ΟΑΚΑ

ΟΑΚΑ

Στριμωγμένος μέσα...

Σουβλάκια

Σουβλάκια

Με το πρώτο της...

Χούνγκερμπιλερ

Χούνγκερμπιλερ

Για δεύτερη φορά...

Αντισυναδελφικό

Αντισυναδελφικό

- Καλησπέρα, Ανώνυμε...

Έδρες

Έδρες

Ο ΠΑΟΚ...

Έκτος

Έκτος

Στη γενιά μου...

Μπούλο

Μπούλο

Ο ΠΑΟΚ τερμάτισε...

Xανιά

Xανιά

Στην Κρήτη είχα...

Ξεπούλημα

Ξεπούλημα

Πριν από ακριβώς...

Ζήλεια

Ζήλεια

2 Απριλίου 2014. Ο...

Αεροδιάδρομος

Αεροδιάδρομος

Η ίδια ανατριχίλα από...

Πάφος

Πάφος

Δέκα λεπτά με...

  • ΟΑΚΑ

    ΟΑΚΑ

    Monday, 14 May 2018 19:26
  • Σουβλάκια

    Σουβλάκια

    Thursday, 10 May 2018 19:47
  • Χούνγκερμπιλερ

    Χούνγκερμπιλερ

    Thursday, 10 May 2018 13:56
  • Αντισυναδελφικό

    Αντισυναδελφικό

    Wednesday, 09 May 2018 21:02
  • Έδρες

    Έδρες

    Wednesday, 09 May 2018 12:36
  • Έκτος

    Έκτος

    Tuesday, 08 May 2018 21:36
  • Μπούλο

    Μπούλο

    Tuesday, 08 May 2018 14:48
  • Xανιά

    Xανιά

    Friday, 04 May 2018 20:08
  • Ξεπούλημα

    Ξεπούλημα

    Wednesday, 02 May 2018 19:02
  • Ζήλεια

    Ζήλεια

    Wednesday, 02 May 2018 14:10
  • Αεροδιάδρομος

    Αεροδιάδρομος

    Wednesday, 02 May 2018 11:12
  • Πάφος

    Πάφος

    Friday, 27 April 2018 14:27

alafouzosavvidiΓια να μπορέσεις να μεταφέρεις στους κάτω των 30 το κλίμα της προ Κόκκαλη εποχής χρειάζεσαι μηχανή του χρόνου, δε γίνεται αλλιώς.

Πώς να τους βάλεις στο μυαλό τι γινόταν, τι σήμαινε «τρομοκρατία» και «προπαγάνδα» και «στημένη σφυρίχτρα» στα χρόνια του Καπετάνιου. Κάποιοι –λίγοι- έχουν μεράκι να μάθουν την ιστορία, διαβάζουν, μελετάνε τι σημαίνει το κάθε σύνθημα που φώναζε η εξέδρα και πώς χάθηκε ό,τι χάθηκε στα δύσκολα χρόνια που δεν έχουν μαγνητοσκοπηθεί απ’ τις κάμερες, αλλά οι περισσότεροι, ενενήντα πέντε και βάλε στους εκατό, έμαθαν να μισούνε το κόκκινο και το κίτρινο και Παοκολέ έτσι μάθαμε από παιδιά ντιριντάχτα.

Η δική μου προσέγγιση, στα τριάντα χρόνια που βλέπω ελληνικό ποδόσφαιρο και έχω καλύτερη μνήμη απ’ όσους έχω γνωρίσει στη ζωή μου κι αυτό είναι το μεγάλο μου πρόβλημα, είναι πως, ιστορικά, ο Παναθηναϊκός είναι που μας έχει βάλει το χέρι στην τσέπη πιο πολλές φορές απ’ όλους τους αντιπάλους μας. Μας κλέψανε πολλά, μας πατήσανε στις γωνιές, μας έλιωσαν και μας εξευτέλισαν πολλοί και διάφοροι, έξω αλλά και μέσα από την ομάδα, αλλά η πράσινη μουρνταριά κατέχει την πιο ψηλή θέση στη λίστα των απωλειών μας, από το 1985 ως σήμερα. Έκλεβε και κλέβει ακόμα ο Ολυμπιακός, ξεδιάντροπα, ανελέητα, αλλά κλέβει απ’ όλους και κλέβει για να τους κερδίσει όλους, στερώντας κάτι απ’ όλους. Ο ΠΑΟ ήταν που, έστω, λόγω των συγκυριών, έκλεβε από τον ΠΑΟΚ και στερούσε κάτι μόνο από τον ΠΑΟΚ. Πρωτάθλημα, πρόκριση, Ευρώπη.

