Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08

juju2Δεν το έχω κρύψει πως ο Τζούλιαν «Βον» είναι το μεγάλο πουλέν μου, από την πρώτη φορά που τον είδα να ρίχνει βολές στο Παλατάκι στο φιλικό με την Γκαζιαντέπ.

Συνεχίζω να τον στηρίζω, κόντρα στην γκρίνια μεγάλου μέρους της εξέδρας (ναι, όταν γκρινιάζουν 12 άτομα στα 240 που είμαστε όλοι κι όλοι είναι το 5% του κόσμου) και αφήνω πάνω του όλες τις ελπίδες μου για κάτι καλό φέτος. Σέντερ δεν είναι, τεσσάρι δεν είναι, σχεδόν τίποτα δεν μπορεί να κάνει σωστά, αλλά στο σύνολο είναι τέλειος. Πώς είναι κάτι άνθρωποι που όλα τα χαρακτηριστικά τους είναι χάλια, αλλά στο σύνολο είναι πανέμορφοι; Ε, κάπως έτσι.

juju

Για να δώσω το πλαίσιο, το προηγούμενο πουλέν μου στο μπάσκετ ήταν ο Σκοτ Σκάιλς, κοντά στην περίοδο που στον ΠΑΟΚ έπαιζε ο πατέρας του «Βον», ο Ντιν Γκάρετ. Ό,τι κι αν μου πείτε, ό,τι έγγραφο και να μου δείξετε δεν πείθομαι. Ο Τζούλιαν είναι ο κρυφός γιος του Γκάρετ και πάει και τελείωσε. Μια μέρα θα γίνει η αποκάλυψη από κάποια κουτσομπολίστικη εκπομπή και θα δικαιωθώ.

Ως δώρο γενεθλίων και σε αντίθεση με την καρμοίρικη «τούρτα» που του αγόρασε χτες ο Μπάνε (ζήτημα να έδωσε πάνω από 2,50 Ευρώ και θα πήρε και ρέστα), του κάνω αυτό το γράφημα: Ρε χαμένε, το έχεις καταλάβει πως από τις βολές σου κρίνονται παιχνίδια; Εγώ για να μάθω να σουτάρω σωστά στο NBA JAM έπαιζα νυχθημερόν επί μήνες και έφαγα μια περιουσία, δεν μπορείς εσύ να κάθεσαι μισή ώρα μετά από κάθε προπόνηση να φτάσεις, τουλάχιστον, ένα 75%;

Σκάουτερ

Σκάουτερ

Υπάρχουν άνθρωποι που έχουνε γεννηθεί για το ποδόσφαιρο. Κόβει το μάτι τους, τους αρκεί να δουν έναν ...

Read more
Μίκι

Μίκι

He’s fat / He’s round / He’s worth a million pounds («Είνα& ...

Read more
0050

0050

Παραμονή της Λιβαδ&epsi ...

Read more
Τσίρκο

Τσίρκο

Αυτός είναι ο μπασκετικός που εμείς δε φύγαμε ποτέ, που στηρίζουμε την ομάδα, στα εύκολα και στα δύσ ...

Read more
Δύσκολα

Δύσκολα

Μεγάλο διπλό το χθεσινό στο Καραϊσκάκη. Ιστορικό. Θα το θυμόμαστε χρόνια, λόγω των συνθηκών υπό τις ...

Read more
Ντοκουμέντο

Ντοκουμέντο

Εγώ δεν έχω κολλήματα και άνετα παραδέχομαι πως έχω τα περισσότερα καμένα εγκεφαλικά από οποιονδήποτ ...

Read more
0035

0035

«Να προσέχετε τον Πά&m ...

Read more
Αϊβαλί

Αϊβαλί

Πριν λίγους μήνες, μέτρησα τις μεγαλύτερες απουσίες της ζωής μου από τον ΠΑΟΚ. ...

Read more
Επαγγελματίας

Επαγγελματίας

Ο πρώην συνάδελφος και νυν κολλητός και αδερφός Θ ήταν και παραμένει ο μεγαλύτερος επαγγελματίας Παο ...

Read more
Μπουγάτσα

Μπουγάτσα

Ναι, εντάξει, τα ξέρου ...

Read more
Προδότες

Προδότες

Πονάει λίγο, αλλά ας μιλήσουμε για τους προδότες (και για τους «προδότες»), μέρες που είναι. (Μπαίν ...

Read more
Κουζίνα

Κουζίνα

Το μόνο εύκολο, μέρε ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.