ΟΑΚΑ

ΟΑΚΑ

Στριμωγμένος μέσα...

Σουβλάκια

Σουβλάκια

Με το πρώτο της...

Χούνγκερμπιλερ

Χούνγκερμπιλερ

Για δεύτερη φορά...

Αντισυναδελφικό

Αντισυναδελφικό

- Καλησπέρα, Ανώνυμε...

Έδρες

Έδρες

Ο ΠΑΟΚ...

Έκτος

Έκτος

Στη γενιά μου...

Μπούλο

Μπούλο

Ο ΠΑΟΚ τερμάτισε...

Xανιά

Xανιά

Στην Κρήτη είχα...

Ξεπούλημα

Ξεπούλημα

Πριν από ακριβώς...

Ζήλεια

Ζήλεια

2 Απριλίου 2014. Ο...

Αεροδιάδρομος

Αεροδιάδρομος

Η ίδια ανατριχίλα από...

Πάφος

Πάφος

Δέκα λεπτά με...

  • ΟΑΚΑ

    ΟΑΚΑ

    Monday, 14 May 2018 19:26
  • Σουβλάκια

    Σουβλάκια

    Thursday, 10 May 2018 19:47
  • Χούνγκερμπιλερ

    Χούνγκερμπιλερ

    Thursday, 10 May 2018 13:56
  • Αντισυναδελφικό

    Αντισυναδελφικό

    Wednesday, 09 May 2018 21:02
  • Έδρες

    Έδρες

    Wednesday, 09 May 2018 12:36
  • Έκτος

    Έκτος

    Tuesday, 08 May 2018 21:36
  • Μπούλο

    Μπούλο

    Tuesday, 08 May 2018 14:48
  • Xανιά

    Xανιά

    Friday, 04 May 2018 20:08
  • Ξεπούλημα

    Ξεπούλημα

    Wednesday, 02 May 2018 19:02
  • Ζήλεια

    Ζήλεια

    Wednesday, 02 May 2018 14:10
  • Αεροδιάδρομος

    Αεροδιάδρομος

    Wednesday, 02 May 2018 11:12
  • Πάφος

    Πάφος

    Friday, 27 April 2018 14:27

000005Ημέρα Μνήμης. Σύμβολο. Για τους έξι, αλλά και για όλα τα Παοκτσάκια που μας άφησαν λιγότερους.

Για όσους μας πήρε ο δρόμος, η πρέζα, η αρρώστια, το μαχαίρι, το πονεμένο μυαλό τους. Για κάθε κενό στην κερκίδα. Όσα ονόματα θυμάσαι, τόσα κρατάς στην αθανασία. Θυμήσου τα, ένα προς ένα. Μη μιλάς σήμερα, μια μέρα το χρόνο σκέψου μόνο Αυτούς.

Ημέρα Μνήμης. Κοιτάς πίσω, κοιτάς μπροστά. Κοιτάς στον καθρέφτη. Εσύ είσαι εδώ, Αυτοί δεν είναι. Ο ένας σε βρήκε στο σταυροδρόμι και σου ‘πε όχι από ‘δώ, από ‘δώ πεθαίνω εγώ, βρες αλλού να πεθάνεις –και σ’ έσωσε. Ο άλλος σε άρπαξε λίγο πριν σε αρπάξουν, ο πρώτος που σε κοίταξε στα μάτια –και σ’ έσωσε. Αυτοί έφυγαν, εσύ συνεχίζεις. Μην τους ξεχνάς. Ποτέ. Σ’ Αυτούς το χρωστάς που είσαι ακόμα εδώ.

Ημέρα Μνήμης. Το νου σου, μικρέ: Εκεί όπου χοροπηδάς, χοροπηδούσαν Αυτοί. Εκεί όπου απλώνεις τα πανιά σου είναι τα κάγκελα όπου ίδρωναν τα στήθη Τους. Είναι βαριά η κληρονομιά, το νου σου, μικρέ. Σ’ αυτό το πέταλο άφησαν τη ζωή τους. Για μένα και για σένα –κι ας μην το ξέρεις ακόμα.

Ποδόσφαιρο-2015

Ποδόσφαιρο-2015

Προσωπική Ανασκόπηση: 15 πράγματα που θα θυμάμαι από την ομάδα ποδοσφαίρου του ΠΑΟΚ το 2015. ...

Read more
ACAB

ACAB

Η είδηση είναι αληθ&iot ...

Read more
Aγγεία

Aγγεία

Ένιωθα τα αγγεία να σπάζουνε μέσα στις κόγχες. Πόσα έχουν αντέξει αυτά τα μάτια, τόσα χρόνια στο γήπ ...

Read more
Γαλαρία

Γαλαρία

Η πέτρα είχε σκάσει ακριβώς στο κέντρο του πίσω παρμπρίζ, έσκισε το τζάμι αλλά δεν το ‘ριξε. Πήγαμε, ...

Read more
Χωριά

Χωριά

Ποιος πιστεύει πως φέτος μπορούμε να πάρουμε το Europa League; Δε βλέπω κανένα χέρι. Ποιος πιστεύει ...

Read more
Καρκίνος

Καρκίνος

Κανένα ιδιαίτερο ζόρι δεν τραβάω. Ούτε κολλήματα έχω, ούτε κάποια συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων έχω στ ...

Read more
0014

0014

Η μεγαλύτερη προσφ&om ...

Read more
Ντου

Ντου

Κανείς δεν έχει μιλήσει ξεκάθαρα ακόμα για τα γεγονότα της 1ης Οκτωβρίου 1992, τα οποία οδήγησα ...

Read more
Ομάδες

Ομάδες

Έχει γίνει πλέον αγα&p ...

Read more
Αποχή

Αποχή

Η λέξη που ειπώθηκε &si ...

Read more
Πολίτικα

Πολίτικα

Πολιτική ανάλυση, κατήχηση, προσηλυτισμός, κομματική προπαγάνδα, νεότερη ιστορία της Ελλάδας και των ...

Read more
Κολλήματα

Κολλήματα

Είμαι ο τελευταίος που δικαιούμαι να κρίνω κολλήματα, εμπάθεια και μίσος για έναν παίκτη του ΠΑΟΚ. Ε ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.