Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

paokofi400Έχουμε πολλά γυναικόπαιδα στην 7, αυτό είναι γεγονός. Γυναικόπαιδα στην κυριολεξία, δηλαδή, οικογένειες, παιδάκια, παππούδες, γενικώς είναι οικογενειακή κερκίδα πλέον, καμία σχέση με προηγούμενες δεκαετίες που απλώς πηγαίναμε όταν φώναζαν στην είσοδο της 4 «γέμισε, πηγαίνετε απέναντι».

Αλλά έχει και κάτι παλαίουρες, κάτι φάτσες από το παρελθόν γεμάτες χιλιόμετρα, τους βλέπω και εκεί καταλαβαίνω πόσο έχω μεγαλώσει κι εγώ. Κουρασμένοι, ήρεμοι, χορτασμένοι αλλά και διψασμένοι μαζί, ψάχνουν αφορμές για να ξαναπονέσει το μυαλό τους αλλά πρέπει να το ζορίσουν πολύ, δεν τσιμπάνε εύκολα στον ενθουσιασμό.

Με τον ΟΦΗ πήγα κι έκατσα στη συγκεκριμένη μία καρέκλα που κάθομαι πάντα. Σα να έχω διαρκείας, που δεν έχω, όποτε πάω στην 7 κάθομαι εκεί. Τελευταίος πάνω-πάνω, να τους έχω όλους μπροστά μου, ψευδαίσθηση πως ό,τι και να γίνει εγώ είμαι στο τέλος, μαντρόσκυλο, φύλακας και θα τους σώσω όλους. Αλλά μπροστά μου έτυχε μια οικογένεια, λογικά μπαμπάς και μαμά στις άκρες και στη μέση τρία κοριτσάκια 6 με 12 χρονών. Ντάξει. Τέλος πάντων. Πιο δίπλα, κάτι μορφές που σαν κι εμένα μετακόμισαν απέναντι στο παλιό μας κελί, χαζεύαμε τη νέα γενιά που έδινε ρεσιτάλ, πότε πότε σιγοντάραμε κιόλας, ειδικά στην αρχή με τα συνθήματα για το μνημόσυνο που κόντευε. Μετά, άρχισε το πανηγύρι και για κάνα μισάωρο ασχολήθηκε το πέταλο σχεδόν αποκλειστικά με τον Ολυμπιακό.

Ο συγκεκριμένος παλαίουρας στεκόταν ακριβώς δίπλα στη μαμά και παραδίπλα από τα τρία κοριτσάκια. Τον βλέπω, ακούει από την 4 το σύνθημα και τρελαίνεται, αρχίζει κι αυτός να το φωνάζει τη δεύτερη φορά που το λένε, αλλά μόλις πάει το βλέμμα του στα κοριτσάκια μαγκώνεται κάπως, του βγαίνει ένα «γάβροι μμμμ, γάβροι μμμμ, μμμμ τον βρωμοπειραιά, και την 7, και την 8, μμμμ τον Ολυμπιακό». Συναντιούνται τα βλέμματά τους με τον μπαμπά, γελάνε, κοιτάνε τα κοριτσάκια, αμηχανία. Την τρίτη φορά που ακούγεται το σύνθημα, γιατί το είπαν 5-6 φορές σερί, αρχίζουν τα κοριτσάκια και το πιάνουν από τη μέση «και την 7, και την 8, γαμώ τον Ολυμπιακό» και σκάει στα γέλια ο μπαμπάς. Πάμε, όλες μαζί, «και την 7, και την 8, γαμώ τον Ολυμπιακό».

Είπαν κι άλλα τα κοριτσάκια, σοβαρά, όμως, όχι με τίποτα χαζογελάκια και πρώτη φορά ήρθαμε στο γήπεδο, από ένα σημείο και μετά τα έλεγαν σχεδόν όλα, τα ήξεραν, είχανε καλό δάσκαλο τον μπαμπά. Γυρίζει ο μπαμπάς στον παλαίουρα που νωρίτερα ήταν μαγκωμένος που είχε καλούς τρόπους, του λέει «άσ’ τες, άσ’ τες να φωνάξουνε, καλό θα τους κάνει, μεγαλώνουν ανάμεσα σε αλλόθρησκους, ό,τι προλάβουνε σήμερα γιατί το βράδυ γυρνάμε». «Αθήνα», ρωτάει ο παλιός. «Όχι, Αλεξανδρούπολη», λέει ο μπαμπάς. «Πλάκα κάνεις». «Όχι».

Μύθος

Μύθος

Σαν σήμερα, πριν από 22 χρόνια, γεννήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους μύθους στην ιστορία του ΠΑΟΚ κα ...

Read more
Aγγεία

Aγγεία

Ένιωθα τα αγγεία να σπάζουνε μέσα στις κόγχες. Πόσα έχουν αντέξει αυτά τα μάτια, τόσα χρόνια στο γήπ ...

Read more
Κουκουλοφόρος

Κουκουλοφόρος

Μόλις είχα φάει το σπ& ...

Read more
Ενισχυτές

Ενισχυτές

Με κάθε αντίπαλο έχ&omicro ...

Read more
Οδηγός

Οδηγός

Είναι κοντός ο οδηγός ...

Read more
Παπάς

Παπάς

Μετά από το πιο τραγικό ξεκίνημα της σύγχρονης ιστορίας μας, βλέπαμε μπροστά μας το πιο όμορφο θέαμα ...

Read more
Τραύματα

Τραύματα

Κριτική ΠΑΟΚ-Ζιέλονα Γκόρα 85-66. Πού θα με πας για καφέ, ρώτησε ο Αθηναίος, το πρωί του ματς με του ...

Read more
Όνειρο

Όνειρο

«Είναι το όνειρό μου να τελειώσω την καριέρα μου στον ΠΑΟΚ, έστω και για 10 μέρες. Αυτό είναι το όνε ...

Read more
Μείναμε

Μείναμε

Μείναμε όλοι στο Βό&lambda ...

Read more
Ιστορίες

Ιστορίες

Η πιο συγκλονιστ&iota ...

Read more
Κλάους

Κλάους

Είναι Παοκτσάκι από μικρός. Κι εγώ είμαι, τι να λέει. Πανηγυρίζει τα γκολ σαν οπαδός. Εγώ να δεις. ...

Read more
Κορεό

Κορεό

Επιβάλλεται σχετική μελέτη της φωτογραφίας πριν την ανάγνωση. Λοιπόν, τι βλέπουμε στην εικόνα; ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.