Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

hackerzzΓια κάποιο λόγο, αυτοί που μου την πέφτουν περισσότερο είναι οι ναζιστές αεκτσήδες. Σελίδες οπαδών της ΑΕΚ με περιεχόμενο τον Χίτλερ, παρελάσεις των ναζί, πρώτη μούρη τον Κατίδη να χαιρετάει, να πάρουμε την Πόλη και τέτοια.

Πορομπομπόμ. Δεν ξέρω γιατί. Ούτε με τον Χίτλερ τα έχω βάλει ποτέ, ούτε με τους αεκτσήδες ασχολούμαι –τι να ασχοληθείς, στο νότιο όμιλο παίζουν, πέφτουν μακριά. Αλλά λογικά είναι ένας σαλιάρης δεκαεξάχρονος μπόμπος που τον δέρνουνε στο σχολείο και προσεύχεται στο Αδόλφο να αναστηθεί και να τους κάνει όλους σαπούνι για να μπορεί να κυκλοφορήσει στη γειτονιά. Οι αεκτσήδες που εγώ ξέρω είναι αλάνια, δε θα έπεφταν τόσο χαμηλά. Πορομπομπόπ.

Με το που έπεσε το isovitis.gr, το μυαλό μου δεν πήγε ούτε στους συμπολίτες (που είναι καλά παιδιά), ούτε στους γάβρους (που γουστάρουν να τους τα χώνεις), ούτε στους βάζελους (που σέβονται πως έχω βγει φώτο με Ζάετς και Ρότσα μικρός), ούτε στις γριές (χεχε, έτσι το έγραψα αυτό). Σε δικούς μας πήγε, που είναι οι μόνοι που με βρίζουν με βρισιές και όχι με χαζομάρες «Ισοβίτη, ερχόμαστε του χρόνου» ή «ωραία τα λες, αλλά ξεχνάς τότε με τον Γκάλη τι σας κάναμε», τους Παοκτσήδες υποψιάστηκα, αυτούς που μου λένε «ρε μαλάκα Ισοβίτη, αυτό που γράφεις για το 1992 δεν ισχύει, είσαι άσχετος» και ρωτάω εγώ «πότε γεννήθηκες, εσύ που με βρίζεις και λες πως κάνω λάθος» και απαντάνε «το 1994, αλλά τι να λέει αυτό».

Συμπτωματικά, χθες το βράδυ έστειλα μια επιστολή στην ΠΑΕ. Κανονική επιστολή, σοβαρή, με θέμα κάτι σημαντικό που αφορά σε όλο τον ΠΑΟΚ και πρέπει η ΠΑΕ να το κοιτάξει. Το έστειλα ως Παοκτσής, καλοπροαίρετα. Αλλά τους αποκάλεσα «ηλίθιους». Χμ, εδώ το παράκανα. Μετά από λίγο, έπεσε η σελίδα από «χάκερς». Τόσο ενοχλώ, δηλαδή, μέχρι κι οι χάκερς με κυνηγάνε. Καλή φάση. Πήγε ο άλλος ο κυβερνοκάγκουρας και την ξανασήκωσε τη σελίδα –άσ’ την, ρε καραγκιόζη, άσ’ την να γράφει «downed» να έχω να γκρινιάζω. Ε, εσείς στην ΠΑΕ, μια ανακοίνωση σωστή δεν μπορείτε να γράψετε, σιγά μην καταφέρετε να ρίξετε ολόκληρη ιστοσελίδα.

 

Αεκτζήδες νοσταλγοί του Χίτλερ - 14.3%
Αρειανοί νοσταλγοί του '80 - 11.6%
Γάβροι νοσταλγοί της παράδοσης - 8.7%
Γριές νοσταλγοί του τσάρλεστον - 17%
Παοκτσήδες νοσταλγοί του γιουτιούμπ - 9.9%
Η ΠΑΕ ΠΑΟΚ (χαχα) - 34.3%

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB