Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

klaus6327Ουσία μαγική. Χωρίς το χθεσινό, σήμερα το πρωί θα γκρίνιαζα για το αυχενικό, ούτε από το κρεβάτι δε θα μπορούσα να σηκωθώ και θα κλαψούριζα,

φέρε ένα ντεπόν, φέρε τη θερμαντική, να αλλάξουμε σεντόνια γιατί με αυτά τα λουλουδάτα πιάστηκα, τι κωλοήλιος είναι αυτός στο μπαλκόνι έναν καφέ δεν μπορούμε να ευχαριστηθούμε, τι θέλαμε κι ήρθαμε σ’ αυτό το σπίτι, όλη μέρα μας βαράει ο ήλιος, άσε με τα κωλοαεροπλάνα όλη μέρα πάνω από το κεφάλι μας, εμείς ρε σ’ ένα αεροπλάνο πότε θα μπούμε, κωλοζωή, γαμώ τα λεφτά μας που δε μας έμεινε φράγκο, κοίτα τώρα το σκουπιδιάρικο πώς πάρκαρε, ρε πώς θα περάσει ο άλλος από δίπλα, ρε είναι βλάκας ρε, δες και την άλλη με το σκυλί, μωρή πρόσεχε το ζωντανό θα σ’ το πατήσει κανένα λεωφορείο, ρε κάτι άνθρωποι, φιλόζωοι, σου λέει, κι αυτό το κωλοδέντρο, δες, όχι δες, εκεί, ακόμα να το κλαδέψουνε, αυτό το παντελόνι πολύ με στενεύει, τι το πήρα, τσάμπα λεφτά, σκατά γεύση το τσιγάρο, ή θα το κόψω ή θα αλλάξω μάρκα, ρε τα παγάκια γιατί δεν είναι τετράγωνα, τι έγινε πάλι, πρόσεχε πώς γεμίζεις τις παγοθήκες, δεν κάθονται καλά στο φραπέ, τι θα πει αυτό με πείραξε τώρα, ναι, ρε, αυτό με πείραξε, τραβάς κάνα ζόρι, έτσι γουστάρω εγώ, να είναι τα παγάκια μου τετράγωνα, ναι, θα το κάνουμε ζήτημα, τώρα, κι εκείνο το πουλί απέναντι, θα πάω να του ρίξω μια κοτρώνα τσίου τσίου όλη μέρα, άει σιχτίρ όλοι μαζί μου τα βάλατε, δεν μπορώ άλλο, ρε, σας βαρέθηκα όλους.

Αντιθέτως, υπό την επήρεια της ουσίας μαγικής, έχω κάτσει από τις 7 στο μπαλκόνι, κοιτάζω το Θερμαϊκό, τσιγαράκι, φραπεδάκι, τι όμορφη πόλη, τι καθαρή. Τι ωραία που είναι η μέρα, την επόμενη μέρα.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB