Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06

spanosososoΈχω πάει σε αρκετές έδρες. Όχι σε όλη την Ελλάδα, όπως πολλοί δικοί μου, αλλά σε αρκετές.

Κι αν είδα ντόπιες κερκίδες, χουλιγκάνους γυμνασιόπαιδα με τις σάκες στον ώμο και τσα-τσα-τσα και βλαχιά μεγάλη, ειδικά στις γειτονιές της Αθήνας. Αλλά αυτό που έζησα στη Νίκαια με τη Χαλκηδόνα ήταν ο πάτος της κερκίδας, η κόρη μου είναι πιο χουλιγκάνα απ’ αυτούς. Πενήντα-εκατό άτομα, συγγενείς, υποθέτω, των ποδοσφαιριστών και υπάλληλοι της ΕΤΕΚΑ, ένα σύνθημα δεν είπαν, στο γκολ τους χειροκρότησαν σαν από υποχρέωση, τους λυπόσουν. Διπλό δίχως ένα υβριστικό σύνθημα, ντρεπόμασταν να τους βρίσουμε. Από τότε, μου κόλλησε στο μυαλό αυτός ο Σπανός, τι ομαδάρα είχε φτιάξει δίχως έναν οπαδό, έτσι για πλάκα έφτασε τη Χαλκηδόνα στην Άλφα Εθνική και την έβγαζε και Ευρώπη.

Όποιος ξέρει από Περιστέρι, ξέρει καλύτερα από εμένα τι κόσμος ζει και τι επίπεδο έχει αυτή η γειτονιά –που δεν είναι γειτονιά, αλλά για μένα, που την επισκέφτηκα δύο φορές στη ζωή μου, είναι από τις πιο συμπαθητικές γειτονιές όπου έχω κινηθεί. Λαός, εργατιά, χαμόγελα, όρθιες πλάτες, βρίζουμε την Αθήνα και τον Πειραιά και την πρωτεύουσα, αλλά αυτοί είναι κάτι άλλο. Γάβροι και βάζελοι, θα μου πείτε, ναι, εντάξει, αλλά εγώ δε μιλάω γι’ αυτό, μιλάω για τον κόσμο. Το αγάπησα το Περιστέρι, με την έννοια πως δεν αγάπησα σχεδόν κανένα μέρος από όσα με έβγαλε ο ΠΑΟΚ. Εκατοντάδες χιλιάδες ο Δήμος Περιστερίου, κοσμάκης διψασμένος για μπάλα, χίλια και χίλια πεντακόσια εισιτήρια ο Ατρόμητος. Ακόμα, γι’ αυτούς, η ομάδα λέγεται «Χαλκηδόνα». Άντε, «Χαλκηδόνα Περιστερίου». Περίεργο τρένο αυτός ο Σπανός, πάλι με είχε βάλει σε σκέψεις.

Καθάριζε η Άννα την αποθήκη από τα παλιοπράματά μου, ξεχώριζε τις εφημερίδες. Έπιασε μία Sportime του 2001, την ξεφύλλισε, «αυτήν εδώ τι την κρατάς»; Ήταν του τελικού με τον Ολυμπιακό, το 4-2, είχα πάρει όλες τις εφημερίδες και τις έχω κρατήσει από τότε. Αλλά η Sportime είχε ένθετο για το ματς, η υπόλοιπη φυλλάδα δε χρειαζόταν. «Πριν την πετάξεις, κάτσε να ρίξω μια ματιά». Μπίνγκο. Παραθέτω λέξη προς λέξη.

«Μόνο οι υπογραφές έχουν απομείνει για την παράδοση της ΑΕΚ στα χέρια του Μιχάλη και του Γιώργου Σπανού. Η προφορική συμφωνία που έχει επιτευχθεί μεταξύ της NetMed και του κ. Σπανού αφορά την αγορά του 51% της Enic Hellas (που κατέχει το 78,4% της ΠΑΕ). Ο όμιλος Σπανού θα καταβάλει 1 δισ. δρχ. στους Άγγλους μέσα σε δύο χρόνια (για την εξόφληση της οφειλής της ΑΕΚ προς την Enic).

