Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

Κομπανία

Κομπανία

Ξεκινάς μιλώντας...

Βελάκια

Βελάκια

Μετά το ματς με την...

Κάμπριο

Κάμπριο

Όποια ιστορία και...

Εξώφυλλο

Εξώφυλλο

Λίγο μετά τα...

Καταλαβαίνεις;

Καταλαβαίνεις;

Ρε να πούμε πριν έναν...

Παρουσίαση

Παρουσίαση

Δεν έγινα...

Ιστορίες

Ιστορίες

Η πιο...

  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14
  • Κομπανία

    Κομπανία

    Monday, 13 November 2017 14:01
  • Βελάκια

    Βελάκια

    Sunday, 12 November 2017 21:43
  • Κάμπριο

    Κάμπριο

    Friday, 10 November 2017 17:19
  • Εξώφυλλο

    Εξώφυλλο

    Thursday, 09 November 2017 20:07
  • Καταλαβαίνεις;

    Καταλαβαίνεις;

    Monday, 06 November 2017 17:59
  • Παρουσίαση

    Παρουσίαση

    Sunday, 05 November 2017 13:53
  • Ιστορίες

    Ιστορίες

    Friday, 03 November 2017 20:18

000005Ημέρα Μνήμης. Σύμβολο. Για τους έξι, αλλά και για όλα τα Παοκτσάκια που μας άφησαν λιγότερους.

Για όσους μας πήρε ο δρόμος, η πρέζα, η αρρώστια, το μαχαίρι, το πονεμένο μυαλό τους. Για κάθε κενό στην κερκίδα. Όσα ονόματα θυμάσαι, τόσα κρατάς στην αθανασία. Θυμήσου τα, ένα προς ένα. Μη μιλάς σήμερα, μια μέρα το χρόνο σκέψου μόνο Αυτούς.

Ημέρα Μνήμης. Κοιτάς πίσω, κοιτάς μπροστά. Κοιτάς στον καθρέφτη. Εσύ είσαι εδώ, Αυτοί δεν είναι. Ο ένας σε βρήκε στο σταυροδρόμι και σου ‘πε όχι από ‘δώ, από ‘δώ πεθαίνω εγώ, βρες αλλού να πεθάνεις –και σ’ έσωσε. Ο άλλος σε άρπαξε λίγο πριν σε αρπάξουν, ο πρώτος που σε κοίταξε στα μάτια –και σ’ έσωσε. Αυτοί έφυγαν, εσύ συνεχίζεις. Μην τους ξεχνάς. Ποτέ. Σ’ Αυτούς το χρωστάς που είσαι ακόμα εδώ.

Ημέρα Μνήμης. Το νου σου, μικρέ: Εκεί όπου χοροπηδάς, χοροπηδούσαν Αυτοί. Εκεί όπου απλώνεις τα πανιά σου είναι τα κάγκελα όπου ίδρωναν τα στήθη Τους. Είναι βαριά η κληρονομιά, το νου σου, μικρέ. Σ’ αυτό το πέταλο άφησαν τη ζωή τους. Για μένα και για σένα –κι ας μην το ξέρεις ακόμα.

Βόθρος

Βόθρος

Στις 10 Μαΐου 2013 ήρθε το τέλος εποχής στην εθελοτυφλία και των τελευταίων φιλάθλων του Ολυμπιακού ...

Read more
Άλφα

Άλφα

Μέσα σε 48 ώρες οι μισ&om ...

Read more
Μανουριάρης

Μανουριάρης

Η 30ή Οκτωβρίου 2004 θα μείνει στη μνήμη κάθε Παοκτσή ως αποφράδα ημέρα, που λένε, ως ημέρα για την ...

Read more
Τρολλάρισμα

Τρολλάρισμα

Προειδοποίηση: Ακολουθεί αυτοαναφορική δημοσίευση. Συνεχίζετε να διαβάζετε με δική σας ευθύνη για εν ...

Read more
Καλλιθέα

Καλλιθέα

Μια φορά θα έτρωγα ξύλο επειδή με πέρασαν για οπαδό αντίπαλης ομάδας. ...

Read more
Πατρίσιο

Πατρίσιο

Ο Πατρίσιο Καμπς σήμ&e ...

Read more
0002

0002

Χρειάστηκε ένας άνθρ&o ...

Read more
Όργανο

Όργανο

Στον τελικό του 2003 είχε πάρει φωτιά το μπατζάκι ενός Οργάνου της Τάξεως. Όποιος ήταν μέσα θα το ...

Read more
Ερωτευμένοι

Ερωτευμένοι

ΠΑΟΚ-ΚΑΟΔ 72-64. Κάποτε έπρεπε να κερδίσουμε. Πέντε ήττες στη σειρά ήταν αυτές, δεν πήγαινε άλλο. ...

Read more
Νεκροκρέβατο

Νεκροκρέβατο

Ο Μεγαλύτερος Πα&omicr ...

Read more
Κατεδάφιση

Κατεδάφιση

47 αγώνες. 22 νίκες, 25 ήττε&s ...

Read more
Χημικά

Χημικά

Η αλόγιστη χρήση χημικών είναι γνωστή, ως φράση, στον μέσο οπαδό του ΠΑΟΚ. Ενδεχομένως και άλλων ομά ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.