Ζαλισμένοι από το πάιρο-σόου πιάσαμε να χορεύουμε στη βροχή και μας έμειναν οι ωραίες φωτογραφίες από τον περσινό τελικό. Τα κάναμε λαμπόγυαλο μετά, αλλά ήταν αργά, μας είχε φάει ήδη τους τρεις πόντους ο Αλαφούζος και βγήκε να τεντώσει το σεντονάκι που δεν πρόλαβε ούτε να ανοίξει το παράθυρο, έμεινε να παραπαίει και να ξεφτιλίζεται η ομαδούλα του «λόου-μπάτζετ» και της κακομοιριάς στην Ευρώπη και φέτος. Στη δίκη, μετά, κουβάλησε και τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων του Μαρινάκη, για να στηρίξει το δίκιο του πολιτισμένου ευρωπαίου έναντι στους απολίτιστους βαρβάρους που πέταξαν ψάρια στη συμπαθή ομάδα του συμπολίτη τους Ολυμπιακού που δεν είχε πειράξει άνθρωπο ο καημένος και πρέπει να τιμωρηθούν –η πράσινη μπότα στο σβέρκο μας, δεν ακούστηκε κιχ.

Το γκολ οφσάιντ του Ζιλμπέρτο Σίλβα ήταν που μας στέρησε το Τσάμπιονς Λιγκ το 2011, ο Σπάθας μας πήρε στο Χαριλάου κάθε ελπίδα για το Πρωτάθλημα που πήγε στον Παναθηναϊκό το 2010, ο Κάκος ήταν που απέβαλε το κόλλημά του, τον Πάμπλο, αντί να αποβάλει τον Σιμάο (ή «και» τον Σιμάο) το 2009 και χάσαμε το σεντόνι, όσο πας προς τα πίσω βλέπεις πως ο μόνιμος αντίπαλός μας ήταν ο Παναθηναϊκός: Είτε για την πρώτη, είτε για τη δεύτερη θέση. Τυφλωμένοι από το κόκκινο, σαν ανόητοι ταύροι, πέφταμε πάνω στο πανί και στο σβέρκο μας έπεφτε το σπαθί του πράσινου ταυρομάχου και μας αποκεφάλιζε. Χαμένες πρωτιές, χαμένες δεύτερες θέσεις, τιμωρίες, αποκλεισμοί –κι αν με τον Ολυμπιακό μας μένουν να θυμόμαστε κάποιες ιστορικές νίκες και προκρίσεις και διπλά και η μεγάλη παράδοση, με τον Παναθηναϊκό δεν τα καταφέραμε ποτέ να γίνουμε αυτό που οι περιστάσεις το απαιτούσαν, πέρα από σκόρπιες εξαιρέσεις όπου πραγματικά δεν είχαν τύχη λόγω της δικής μας ποιότητας.

Ειδικότερα στη δεκαετία του ενενήντα, πριν την ανέγερση της κόκκινης παράγκας, κάθε παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό έχει και μια συναρπαστική ιστορία. Κορύφωση, φυσικά, το «άντε ρε καραγκιόζηδες, εμείς φεύγουμε, πάμε για τσίπουρα στην Κρήνη» του Βουλινού το 1990, προάγγελος για τη μεγαλύτερη βαμβακερή σφαγή μας λίγους μήνες αργότερα και τον αποκλεισμό από τον διπλό τελικό Κυπέλλου με τον Αθηναϊκό και τη σίγουρη κούπα στο 1-0 από τον μεγάλο καθηγητή Περικλή Βασιλάκη, τη μέρα που –συμπτωματικά- τραγουδήθηκε για πρώτη φορά το «σε γνωρίζω απ’ τη φανέλα».

Ο κόσμος μας συνεχίζει να ασχολείται με τον Ολυμπιακό και τον Άρη. Αυτούς ξέρουν, αυτούς εμπιστεύονται, δε γνώρισαν πραγματικά χειρουργεία της εποχής Γιώργου Βαρδινογιάννη. Τα πιο πολλά συνθήματα τότε περιείχαν το «Βαρδινογιάννη πουσταρά», όχι μόνο του ΠΑΟΚ, ήταν πανελλήνια η αγανάκτηση και, τελευταία, ήρθε και η παραδοχή από τους ίδιους τους βάζελους που τον βρίζουνε αναδρομικά: Υστεροφημία μηδέν ο πιστολέρο των 90ς, γενικό και ολοκληρωτικό κράξιμο να το πάρει μαζί του. Έτσι.

Μόνο ο τσαμπουκάς του Μελισσανίδη κατάφερε να τον ρίξει στο καναβάτσο. Έδειξε το δρόμο, από τότε: Η κατευθυνόμενη διαιτησία, ο έλεγχος της ΕΠΟ και της ΕΠΑΕ, η τρομοκρατία στους μικρούς και το χρήμα μπορεί να χάσει μόνο από κάποιον που έχει τα τέσσερα μοναδικά συστατικά που χρειάζονται για να κερδίσεις μια καθεστώσα χούντα στο ελληνικό ποδόσφαιρο: Καλό προπονητή, καλούς παίκτες, γεμάτο γήπεδο και διοίκηση τσαμπουκάδων.