[…] «Κάποιες λεπτομέρειες έχουν απομείνει. Έχουμε θέσει κάποιους όρους για τα τηλεοπτικά και περιμένουμε να τους κάνει δεκτούς η NetMed. Μέχρι την Τετάρτη θα έχουμε τελειώσει», δήλωσε χθες ο Γιώργος Σπανός (γιος του Μιχάλη και πρόεδρος της Χαλκηδόνας), ο οποίος προορίζεται να αναλάβει καθήκοντα προέδρου ή διευθύνοντος συμβούλου.

Ο Μιχάλης Σπανός, ιδρυτής και μεγαλομέτοχος της εταιρίας καυσίμων ναυτιλίας και εφοπλιστικών εργασιών ΕΤΕΚΑ, απέδειξε στους Ολλανδούς ότι είναι επιχειρηματίας με μεγάλη οικονομική επιφάνεια. Όπως ανέφερε, αυτήν τη στιγμή έχει περίπου 40 δισ. δρχ. σε ρευστό!

Έχει στην κατοχή του 12 πετρελαιοφόρα πλοία, ενώ διαθέτει και 60 φορτηγά μεταφορας καυσίμων. Μάλιστα, η αξία των 60 βυτιοφόρων ανέρχεται συνολικά στα περίπου 5 δισ. δρχ.!

Επίσης, είναι ιδιοκτήτης 100 πρατηρίων καυσίμων […]»

Το ρεπορτάζ υπογράφει ο δημοσιογράφος Γιώργος Κοσμάς και βρίσκεται στο φύλλο της 13ης Μαΐου 2001.

Δεκατρία χρόνια μετά, ο Γιώργος Σπανός είναι υπόδικος για κολοσσιαία υπόθεση λαθρεμπορίας. Ίσως ένοχος, ίσως αθώος, θα το κρίνει η Δικαιοσύνη. Αλλά δεκατρία χρόνια μετά, συνεχίζει να κρατάει ψηλά μία ομάδα με τα λεφτά του, είτε καθαρά, είτε βρώμικα, ενώ η άλλη ομάδα που αγόραζε εντός δύο ημερών, σύμφωνα με το δημοσίευμα, παίζει μια κατηγορία πιο κάτω.

Ρόλφι

Ρόλφι

Επειδή χρέος μας είναι η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας σε κάθε ευκαιρία, θεωρώ πως έφτασε η ώρ ...

Read more
Σεισμός

Σεισμός

Ήταν ωραία έκπληξη η νότα από τα 90ς προχθές. Λίγα λεπτά ρετρό καγκουριάς, για να θυμούνται οι παλιό ...

Read more
24

24

Τον Δεκέμβριο του 20 ...

Read more
Συμμαχίες

Συμμαχίες

Εμένα οι φίλοι μου &delt ...

Read more
0042

0042

Ο Τζερόντ Μουστάφ πρ&ome ...

Read more
Μπότζιεκ

Μπότζιεκ

Στο ενοικιαστήρι&omicr ...

Read more
Ισοβίτης

Ισοβίτης

Παραμεγάλωσε η παρέα μας, οπότε ας ξανασυστηθώ. Λοιπόν, είμαι ο «Ισοβίτης», είμαι σαράντα χρονών, έχ ...

Read more
Εμείς

Εμείς

Εμείς δεν ανεβήκαμ ...

Read more
Προειδοποίηση

Προειδοποίηση

Οι ώρες που περάσαμ ...

Read more
Κουκουλοφόρος

Κουκουλοφόρος

Μόλις είχα φάει το σπ& ...

Read more
Έφυγε

Έφυγε

Ήμουν εκεί στο ντεμπούτο του, με τη Λοκομοτίβ Τυφλίδας, όπου ξεπετάχτηκε από το πουθενά και σκόραρε ...

Read more
Σάμπρι

Σάμπρι

Ο Αμπντέλ Σατάρ Σάμπρι &A ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.