Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06

nionios6165Δίχως την παραμικρή σκέψη, αντάλλαζα την Τούμπα της Κυριακής με το κερκιδάκι στη Νέα Σμύρνη το Σάββατο. Αυτά είναι που γουστάρω, τέτοια μου λείπουν.

Και το είπα από το απόγευμα, πριν το ματς, έξω από το Σύνδεσμο της Τούμπας, όχι κατόπιν εορτής. Όταν ακόμα ήμασταν στο ρίχνουμε τέσσερα στον βαζελάκο και μένουμε στο συν πέντε και πουλάμε τρέλα. Άκουγα τους κάγκουρες να μου διηγιούνται τη μαγεία που έζησαν 30-40 άτομα το προηγούμενο βράδυ πεντακόσια τόσα χιλιόμετρα νότια, διάβαζα και που μου στέλνανε μέσα από το γήπεδο σε ζωντανή μετάδοση τα παρασκήνια οι Αθηναίοι, τις φωτογραφίες του πουλέν μου που πήδηξε πρώτος στο τέλος το κάγκελο για να τους προσκυνήσει, ζήλια, ζήλια, ζήλια.

Με τα πουλέν δεν πέφτω έξω ποτέ. Το ‘χω το χάρισμα, μόλις τσιμπήσω κάποιον είναι αδύνατο να μη με δικαιώσει. Μαγκντί, Κλιφ, Κομίνχες, Μπαλάφας, Βιεϊρίνια, Σαββίδης, Βον. Ντάξει, ο Σαββίδης ακόμα μικρός είναι, θα με δικαιώσει αργότερα, αλλά ο Βον ήδη έχει ρίξει πολύ πόνο. Με τη Βέντσπιλς έκανε και το απόλυτο ρεκόρ της καριέρας του, 4/4 βολές και νίκησε ο ΠΑΟΚ με τρεις πόντους, δηλαδή, ρε σκατιάρη, τι άλλο θέλεις για να καταλάβεις πως επιτέλους πρέπει να μάθεις να βαράς βολές όπως οι κανονικοί άνθρωποι που τις πετάς με τους καταπέλτες τις χερούκλες και ποιος ξέρει τι προσευχές περίεργες λες από μέσα σου που δεν πιάνουν.

Στη Νέα Σμύρνη έκανε το 1/6 στο ημίχρονο, ο ατάιστος Σακίλ της Πυλαίας, αρχίζει να σπάζει ιστορικά ρεκόρ του 13 που έγινε 14, θα πρέπει να ψάξω πολύ για να βρω αν ο πασα-δώρος είχε κάνει τέτοιο χάλι στις βολές, αλλά τον θυμάμαι κάπου εκεί γύρω στο 60κάτι τοις εκατό. Μου στείλανε φώτο οι κάγκουρες μέσα από το γήπεδο που τον έβαλε ο Σούλης στο ημίχρονο τιμωρία, να βαράει βολές μόνος του. Αλήθεια. Έτσι μπράβο, να νιώσει, σα γυμνασιόπαιδο. Κι εμένα με είχανε βάλει επί μήνες κάτω από το καλάθι να μάθω να κάνω ταμπλό και μέσα –έμαθα. Στο δεύτερο έβαλε 2/4, τελείωσε με 3/10, έλεος, ρε αγόρι μου, ο μπαμπάς σου είχε 68%, χάλια κι αυτός, αλλά όχι κι έτσι.

Αυτά είναι τα ματς που γουστάρω. Εκτός, χιλιόμετρα μακριά από την έδρα, λίγος κόσμος, μεγάλη αντάρα. Ούτε πυρσοί, ούτε κοτρώνες, ούτε όλες οι μάνες τους –μόνο ηχητική τρομοκρατία για να ανεβεί η ομάδα και το διπλό τυλιγμένο σε συσκευασία δώρου για το ταξίδι του γυρισμού. Η μπάλα δεν μπορεί να σου τα προσφέρει πλέον αυτά, πέθανε το εκτός έδρας, σίγησε το λαρύγγι για να σπρώξεις την ομάδα και έδωσε τη θέση του στο λαρύγγι για να βγάλουμε γούστα. Λες να τη βρούμε την άκρη στο μπάσκετ; Θα το δοκιμάσω, έχει πολλά τέτοια το πρόγραμμα, κάπου θα με βολέψω.

