Γειτονιά

Γειτονιά

Το μυαλό μου έχει...

Επανεκτίμηση

Επανεκτίμηση

Υπάρχουν δύο...

Λάσπη

Λάσπη

Τόσες δεκαετίες...

Τόνοι

Τόνοι

Από τη μία, έχουμε έναν...

Θαύμα

Θαύμα

Η φετινή...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

Βάρος

Βάρος

Η προσωπική μου...

Παππούς

Παππούς

Πέρασε η τετραετία...

Ήρεμα

Ήρεμα

Σαν σήμερα, στις 11...

Κυριακή

Κυριακή

Κερδίσαμε στην...

Χειρονομίες

Χειρονομίες

Κάπου υπάρχει μια...

Σημαντικό

Σημαντικό

Η ομάδα έπαιζε για...

  • Γειτονιά

    Γειτονιά

    Wednesday, 06 May 2020 15:16
  • Επανεκτίμηση

    Επανεκτίμηση

    Monday, 24 February 2020 23:06
  • Λάσπη

    Λάσπη

    Friday, 07 February 2020 00:16
  • Τόνοι

    Τόνοι

    Monday, 03 February 2020 16:57
  • Θαύμα

    Θαύμα

    Monday, 03 February 2020 08:25
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Tuesday, 24 December 2019 13:12
  • Βάρος

    Βάρος

    Saturday, 14 December 2019 20:21
  • Παππούς

    Παππούς

    Thursday, 12 December 2019 21:39
  • Ήρεμα

    Ήρεμα

    Wednesday, 11 December 2019 13:58
  • Κυριακή

    Κυριακή

    Monday, 25 November 2019 00:33
  • Χειρονομίες

    Χειρονομίες

    Monday, 04 November 2019 15:02
  • Σημαντικό

    Σημαντικό

    Saturday, 02 November 2019 15:06

paokpao2 0Τόσες δεκαετίες γέμιζαν οι αθηναϊκές εφημερίδες με ειρωνεία, απαξίωση και χλεύη στις κραυγές του «τριτοτέταρτου» ΠΑΟΚ, που έπρεπε «να φτιάξει ομάδα και μετά να μιλάει για τη διαιτησία». Πέρασαν τα χρόνια, άλλαξε η εποχή, γύρισε ο τροχός: Η αγωνιστική αδυναμία πάει να καλυφθεί με μπαλώματα «αδικιών», να κυλήσουν οι μέρες, να ξεχαστεί το χάλι, να μείνει η λάσπη.

Ας μη θυμάται ο αυριανός οπαδός του Παναθηναϊκού πως ο ιδιοκτήτης της ΠΑΕ του έτρεχε με εφημερίδες του Ολυμπιακού να τιμωρήσει τον ΠΑΟΚ, έκανε μούγκα, αυτός και όλη η ομάδα του, στη σφαγή της στον Πειραιά, κατέθεσε στο δικαστήριο ως πιο γαύρος από τους γαύρους.

Ας μη θυμάται ο αυριανός οπαδός της ΑΕΚ πως αυτός που έριξε την ομάδα του στη Γ’ Εθνική για να την πάρει τσάμπα από την πολλή του την αγάπη έμεινε στη μία κούπα μετά από είκοσι τέσσερα χρόνια κι άφησε την Ένωση «τριτοτέταρτη» πάνω στη μεγάλη της ώρα, χάνοντας τρεις συνεχόμενους τελικούς από την ίδια ομάδα και για όλα αυτά φταίει ο Κομίνης που άφησε το οφσάιντ στον Βόλο κι όχι που δεν είδε το πέναλτι λίγο πριν ή έφαγε το τραμπούκο στην Τούμπα, ας μην μάθει ποτέ τι απέγιναν τα έσοδα από το Τσάμπιονς Λιγκ και σε ποιους παίκτες επενδύθηκαν για να παραμείνει η ΑΕΚ ψηλά.

Ας μη θυμάται ο αυριανός οπαδός του Ολυμπιακού πως αυτό το ολιγόλεπτο διάλειμμα στους Πρωταθλητές Ελλάδας στο οποίο πρωταγωνίστησαν η ΑΕΚ κι ο ΠΑΟΚ ήταν συνέπεια της δικής τους κατάρρευσης, μαθημένοι δύο δεκαετίες στον πλήρη έλεγχο των πάντων στο ελληνικό ποδόσφαιρο και ανήμποροι να αντιδράσουν όταν πρέπει να λειτουργήσουν σε πλαίσιο ισονομίας, ας μην μάθουν ποτέ ποιος οδηγούσε το άσπρο Πόλο, ποιος έφερε την πρέζα, ποιος εκβίαζε, τραμπούκιζε, διέλυε, εξαφάνιζε, σκότωνε, απειλούσε.

Ας θυμούνται, όλοι αυτοί, μονάχα πως «για όλα έφταιγε ο ΠΑΟΚ». Όσο τους φταίει ο ΠΑΟΚ, δεν θα διορθώνουν τίποτα. Δεν μας χαλάει καθόλου. Ας ανοίξουν στην τύχη ένα Φως, μία Ηχώ, μία Ώρα, μία Sportime ή τις αθλητικές σελίδες των αθηναϊκών πολιτικών εφημερίδων του τελευταίου μισού αιώνα κι ας αλλάξουν απλώς τα ονόματα: Θα βρουν τους σημερινούς τους εαυτούς εκεί όπου τότε έγραφε «ΠΑΟΚ».

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB