Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06

elektratoumpaΓια να είσαι καλός γονιός και ταυτόχρονα να σε αποθεώνουν τα παιδιά σου χρειάζεται απίστευτη προσπάθεια και συνέπεια.

Πρέπει να είσαι υπομονετικός και εργατικός μαζί τους, εκφραστικός, επικοινωνιακός, δίκαιος και συνεπής, να είσαι πάντα εκεί, να δίνεις πολλαπλάσια από όσα περιμένουν κάθε στιγμή από εσένα, όλο το εικοσιτετράωρο, κάθε μέρα, να μην τα απογοητεύεις ποτέ –η δυσκολότερη δουλειά του κόσμου. Να στερείσαι δίχως δεύτερη σκέψη οτιδήποτε (πλην του ΠΑΟΚ), να είσαι τέλειος πατέρας αλλά και να σε αγαπάνε τα παιδιά σου σα Θεό. Δε γίνεται, κανείς δεν μπορεί να καταφέρει και τα δύο, κάπου θα χάσεις το ένα ή το άλλο, είναι υπεράνθρωπο να τα καταφέρεις. Εκτός αν σε θέλει, αν είσαι κωλόφαρδος και σου κάθεται από το πουθενά.

Μπορεί να είσαι χάλια γονιός, να τους δίνεις να πίνουν ρετσίνες και να παίζουνε με χατζάρες και να πηδάνε από μπαλκόνια και να τα χειροκροτάς, αυτά μπορεί να λένε «ο μπαμπάς μου είναι τέλειος, με αφήνει να βλέπω τσόντες μαζί του». Άλλο το ένα, άλλο το άλλο. Αναφέρομαι στο γονιό που τα δίνει όλα, βγάζει την ψυχή του για τα παιδιά του, αλλά παράλληλα αυτά καταλαβαίνουν και παραδέχονται πως όντως κάνει ό,τι μπορεί. Αν ξέρετε έναν τέτοιο γονιό, κεράστε τον ένα ποτό, το αξίζει.

Εγώ, προσωπικά, πιστεύω πως έχω καταφέρει το πρώτο σκέλος σχεδόν εκατό τοις εκατό. Πραγματικά, έχω δώσει και συνεχίζω να δίνω ό,τι έχω για τα παιδιά μου, στερούμαι τα πάντα για να παίζω μαζί τους και να τους μαθαίνω πράγματα, τους αφιερώνω κάθε λεπτό διαθέσιμο, εκτός από την ώρα που παίζει ο ΠΑΟΚ, όπου δεν με ενδιαφέρει τι κάνουν, με τι παίζουν, αν πεινάνε ή αν θέλουν να πάνε τουαλέτα, ας το έλεγαν πριν αρχίσει το ματς, τώρα θα περιμένουν το ημίχρονο ή τη λήξη. Αλλά καμιά φορά τα παιδιά σου κρατάνε κακία επειδή δεν καταλαβαίνουν πως τους στερείς κάτι επειδή είναι, για παράδειγμα, επικίνδυνο. Και σου το δείχνουν. Δε μ’ αγαπάς που δε με άφησες να ταΐσω την αρκούδα στο στόμα, δε μ’ αγαπάς που δε με ανέβασες στο σφυρί του λούνα-παρκ και μόνο εφτακόσια ευρώ ξόδεψες για μένα σε όοοολα τα άλλα παιχνίδια, δε μ’ αγαπάς που μου πήρες το πινέλο από το χέρι και δε μ’ άφησες να βάψω όλο το σπίτι στο χρώμα που θέλω εγώ. Αλλά δε με πτοούν αυτά, ας με μισούν ώρες-ώρες κι ας τα κρατάω ζωντανά και αρτιμελή, κάποια μέρα θα με ευχαριστούν. Ίσως.