Προς το παρόν, ας κάνουμε σήμερα το 4-1 να περάσουμε χαλαρά να παίζουμε Ευρώπη και την Άνοιξη, να μας κάτσει κανένα καλό ευρωπαϊκό που μέχρι τότε κάποιο φράγκο θα έχει μείνει στην άκρη, να πάμε με πούλμαν στην Ιταλία για το μπάσκετ και να κάνουμε χειρονομίες στο διπλανό πούλμαν στο δρόμο, της ομάδας, γιατί κι αυτοί σε κάθε εκτός έδρας με εκδρομή πηγαίνουνε πλέον, δεν περισσεύουνε για αεροπλάνο. Δεν έχει διευκρινιστεί ακόμα αν κάνουνε και καγκουριές στις εκδρομές τους ο Βον και ο Κάρτερ κι αυτός ο μουλωχτός, ο Δέδας, τους κόβω να κρέμονται από τα παράθυρα και να πετάνε πέτρες όπου περνάνε και να κάνουνε στάση για κατούρημα στη μέση του πουθενά όπως πάνε για Ρωσία με το λεωφορείο και να κολλάνε αυτοκόλλητα S.F. PLAYERS και να βάφουν με σπρέι PAOK RE CUNTS και TO EVERY STADIUM WE GO WE BREAK IT ο Λάνγκφορντ με τον Βον. Και ο Όντουμ, που είναι έτσι πολύ κουλτουριάρης, θα τους μαλώνει και θα γράφει από δίπλα LALALA LALA WE ARE NOT WELL IN OUR BRAINS.

Μέτρημα

Μέτρημα

Όλοι θα πεθάνουμε &ka ...

Read more
Ενδοσκόπηση

Ενδοσκόπηση

Το καλοκαίρι του 198 ...

Read more
Τροφοδοσία

Τροφοδοσία

Η πολύχρονη, αβάσταχ&tau ...

Read more
Ρουφιάνοι

Ρουφιάνοι

Από το 1968, σχεδόν πενήντα χρόνια τώρα, πέντε φορές έχουν διακοπεί αγώνες στην Τούμπα κι έτυχε να ε ...

Read more
Χρέος

Χρέος

Το πρώτο αγωνιστικό Σαββατοκύριακο της χρονιάς είναι πραγματικά ενδιαφέρον. ...

Read more
Ρούμπικ

Ρούμπικ

Δεν ήμουνα στα καλά ...

Read more
Έμπολα

Έμπολα

Σπάνια υποστηρίζω μία ελληνική ομάδα εναντίον άλλης, όταν δεν εμπλέκεται το συμφέρον του ΠΑΟΚ. Συνήθ ...

Read more
Εναλλακτικές

Εναλλακτικές

Αποφάσισα να σταματήσω να στέλνω επιστολές στην ΠΑΕ, πιο πολύ επειδή πηγές μου μέσα στην ΠΑΕ μου είπ ...

Read more
2016-Γεγονότα

2016-Γεγονότα

16 πράγματα που θα θυ&m ...

Read more
Παρασκευή

Παρασκευή

Θα ήμουν στην ηλικία ...

Read more
Στράβωμα

Στράβωμα

ΠΑΟΚ-Παναθηναϊκός 2-3. Το ξέρω πως μερικοί πιστεύουν ότι καμιά φορά γράφω υπερβολές για τη μικρή χου ...

Read more
Νοσταλγώντας

Νοσταλγώντας

Για το «90 χρόνια ΠΑΟ&Kapp ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.