Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

Τόλφαν

Τόλφαν

Στην εποχή της...

Όλσεν

Όλσεν

O πρώτος...

Εμπόρευμα

Εμπόρευμα

Έχω τις πρώτες μου...

  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26
  • Τόλφαν

    Τόλφαν

    Wednesday, 27 June 2018 11:37
  • Όλσεν

    Όλσεν

    Sunday, 24 June 2018 18:17
  • Εμπόρευμα

    Εμπόρευμα

    Wednesday, 13 June 2018 10:35

aggeloscomfeΑν έλεγα στην παρέα πριν από είκοσι πέντε χρόνια πως «έχω αμηχανία», το πρώτο που θα με ρωτούσανε θα ήταν «ποιος ρε σε ψείρισε το παπάκι»;

Είναι δύσκολο συναίσθημα η αμηχανία, έχεις αμηχανία ακόμα και όταν γράφεις γι’ αυτή. Τρία τσιγάρα χρειάστηκα για δύο προτάσεις ως τώρα, άμα δεν καπνίζεις, άραγε, πώς την ξεπερνάς. Τώρα με τα ωραία κινητά κάτι γίνεται, είναι ο άλλος στο ασανσέρ πέντε ορόφους, καλημέρα δε λέτε, παίρνεις το κινητό, ντεμέκ κάτι ψάχνεις, την ξεπερνάς την αμηχανία. Βγαίνεις πρώτη φορά με κάποιον ή κάποια, ωραίος καιρός, α, έχει κόσμο σήμερα, λες εκεί πέντε άκυρες παρατηρήσεις, μπαίνεις μετά στο ψητό.

Με τον Άγγελο πώς την παλεύουν οι δημοσιογράφοι; Σκεφτόμουν τώρα τι θα τον ρωτήσουν, πόση αμηχανία πρέπει να έχεις απέναντι στο ιστορικό των δηλώσεών του, ρε τον φουκαρά τον ΠΑΟΚ, τα καραγκιοζιλίκια, εγώ μόνο τον Θεό φοβάμαι και τα λοιπά. Καλοπροαίρετος να είσαι, από το πουθενά μπορεί να βρεθείς σημαδεμένος για μια ζωή, «αυτός που ο Άγγελος τον είπε καραγκιόζη, τον ξέρω, καλό παιδί». Γι’ αυτό μάλλον τον ρωτάνε τα γνωστά περί ανέμων, τι σκέψεις έχετε για το ματς, είναι άραγε σημαντικό το ματς, υπάρχουν προβλήματα τραυματισμών και τα σχετικά. Με την ευκαιρία, περί ανέμων ρωτάμε μόνο τον Άγγελο, όχι τον ποδοσφαιριστή που θα έχει δίπλα του σήμερα, μην μπερδευτούμε.

Εγώ γενικώς δε νιώθω εύκολα αμηχανία. Είμαι πολυμήχανος, και να σβήσει μια μηχανή έχω καβάτζες. Μια φορά μόνο, που γνώρισα μια κοπέλα στο Γυμνάσιο, που έλεγε «αμάν πια με το μπάσκετ, όλη μέρα μπάσκετ, στο σχολείο μπάσκετ, στο σπίτι μπάσκετ», τη ρώτησα τι εννοεί σπίτι μπάσκετ, λέει «α, ο μπαμπάς μου είναι προπονητής στο μπάσκετ», ποιος, ο δίμετρος ο Τάδε, «ναι, μπαμπάς μου είναι», ο με τα μαλλιά έτσι, ο γεροδεμένος, «ναι, καλέ, αυτός», ο γίγαντας ο σε πιάνω με τις τανάλιες και σε βιδώνω στο ταβάνι, «χα χα, ναι, ο μπαμπακούλης μου είναι αυτός που λες». Εκεί, ναι, ομολογώ πως ένιωσα μια κάποια αμηχανία, την ξεπέρασα αμέσως, όμως, κάνοντας ελαφρά πηδηματάκια.

Εγώ θα ήθελα να ρωτήσω τον Άγγελο σήμερα «ρε Άγγελε, έχεις συνδέσει το όνομά σου με ιστορικές στιγμές στην Ευρώπη για τον ΠΑΟΚ. Ξεκινάει αύριο ένα καινούργιο ταξίδι, με δυνατότητα να πάμε πολύ μακριά. Παίζεις με ίσους όρους, δεν έχεις Μαρινάκηδες και Σαρρήδες και σούπερ κοριούς και μαφίες, παίζεις με υγιείς αντιπάλους που δεν έρχονται να κατσικωθούν μπροστά στη μεγάλη περιοχή, θα έχεις και τον κόσμο σου στα εντός και στα εκτός, τον κόσμο που ζει κι αναπνέει δεκαετίες τώρα για το ‘όσο πιο μακριά στην Ευρώπη’, αφού στην Ελλάδα δε βλέπει χαΐρι. Το νιώθεις αυτό το πράμα; Καταλαβαίνεις πόσο σημαντικό είναι; Έχεις δουλέψει στα καινούργια μυαλά της ομάδας να το εμπεδώσουν»;

Αυτό θα τον ρωτούσα εγώ. Αλλά μπορεί να το πάρει και στραβά, να πει «ξέρω τι με ρωτάς τώρα, μπηχτές για την Ντέμπρετσεν και το φαξ, αλλά ο Άγγελος κανέναν δεν έχει ανάγκη, μόνο μπροστά στην Παναγιά φοβάται ο Άγγελος». Όχι, ρε δάσκαλε, πάρ’ το αλλιώς, εσένα έχω, εσένα στηρίζω. Κι επειδή το ‘χεις ξανακάνει, σε πιο άγρια χρόνια και με λιγότερα στην τσέπη, λέω, ίσως τώρα να το κάνεις καλύτερα. Καμιά φορά να απαντάς σ’ αυτό που σε ρωτάνε, δεν είναι όλοι στημένοι, κάποιοι απ’ αυτούς Παοκτσάκια είναι που αγαπάνε, όπως κι εσύ.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038