Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08

karsiyaka1Φορούσε πόσο καιρό η κόρη μου αυτά τα σαχλαμαρίστικα παιδικά παπούτσια με τα φωτάκια που αναβοσβήνουν.

Δεν την πάλευα άλλο, το Καλοκαίρι γυρνούσαμε σπίτι από την παιδική χαρά μετά τις 10 το βράδυ, επειδή περιμέναμε να νυχτώσει για να φαίνονται τα φωτάκια στο σκοτάδι αλλιώς τσάμπα τα φοράμε άμα δεν τα βλέπει κανείς. Πιο εύκολα κόψαμε την πάνα και την πιπίλα παρά τα παπούτσια με τα φωτάκια.

Κι έρχεται σήμερα αυτή η Καρσίγιακα στο Παλατάκι, με τον Ντίξον τον παίκτουρα που φοράει παπούτσια με φωτάκια; Πόσο έλεος πια; Ολόκληρο γομάρι δυο μέτρα ρε κι ακόμα ανώριμος, πώς του επιτρέπει η ομοσπονδία να αγωνίζεται με φωτάκια, ξέφυγε από τον κανονισμό. Να την πάρω μαζί μου τη μικρή, να δει τα παπούτσια του καραγκιόζη, να θυμηθεί τα δικά της με τα φωτάκια που τώρα δεν της κάνουν γιατί μεγάλωσε και το πόδι, θα πρέπει να πάρουμε καινούργια: 10 Ευρώ το εισιτήριο, 5 ποπ-κορν, πατατάκια και νερό, άλλα 30 για τα νέα παπούτσια με τα φωτάκια, 45 Ευρώ για την Καρσίγιακα; Και χωρίς σημαία που την ξέχασε στο Παλατάκι και θα την ακούμε σε όλο το ματς που θα την ψάχνει τριγύρω σε όλο το γήπεδο; Και το δείχνει και η τηλεόραση το ματσάκι; Έξοδα, γκρίνια, κούραση, έχουμε και μύξες, αξίζει τον κόπο; Για μια νίκη που φέρνει την πρόκριση στους 32; Για την επόμενη φάση ομίλων; Για το 5-1; Για την 11η νίκη σε 12 ματς φέτος; Για το πουλέν μου, που έχω να το δω από κοντά σχεδόν ένα μήνα; ΠΑΟΚ είσαι.

Όπισθεν

Όπισθεν

Επειδή κουράστηκα να μαλώνω ή να διαβάζω καυγάδες όπου βρίσκω σχόλια για τον επαγγελματία ποδοσφαιρι ...

Read more
Κλείστε

Κλείστε

Κλείστε τους συνδέσμους να σωθεί ο ελληνικός αθλητισμός.  ...

Read more
0002

0002

Χρειάστηκε ένας άνθρ&o ...

Read more
Πατρίσιο

Πατρίσιο

Ο Πατρίσιο Καμπς σήμ&e ...

Read more
Μόκο

Μόκο

Ο σοφός φίλος μου ΚΠ ζητά συσπείρωση, ομοψυχία και κοινή πορεία απ’ όλους στο δρόμο για τον μεγάλο σ ...

Read more
Κατερίνη

Κατερίνη

Την είχαμε πέσει και βλέπαμε το Τρένο Της Μεγάλης Φυγής. Ο Γιον Βόιτ το οδηγούσε στην απόλυτη ελευθε ...

Read more
Εντεκάδες

Εντεκάδες

Την Πέμπτη 30 Σεπτεμβρί&omicron ...

Read more
Δώδεκα

Δώδεκα

Το τελευταίο γκ&omicron ...

Read more
Αράχτε

Αράχτε

Άσχημο πράμα η ανεργία ...

Read more
0006

0006

Παίζει να είμαι ο άνθ&rho ...

Read more
Ασπίδα

Ασπίδα

25 Αυγούστου 2002, 14 χρόνι&al ...

Read more
0050

0050

Παραμονή της Λιβαδ&epsi ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.