Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26

elleipseisΠρος ΚΑΕ ΠΑΟΚ, κύριο Μπράνισλαβ Πρέλεβιτς

Αγαπητέ Πρόεδρε, καταρχάς να σε συγχαρώ για την πορεία της ομάδας και για τις πολύ όμορφες στιγμές που ζήσαμε φέτος και ειδικότερα σήμερα.

Με την παρούσα επιστολή θα ήθελα να σου θέσω υπόψη κάποιες τρομακτικές ελλείψεις που παρουσιάζει το γήπεδό μας, οι οποίες με θλίβουν ως Παοκτσή, ως φίλαθλο και γενικότερα ως πολίτη αυτής της χώρας.

Η βασικότερη έλλειψη είναι πως, όσο κι αν ψάξαμε με την κόρη μου, από τη λήξη του αγώνα ως και την ώρα που άρχισαν να σβήνουν τα φώτα και φύγαμε, δε βρήκαμε πουθενά στις κερκίδες μία σκούπα. Το παιδί ήθελε να προσφέρει εθελοντική εργασία, να βοηθήσει κι αυτή από το μετερίζι της για να ελαφρύνει τη διοίκηση από το δυσβάσταχτο κόστος λειτουργίας, καθώς μας άκουγε από νωρίς που συζητούσαμε περί της οικονομικής μας κατάστασης. Επισύναψα τη φωτογραφία επίτηδες σε υψηλή ανάλυση για να ζουμάρεις και να δεις πως φοράει τσαντάκι Diego, το οποίο γέμισε μέχρι που δεν έκλεινε το φερμουάρ με χαρτάκια που είχαν πετάξει ασυνείδητοι οπαδοί. Βλέπεις, έχει καθαρίσει τα καρεκλάκια από τις κάτω σειρές με τα χέρια, αλλά πώς να καθαρίσει και τα τσιμέντα στο πάτωμα δίχως μια σκούπα; Είναι σοβαρά πράματα αυτά για μία ΚΑΕ; Χορεύατε και χαιρόσασταν και βγαίνατε αναμνηστικές φωτογραφίες μετά το ματς, αλλά αυτά ποιος θα τα σκεφτεί; Εγώ;

Λογικά, το παιδί θα σκέφτηκε πως αν δεν πληρώνουμε καθαρίστρια θα περισσέψουν αρκετά για να κάνουμε 2-3 καλές μεταγραφές ή να πληρώσουμε κάνα χρέος ή, στη χειρότερη, να αγοράσουμε φωτορυθμικά που της αρέσουν πολύ, τα οποία θα πέφτουν πάνω στο Σήφη όταν κάνει την παρουσίαση, να γίνει φαντασμαγορία, να ψαρώσουν κι οι φίλες της από το σχολείο που δεν έρχονται ακόμα στο μπάσκετ και να κονομήσουμε από τους πατεράδες τους. Ξέρεις, πρόεδρε, πόσα χρήματα χρειάζεται ένα παιδί που μπαίνει «τσάμπα» σ το γήπεδο για χυμό, πουράκια, νερό δυο φορές γιατί πάντα της πέφτει το πρώτο, μετά κι άλλα πουράκια επειδή ντεμέκ από τα πρώτα είχα φάει ένα κι εγώ και γι’ αυτό δε χόρτασε; Για να μην πω για σημαία, φανέλα, καπέλο και τα λοιπά. Αναμένουμε άμεση λύση και σχετικές ανακοινώσεις για την επίλυση του θέματος. Στην τελική, να πουλάμε και σημαίες με βιδωτά κοντάρια που μπαίνει και σκούπα από κάτω, τις οποίες θα τις δίνουμε ξεχωριστά γιατί κάποιος μπορεί να μη θέλει να σκουπίσει μετά, να είναι βρωμιάρης, έχουμε και τέτοιους, τι να κάνουμε.

Άλλη τρομακτική έλλειψη που επισήμανε η μικρή είναι που στο κυλικείο δεν έχουμε παγωτά χωνάκι φράουλα και σοκολάτα. Δε θέλουμε ούτε βανίλιες, ούτε φυστίκια, μόνο φράουλα και σοκολάτα και μόνο σε χωνάκι, εκείνο που το βάζεις με το χοντρό κουτάλι, λέει, μα είναι δυνατόν, μπαμπά, να ερχόμαστε στον ΠΑΟΚ και να μη φάω παγωτό; Ελάτε στη θέση μου, κύριε πρόεδρε, τι να απαντήσω σε ένα παιδί που ζητάει κάτι τόσο απλό και ευνόητο; Αίσχος. Και πάμε μετά και δίνουμε τα δίευρα σε όποιον τυχόντα φούρνο βρούμε μπροστά μας, που δεν ξέρουμε και τι ομάδα είναι ο φούρναρης; Ελπίζω από Σεπτέμβρη να έχει τακτοποιηθεί κι αυτό το θέμα. Α, να μην ξεχάσω, δεν επιθυμούμε το χωνάκι να τρυπάει από κάτω και να έχουμε απώλειες, αυτό δεν το συζητάμε καν, θα γίνει θέμα πάλι, να ενημερώσεις τον προμηθευτή.

Τέλος, επιθυμούμε να μπουν καρεκλάκια όλων των χρωμάτων σε όλο το γήπεδο, με τυχαία σειρά, π.χ. πράσινο, μπλε, φουξ (απ’ αυτά βάλε πιο πολλά), πορτοκαλί, κόκκινο, τιρκουάζ, πετρόλ και τα υπόλοιπα χρώματα που ξέρουν μόνο οι γυναίκες, επειδή δεν μπορεί, κύριε πρόεδρε, να μας φτάνει ο Πανιώνιος στον πόντο κι εμείς να πρέπει να ανεβούμε 20 σειρές επειδή η κόρη μας θέλει τώρα αμέσως να κάτσει σε γκρι καρεκλάκι. Και μισό λεπτό πριν τη λήξη να την κυνηγάμε στο πέταλο με τους Παοκολέδες επειδή μόλις θυμήθηκε πως της αρέσουν τα κόκκινα. Οπότε βάλε απ’ όλα τα χρώματα ανακατεμένα στην κερκίδα, να μη μας τα πρήζει, πράσινο θες –κάτσε πιο ‘κεί, κόκκινο θες –πήγαινε πέντε θέσεις δεξιά, τιρκουάζ θες –ο μπαμπάς δεν ξέρει τι είναι το τιρκουάζ, ψάξ’ το, κάπου εδώ γύρω θα είναι.

Αγαπητέ Πρόεδρε, γνωρίζω πως η επιστολή μου θα σε συγκλονίσει, επειδή οι παραπάνω επισημάνσεις αναδεικνύουν σημαντικές αδυναμίες της διοίκησης. Σε βεβαιώνω πως θα συνεχίζουμε να στηρίζουμε την προσπάθειά σας, αλλά παρακαλώ να ληφθούν υπόψη σοβαρά οι παρατηρήσεις μας.

Σας ευχόμεθα οικογενειακώς Καλό Καλοκαίρι και του χρόνου ένα σκαλί πιο πάνω.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038