Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

nionios6165Δίχως την παραμικρή σκέψη, αντάλλαζα την Τούμπα της Κυριακής με το κερκιδάκι στη Νέα Σμύρνη το Σάββατο. Αυτά είναι που γουστάρω, τέτοια μου λείπουν.

Και το είπα από το απόγευμα, πριν το ματς, έξω από το Σύνδεσμο της Τούμπας, όχι κατόπιν εορτής. Όταν ακόμα ήμασταν στο ρίχνουμε τέσσερα στον βαζελάκο και μένουμε στο συν πέντε και πουλάμε τρέλα. Άκουγα τους κάγκουρες να μου διηγιούνται τη μαγεία που έζησαν 30-40 άτομα το προηγούμενο βράδυ πεντακόσια τόσα χιλιόμετρα νότια, διάβαζα και που μου στέλνανε μέσα από το γήπεδο σε ζωντανή μετάδοση τα παρασκήνια οι Αθηναίοι, τις φωτογραφίες του πουλέν μου που πήδηξε πρώτος στο τέλος το κάγκελο για να τους προσκυνήσει, ζήλια, ζήλια, ζήλια.

Με τα πουλέν δεν πέφτω έξω ποτέ. Το ‘χω το χάρισμα, μόλις τσιμπήσω κάποιον είναι αδύνατο να μη με δικαιώσει. Μαγκντί, Κλιφ, Κομίνχες, Μπαλάφας, Βιεϊρίνια, Σαββίδης, Βον. Ντάξει, ο Σαββίδης ακόμα μικρός είναι, θα με δικαιώσει αργότερα, αλλά ο Βον ήδη έχει ρίξει πολύ πόνο. Με τη Βέντσπιλς έκανε και το απόλυτο ρεκόρ της καριέρας του, 4/4 βολές και νίκησε ο ΠΑΟΚ με τρεις πόντους, δηλαδή, ρε σκατιάρη, τι άλλο θέλεις για να καταλάβεις πως επιτέλους πρέπει να μάθεις να βαράς βολές όπως οι κανονικοί άνθρωποι που τις πετάς με τους καταπέλτες τις χερούκλες και ποιος ξέρει τι προσευχές περίεργες λες από μέσα σου που δεν πιάνουν.

Στη Νέα Σμύρνη έκανε το 1/6 στο ημίχρονο, ο ατάιστος Σακίλ της Πυλαίας, αρχίζει να σπάζει ιστορικά ρεκόρ του 13 που έγινε 14, θα πρέπει να ψάξω πολύ για να βρω αν ο πασα-δώρος είχε κάνει τέτοιο χάλι στις βολές, αλλά τον θυμάμαι κάπου εκεί γύρω στο 60κάτι τοις εκατό. Μου στείλανε φώτο οι κάγκουρες μέσα από το γήπεδο που τον έβαλε ο Σούλης στο ημίχρονο τιμωρία, να βαράει βολές μόνος του. Αλήθεια. Έτσι μπράβο, να νιώσει, σα γυμνασιόπαιδο. Κι εμένα με είχανε βάλει επί μήνες κάτω από το καλάθι να μάθω να κάνω ταμπλό και μέσα –έμαθα. Στο δεύτερο έβαλε 2/4, τελείωσε με 3/10, έλεος, ρε αγόρι μου, ο μπαμπάς σου είχε 68%, χάλια κι αυτός, αλλά όχι κι έτσι.

Αυτά είναι τα ματς που γουστάρω. Εκτός, χιλιόμετρα μακριά από την έδρα, λίγος κόσμος, μεγάλη αντάρα. Ούτε πυρσοί, ούτε κοτρώνες, ούτε όλες οι μάνες τους –μόνο ηχητική τρομοκρατία για να ανεβεί η ομάδα και το διπλό τυλιγμένο σε συσκευασία δώρου για το ταξίδι του γυρισμού. Η μπάλα δεν μπορεί να σου τα προσφέρει πλέον αυτά, πέθανε το εκτός έδρας, σίγησε το λαρύγγι για να σπρώξεις την ομάδα και έδωσε τη θέση του στο λαρύγγι για να βγάλουμε γούστα. Λες να τη βρούμε την άκρη στο μπάσκετ; Θα το δοκιμάσω, έχει πολλά τέτοια το πρόγραμμα, κάπου θα με βολέψω.

