Nαζί

Nαζί

Είμαστε στη Δράμα,...

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

  • Nαζί

    Nαζί

    Saturday, 20 October 2018 19:09
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54
  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56

LefteriaΣαφώς και είναι τεράστιο θέμα η σύλληψη, προφυλάκιση και παραμονή επί τόσο μεγάλο διάστημα των συνοπαδών μας στη φυλακή.

Αλλά άνθρωποι σαν εμένα δεν έχουν ιδέα. Για κάποιους ο ΠΑΟΚ είναι να πας στο γήπεδο, όπου κι αν είναι αυτό το γήπεδο που παίζει η ομάδα, και μετά να γυρίσεις στο σπίτι μέχρι να ξαναπάς. Καλώς ή κακώς -αυτό είναι υποκειμενικό.

Σε καμία περίπτωση δεν αδιαφορώ, δεν το θεωρώ ως άσχετο πρόβλημα κάποιου άλλου σε ένα παράλληλο σύμπαν. Ούτε είναι θέμα «των συνδέσμων» και των «οργανωμένων», επειδή εγώ δεν ανήκω σ’ αυτούς. Όμως, μπροστά στον καταιγισμό των απόψεων και των πληροφοριών από χίλιες πηγές μπερδεύομαι και προσπαθώ να φιλτράρω τι συνέβη και τι συμβαίνει πραγματικά, όπως κάθε Παοκτσής που «δεν είναι στα πράματα». Άλλος ζει κι αναπνέει μέσα στο Σύνδεσμο, άλλος ζει κι αναπνέει μέσα στο γήπεδο, άλλος ζει κι αναπνέει στον καναπέ του. Ανάλογος είναι και ο όγκος πληροφόρησης που δέχεται ο καθένας κι εγώ είμαι κάπου στη μέση. Δεν ξέρω ούτε λίγα, ούτε πολλά. Σίγουρα, όμως, δεν τα ξέρω όλα. Όπως οι περισσότεροι.

Γι’ αυτό, αδερφέ μου, δεν θα διαβάσεις κάποια τοποθέτηση από μένα για το θέμα αυτό. Όταν τα πράματα είναι τόσο σοβαρά κι όταν ξέρεις πως δεν τα ξέρεις όλα, το βουλώνεις κι ακούς. Ακούς ό,τι μπορείς να ακούσεις και με όση γνώση και εμπειρία κουβαλάει το κεφάλι σου προσπαθείς να βρεις την άκρη και να κάνεις ό,τι μπορείς κι ό,τι περνάει απ’ το χέρι σου. Ακούς αυτούς που ξέρουν πολλά, αυτούς που νομίζουν πως ξέρουν πολλά κι αυτούς που το παίζουν πως τα ξέρουν όλα. Εύκολο είναι να τους ξεχωρίσεις, δες ποιος είναι αυτός που μιλάει, δες τι έλεγε χθες και προχθές και θα καταλάβεις σε ποια κατηγορία ανήκει και πόσο βάρος έχουν τα λόγια του.

Το σίγουρο είναι πως όποιος θέλει να μάθει, μπορεί να ρωτήσει. Εποχή της πληροφορίας είναι, χτύπα μια πόρτα και θα σου ανοίξουν. Αλλά, σε παρακαλώ, επειδή δεν υπάρχει πιο ιερό στη ζωή από την ελευθερία να περπατάς στο δρόμο που διάλεξες, σκάσε και άκου αυτούς που ξέρουν, μη βρωμίζεις την κουβέντα με σάπιες κραυγές και κάλπικο χειροκρότημα. Διάλεξε ποιος σου λέει την αλήθεια και κάτσε δίπλα του, να μεγαλώσει η αλυσίδα μπας και καταφέρουμε κάτι. Με τα Παοκολέ κερδίζεις αγώνες στο χόρτο –έξω απ’ το γήπεδο θέλει μυαλό, σύμπνοια και συστράτευση.

Κάποιος να μιλήσει χωρίς να ουρλιάζει, κάποιος να μας ενώσει. Κάποιος να απευθυνθεί σε όλους τους Παοκτσήδες και να μας κάνει Ένα, ξέρετε τι δύναμη έχουμε. Ειδικά όταν έχουμε δίκιο.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038