Αλλά άμα σε θέλει, ρε παιδί μου, άμα σε βοηθάει και η τύχη, απογειώνεσαι στα μάτια τους. «Τελικά, είσαι στ’ αλήθεια ο καλύτερος μπαμπάς του κόσμου». Να σου το λέει αυτό το παιδί σου και να το πιστεύει, να λάμπουν τα μάτια της και να σε σφίγγει στην αγκαλιά της, δεν υπάρχει παρόμοιο συναίσθημα, ασύγκριτη συγκίνηση. Ντάξει, δεν έγινε όπως ακριβώς το πίστευε, υπήρχαν κάποιες μικρολεπτομέρειες που δεν είχαν σχέση με την πραγματικότητα, αλλά τι να κάνουμε, να μην της χαλάσουμε αυτό που πίστευε, μικρή και τρυφερή η ηλικία, αφού έτσι το σκέφτηκε, το αφήσαμε έτσι.

«Ποιος έγραψε στο γήπεδο του ΠΑΟΚ το όνομά μου; Εσύ, μπαμπά; Εσύ πήγες και το έγραψες το όνομά μου για να το δω στην τηλεόραση»; Δεν είπα τίποτα. Ούτε η μάνα της είπε τίποτα. Ούτε η αδερφή της είπε κάτι, αλλά αυτή είναι ούτως ή άλλως συνεσταλμένη. «Μα κοίτα, παντού το γράφει, το όνομά μου, δεν το πιστεύω»! Συνέχιζα να βλέπω το ματς, την άφηνα να χαίρεται. «Με τι το έγραψες, ρε μπαμπά; Με νερομπογιές; Τέλειο! Και το έγραψες και πολλές φορές, για να μετρήσω, μία, δύο, τρεις»… Κάπου εκεί, αποφάσισα να δεχτώ τις ευχαριστίες. Τι θα κέρδιζα, δηλαδή, αν της έλεγα την αλήθεια. Ούτε ψέματα είπα, δεν είχα ανοίξει το στόμα μου. «Τελικά, είσαι στ’ αλήθεια ο καλύτερος μπαμπάς του κόσμου», είπε και έκατσε να δούμε το υπόλοιπο ματς μαζί. Κι όποτε κάναμε επίθεση από τα δεξιά με αγκάλιαζε, «να ‘το, να ‘το, το όνομά μου»! Μέχρι που τα πήρε που δεν την άφησα να φάει και τρίτη σοκοφρέτα και έγινε χαμός, δε μ’ αγαπάς, μπαμπάκα, ούτε τρεις σοκοφρέτες δεν μπορούμε να φάμε εδώ μέσα, πάω στο δωμάτιό μου, δε σε αντέχω άλλο».

Ζου

Ζου

- Σσσσσσσσσσς...- Κα& ...

Read more
Ματσάρα

Ματσάρα

Στο δικό μου το μυαλό, το σενάριο ήταν κάπως διαφορετικό. Όχι, δε θα τις έχανε τις βολές ο Βασιλειάδ ...

Read more
Κραυγές

Κραυγές

Οι ρατσιστικές κραυγές ποτέ στο παρελθόν δεν είχαν αποτελέσει βασικό άξονα διαλεκτικής μίας αθλητική ...

Read more
Κάστρον

Κάστρον

Ντεμέκ κατόρθωμα, λέ&epsil ...

Read more
Ανακύκλωση

Ανακύκλωση

Κάνουμε χαβαλέ αυτ ...

Read more
Άιρον

Άιρον

Συμπληρώνονται σήμε ...

Read more
Λεκές

Λεκές

Ο ΠΑΟΚ ταξίδευε στη Λιβαδειά για την τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου ως δεύτερος, έχοντα ...

Read more
4/10

4/10

Ημέρα Μνήμης. Σύμβολο. Για τους έξι, αλλά και για όλα τα Παοκτσάκια που μας άφησαν λιγότερους. ...

Read more
Τζαλμάς

Τζαλμάς

22:11:30 ω ρε φίλε τι ομάδα έ&p ...

Read more
Κομπλεξικοί

Κομπλεξικοί

Εκτός από Παοκτσής είμαι και φίλαθλος. Εκτός από Παοκτσής και φίλαθλος, είμαι πλέον και συνδρομητής ...

Read more
Ισοβίτες

Ισοβίτες

Πανηγύριζαν οι Ισπανοί, εγώ έκλαιγα πάνω στα σύρματα στην 4, δίπλα στον Μάριο που κοίταζε στο πουθεν ...

Read more
0021

0021

Μπορεί σε λίγα χρόνι&alph ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.