Οι αγκαλίτσες στον τελικό κόστισαν. Έκαναν θρύψαλα οποιαδήποτε πίστη είχε απομείνει προς τη διοίκηση της ομάδας, όποια κι αν ήταν ή είναι αυτή η διοίκηση. Δε νοείται να μην υπάρχει γνώστης της ιστορίας του ΠΑΟΚ και να επιτρέψει αυτό το καρναβάλι σε ζωντανή μετάδοση. Την ώρα της αγκαλίτσας θα έπρεπε να δηλώνουν παραίτηση, κι αυτοί σε ζωντανή μετάδοση, όσοι νιώθουν από Δικέφαλο και παραμένουν ως έμμισθοι υπηρετώντας την ιστορία του. Οι υπόλοιποι μισθοφόροι καλά κάνουν και μένουν, καμία δουλειά δεν είναι ντροπή, αλλά μέχρι να ζητήσει κάποιος συγγνώμη για τη μεγαλύτερη προσβολή του Λαού από τον καιρό των σκυλιών του Μπατατούδη, όποιος επιχειρήσει να πουλήσει Παοκτσηδιλίκι στον κόσμο θα χαθεί πριν τελειώσει την πρόταση.

Δυο χρόνια Ιβάν πήγανε άκλαφτα εκείνη τη μέρα. Σιώπησε από τότε, έγινε ένα καλό, ηρεμήσαμε. Θα έκανε χάρη στον εαυτό του και στην ομάδα αν τόσους μήνες που δε μιλάει κάθεται και σκέφτεται πόσο χαμηλά έπεσε μ’ εκείνες τις αγκαλίτσες και πόσα έχασε ο οργανισμός ΠΑΟΚ από την ξεφτίλα. Δεν είναι και λίγο να σου βάζει τα γυαλιά ο Θεοδωρίδης, ποιος, ο μεγαλύτερος γραφικός του ελληνικού παραγοντισμού –κι όμως, τα είπε πριν γίνουν κι έπεσε μέσα.

Αυτό που θα δει αύριο ο Ιβάν στην κερκίδα θα του κάνει μεγάλη εντύπωση. Θα είναι η πρώτη εμφάνιση του Λαού έναντι στον Παναθηναϊκό μετά τις αγκαλίτσες στον τελικό, αφού η προβλεπόμενη απάντηση των τριακοσίων στη Λεωφόρο, λίγες μέρες μετά, μας στέρησε το περσινό, φρέσκο ξεκαθάρισμα. Θα λέει «μα ο Ολυμπιακός είναι ο μεγάλος μας αντίπαλος, γιατί άφρισαν έτσι αυτοί, γιατί βρίζουν τόσο πολύ τον Παναθηναϊκό που είναι και φίλος μας και θέλει το καλό μας ενάντια στο δυνάστη του ποδοσφαίρου, πείτε τους, βρε παιδιά, να ηρεμήσουνε λίγο, δεν το καταλαβαίνω αυτό το πράμα». Άσε, Ιβάν, σαν όλους τους Νεοπακτσήδες κι εσύ, ιδέα δεν έχεις από ιστορία. Ξέρουμε εμείς που έχουμε λογαριασμούς από παλιά, το παίρνουμε μόνοι μας το ματσάκι, κάτσε στη σουίτα σου και πανηγύριζε.

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική κο&io ...

Read more
Διακοπή

Διακοπή

Ο κάγκουρας ποτέ δεν πεθαίνει. Ούτε στα φιλικά δεν μπορώ να γίνω άνθρωπος, έχω καεί για μια ζωή, όπω ...

Read more
Πατάρι

Πατάρι

Έχεις τον πόνο σου &alpha ...

Read more
Aγγελόσκυλα

Aγγελόσκυλα

Δεν υπάρχει περίπτωση να μιλήσεις με αφοσιωμένους Μουτζαχεντίν του Άγγελου και να μη σπάσουν τα νεύρ ...

Read more
Γενέθλια

Γενέθλια

Τέτοια ώρα, πριν από 29 ακ& ...

Read more
Σκόνη

Σκόνη

Περίμενα μέσα στο ψο ...

Read more
Παιδάκια

Παιδάκια

Κάφροι οπαδοί του ΜΠΑΟΥΓΚ επιτέθηκαν σε μικρά αθώα παιδάκια ακαδημίας του Ολυμπιακού. Make my day. ...

Read more
Tσομπανόσκυλα

Tσομπανόσκυλα

Ο ΠΑΟΚ που ονειρ&epsil ...

Read more
Υπεράνθρωποι

Υπεράνθρωποι

Κυκλοφορεί ένα πο&sig ...

Read more
0020

0020

Μια παρέα όλοι οι «π&alph ...

Read more
0042

0042

Ο Τζερόντ Μουστάφ πρ&ome ...

Read more
Αφίσα

Αφίσα

Το είχε ξεκινήσει ένας συμμαθητής μας στο σχολείο, κάπου στα 1987-1988. Έκατσε και έστειλε γράμμα στ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.