες

Γείτονες

Τακτοποιούσαμε τα πράματα στο καινούργιο σπίτι και καμαρώναμε από το μπαλκόνι. Ωραία γειτονιά, επιτέ ...

Read more
Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015 & ...

Read more
Γενέθλια

Γενέθλια

Τέτοια ώρα, πριν από 29 ακ& ...

Read more
Άνοιξη

Άνοιξη

Έχω πέσει από τα σύννεφ&a ...

Read more
Ξεκόλλα

Ξεκόλλα

Δεν ξέρω αν είμαι «ο μ ...

Read more
Χερούλι

Χερούλι

Σελίδα 59: «Επέλεξα ν&a ...

Read more

Βλαμμένος

Υποκατηγορία του Αθηναίου Παοκτσή είναι ο Βλαμμένος Αθηναίος Παοκτσής. Πρόκειται γι’ αυτούς που δεν ...

Read more
Φανέλες

Φανέλες

Τετάρτη βράδυ, εκεί που πίνει το γάλα της πίσω μου, σταματάει να ρουφάει και ρωτάει: «Μπαμπά, γιατί ...

Read more
Ηράκλειο

Ηράκλειο

Σήμερα συμπληρώνεται ένας μήνας από τη μεγαλύτερη αγωνιστική ξεφτίλα επί ημερών Σαββίδη. ...

Read more
Παπέν

Παπέν

Την ημέρα που δημοσι& ...

Read more
Σπρέι

Σπρέι

Ο Ν. είχε γεμίσει στο Γυμνάσιο όλη την πόλη με ΤΑΔΕ-7. Τοίχους, παγκάκια, στάσεις, κάθε δέκα μέτρα έ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.