Προς το παρόν, ας κάνουμε σήμερα το 4-1 να περάσουμε χαλαρά να παίζουμε Ευρώπη και την Άνοιξη, να μας κάτσει κανένα καλό ευρωπαϊκό που μέχρι τότε κάποιο φράγκο θα έχει μείνει στην άκρη, να πάμε με πούλμαν στην Ιταλία για το μπάσκετ και να κάνουμε χειρονομίες στο διπλανό πούλμαν στο δρόμο, της ομάδας, γιατί κι αυτοί σε κάθε εκτός έδρας με εκδρομή πηγαίνουνε πλέον, δεν περισσεύουνε για αεροπλάνο. Δεν έχει διευκρινιστεί ακόμα αν κάνουνε και καγκουριές στις εκδρομές τους ο Βον και ο Κάρτερ κι αυτός ο μουλωχτός, ο Δέδας, τους κόβω να κρέμονται από τα παράθυρα και να πετάνε πέτρες όπου περνάνε και να κάνουνε στάση για κατούρημα στη μέση του πουθενά όπως πάνε για Ρωσία με το λεωφορείο και να κολλάνε αυτοκόλλητα S.F. PLAYERS και να βάφουν με σπρέι PAOK RE CUNTS και TO EVERY STADIUM WE GO WE BREAK IT ο Λάνγκφορντ με τον Βον. Και ο Όντουμ, που είναι έτσι πολύ κουλτουριάρης, θα τους μαλώνει και θα γράφει από δίπλα LALALA LALA WE ARE NOT WELL IN OUR BRAINS.

Αυθεντικός

Αυθεντικός

Επειδή ο σεβασμός &si ...

Read more
Υγεία

Υγεία

Εμφανίστηκε το πρωί &mu ...

Read more
ACAB

ACAB

Η είδηση είναι αληθ&iot ...

Read more
Ράλι

Ράλι

Μας κυνηγούσε, ο μπαγάσας, μέχρι το Λευκό Πύργο. Μπορεί και περισσότερο, αλλά κάπου εκεί τον χάσαμε. ...

Read more
Ρεσιτάλ

Ρεσιτάλ

Στις 26 Φεβρουαρίου 2003, ο δρόμος για την κούπα περνάει από το πτώμα του Ολυμπιακού. ...

Read more
Συνθέτες (2)

Συνθέτες (2)

Οι συνθέτες των συνθημάτων μαςΜέρος 2ο ...

Read more
Γιόχανσον

Γιόχανσον

Ο μοναδικός Δανός που έχει φορέσει τη φανέλα του ΠΑΟΚ είναι ένα ανεπανάληπτο παλτό ονόματι Γέσπερ Το ...

Read more
Απόβλητο

Απόβλητο

Θα είναι τώρα πενηντάρ& ...

Read more
Κατσούλης

Κατσούλης

Ιστορική στιγμή. Οπαδοί του ΠΑΟΚ, του Άρη Θεσσαλονίκης και του Ηρακλή Θεσσαλονίκης μαζί στις κερκίδε ...

Read more
Bούλα

Bούλα

Σαν σήμερα, στις 25/03/2006, ο ΠΑΟΚ κερδίζει στην άδεια Τούμπα την Καλλιθέα με 2-1, με δύο εύστοχα π ...

Read more
24

24

Τον Δεκέμβριο του 20 ...

Read more
Σοκοφρέτα

Σοκοφρέτα

Το μεγαλύτερο, το &p ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.