Στράτος

Στράτος

(Εισαγγελεύς)...

Γράμμα

Γράμμα

Θεσσαλονίκη,...

Νέτο

Νέτο

Υπάρχουν...

Πάνκης

Πάνκης

- Μαζί κατεβήκαμε.-...

Ράδιο

Ράδιο

-Πάμε στο Ηράκλειο,...

Ρεύμα

Ρεύμα

«Ο ΠΑΟΚ». Το...

Κασκορσέ

Κασκορσέ

Είμαι οπαδός της...

1100

1100

Ο Γιώργος, ο...

Ένσταση

Ένσταση

H KAE ΠΑΟΚ επέλεξε να...

Γειτονιά

Γειτονιά

Το μυαλό μου έχει...

Επανεκτίμηση

Επανεκτίμηση

Υπάρχουν δύο...

Λάσπη

Λάσπη

Τόσες δεκαετίες...

  • Στράτος

    Στράτος

    Tuesday, 11 May 2021 14:04
  • Γράμμα

    Γράμμα

    Saturday, 08 May 2021 14:09
  • Νέτο

    Νέτο

    Thursday, 06 May 2021 20:13
  • Πάνκης

    Πάνκης

    Monday, 05 April 2021 19:26
  • Ράδιο

    Ράδιο

    Saturday, 13 February 2021 14:20
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Sunday, 07 February 2021 14:22
  • Κασκορσέ

    Κασκορσέ

    Sunday, 24 January 2021 14:26
  • 1100

    1100

    Sunday, 27 December 2020 14:33
  • Ένσταση

    Ένσταση

    Saturday, 19 December 2020 19:38
  • Γειτονιά

    Γειτονιά

    Wednesday, 06 May 2020 15:16
  • Επανεκτίμηση

    Επανεκτίμηση

    Monday, 24 February 2020 23:06
  • Λάσπη

    Λάσπη

    Friday, 07 February 2020 00:16

rodoH KAE ΠΑΟΚ επέλεξε να αντιδράσει στη διαιτησία του αγώνα με την ΑΕΚ με ένσταση. Ταυτόχρονα, επέλεξε να δημιουργήσει ένα δεδικασμένο, δίνοντας τη δυνατότητα σε κάθε ομάδα που χάνει στο τέλος να ζητά επανάληψη του αγώνα. Όλο και κάτι θα βρίσκεται, μία επαναφορά, μία πατημένη γραμμή, ένα σπρώξιμο στο σκριν ή το μπλοκάουτ. Κυρίως, έδωσε τη δυνατότητα στους αντιπάλους της να την ψάχνουν πάρα πολύ, όπως έγινε σήμερα.

Η άποψή μου για την ένσταση είναι εντελώς αντίθετη. ΠΑΟΚ είσαι, δεν κάνεις ενστάσεις, φροντίζεις για το δίκαιο την ώρα του αγώνα. Με φωνές, με διαμαρτυρίες, με ντου, με ό,τι έχεις διαθέσιμο. Αν δεν μπορείς, είσαι λίγος, δεν κάνεις. Ειδικά όταν σε σφάζουν επί τριάντα εννιά λεπτά και πενήντα δευτερόλεπτα και ασχολείσαι με μία φάση στη λήξη -τα ματς κρίνονται απ' την αρχή ως το τέλος. Ήταν, ναι, το μεγαλύτερο σφαγείο που έχουμε να θυμόμαστε στο ελληνικό μπάσκετ, καθώς είναι ξεκάθαρο πως οι διαιτητές εκούσια αποφάσισαν να καθορίσουν τον νικητή και δεν επρόκειτο για κάποιο λάθος της στιγμής, που το συγχωρείς, ως ανθρώπινο. Αλλά «ένσταση»; Ποτέ.

Μια ομάδα προπονείται επί μέρες, ταξιδεύει, αγωνίζεται, σχεδιάζει, ιδρώνει, χαίρεται, λυπάται, πανηγυρίζει, χτυπιέται για αυτά τα σαράντα λεπτά. Η δυνατότητα της επανάληψης αυτών των σαράντα λεπτών σημαίνει πως μια εβδομάδα κούρασης, σχεδίων, προπόνησης και ένα μακρινό πηγαινέλα έγιναν μάταια, επειδή μία απροσεξία, ένα λάθος, «έκρινε» το αποτέλεσμα.

Μα για να φτάσεις να κρίνει μια φάση το αποτέλεσμα, σημαίνει πως άλλες δεκάδες φάσεις το έχουν ήδη κρίνει, του έχουν δώσει το δικαίωμα να κριθεί στην τελευταία ανάσα. Γιατί να μην αντιμετωπίζονται όλες οι φάσεις με την ίδια βαρύτητα; Ένσταση επειδή στο πρώτο δεκάλεπτο έγιναν βήματα με συνέπεια αντί να ισοφαρίσουμε να μείνουμε τέσσερις πόντους πίσω, ένσταση επειδή στο δεύτερο δεκάλεπτο δόθηκε λάθος φάουλ και ο παίκτης μας έκανε το δεύτερο φάουλ του με συνέπεια να κάνει το τρίτο πριν το ημίχρονο και το τέταρτο στο τρίτο δεκάλεπτο και μετά έπαιζε χωρίς να μπορεί να μαρκάρει και να γιατί χάσαμε, κύριε πρόεδρε. Ένσταση. Επανάληψη. Να παίζουμε για πάντα, μέχρι να μην γίνει ούτε ένα λάθος απ' τους διαιτητές ή να βάλουμε ρομπότ ή να ελέγχουμε κάθε φάση στο VAR και να διαρκούν τα παιχνίδια είκοσι ώρες το καθένα.

Ναι, ξέρω, είμαι υπερβολικός.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB