Κυριακή

Κυριακή

Κερδίσαμε στην...

Χειρονομίες

Χειρονομίες

Κάπου υπάρχει μια...

Σημαντικό

Σημαντικό

Η ομάδα έπαιζε για...

Γιώργος

Γιώργος

Το είχα πάρει...

Μίκι

Μίκι

|||| Σαν σήμερα, πριν...

421

421

ΠΑΟΚ και Άρης...

Μπένγκτσον

Μπένγκτσον

Την ημέρα που ο ΠΑΟΚ...

Ημιδιαμονή

Ημιδιαμονή

Θέλεις να ψάξεις...

Όρθιοι

Όρθιοι

Πρώτη φορά στις...

Θετικό

Θετικό

Αναμενόμενο και...

Πανεπιστήμιο

Πανεπιστήμιο

Μπήκα στο...

Βαγόνι

Βαγόνι

Ίσα να κάνεις ένα...

  • Κυριακή

    Κυριακή

    Monday, 25 November 2019 00:33
  • Χειρονομίες

    Χειρονομίες

    Monday, 04 November 2019 15:02
  • Σημαντικό

    Σημαντικό

    Saturday, 02 November 2019 15:06
  • Γιώργος

    Γιώργος

    Friday, 01 November 2019 15:18
  • Μίκι

    Μίκι

    Tuesday, 29 October 2019 12:36
  • 421

    421

    Sunday, 22 September 2019 11:19
  • Μπένγκτσον

    Μπένγκτσον

    Thursday, 08 August 2019 17:03
  • Ημιδιαμονή

    Ημιδιαμονή

    Wednesday, 19 June 2019 17:42
  • Όρθιοι

    Όρθιοι

    Tuesday, 21 May 2019 14:35
  • Θετικό

    Θετικό

    Tuesday, 14 May 2019 12:48
  • Πανεπιστήμιο

    Πανεπιστήμιο

    Monday, 06 May 2019 11:53
  • Βαγόνι

    Βαγόνι

    Sunday, 28 April 2019 22:50

KyrΚερδίσαμε στην Τούμπα, πατήσαμε κορυφή ακριβώς πριν το ματς στο Καραϊσκάκη, συνεχίζοντας τα ασύλληπτα ρεκόρ που γράφουμε εδώ και τρεις σεζόν. Ο Ολυμπιακός ισοφαρίστηκε στο τέλος, σε ματς όπου ο αρχηγός του Πανιωνίου τραβήχτηκε για να σουτάρει παίκτης του αντιπάλου και ταυτόχρονα η κερκίδα έβριζε σε όλο το ματς τον Ολυμπιακό και το πανηγύρισε έξαλλα στο τέλος, πιο πολύ κι από την ομάδα τους. Μόλις δύο αγωνιστικές μετά τον παροξυσμό παρωπιδικής συμπλεγματικότητας από κάθε πικραμένο που δεν είχε συνηθίσει τόσες δεκαετίες να βλέπει τον ΠΑΟΚ ανίκητο κι απλησίαστο για τα είκοσι οκτώ δευτερόλεπτα που αυτό το Σαββατοκύριακο έγιναν ενενήντα οκτώ για τον Ολυμπιακό και σαράντα ένα για την ΑΕΚ (ή τον Άρη, όπως το δεις) και κάμποσα παραπάνω για τον Παναθηναϊκό λίγο πριν, αλλά τώρα τέτοια πράγματα δεν τα συζητάμε, δεν μας συμφέρουν -σκέφτεσαι πως, όταν κάθονται και ασχολούνται με τέτοιες γελοιότητες, σε καλό δρόμο είμαστε.

Κερδίσαμε στο Παλατάκι, στο μπάσκετ, έναν αντίπαλο που, όσοι επιμένουν να βλέπουν τον ΠΑΟΚ να παλεύει για σωτηρία (και δικαίωμά τους), θεωρείται ως ανταγωνιστής. Τον κερδίσαμε άνετα, δίκαια, θεαματικά, ελπιδοφόρα και, πάνω απ’ όλα, ως συνέχεια των δύο σπουδαίων, δεδομένων των συνθηκών, ευρωπαϊκών νικών, έδειξε η ομάδα πως μάλλον είναι ένα επίπεδο πάνω από αυτό που νομίζαμε -όσοι, τέλος πάντων, ασχολούμαστε.

Κερδίσαμε στο Παλατάκι, στο βόλεϊ, επιτέλους ένα ματς δίχως να χάσουμε σετ, συνεχίζοντας να επιπλέουμε για να φτάσουμε ως την Άνοιξη στην αντίπερα όχθη των πλέι-οφ ως η δεύτερη καλύτερη ομάδα της κανονικής περιόδου και να τα παίξουμε όλα, ως συνήθως, στους τελικούς.

Κερδίσαμε στη Νέα Μεσημβρία τον -υποτιθέμενο- μοναδικό μας αντίπαλο για το φετινό 15ο Πρωτάθλημα σε δεκαεννιά σεζόν ιστορίας με 5-0 και ευκαιρίες για αστρονομικό σκορ, φτάνοντας τα 26 γκολ στις πρώτες πέντε αγωνιστικές και διατηρώντας το μηδέν παθητικό, βάζοντας πλώρη για νέες χρυσές σελίδες.

Κερδίσαμε στο Παλατάκι, στο γυναικείο μπάσκετ, ψάχνοντας φέτος από την αρχή να ισορροπήσουμε σε ένα ολίγον τρελούτσικο Πρωτάθλημα που το ξεκινήσαμε ως δευτεραθλητές, για πρώτη φορά στην ιστορία μας κι αυτή η νίκη θα μας βοηθήσει λίγο ακόμα να συνέρθουμε από τη ζαλάδα.

Χάσαμε στο πόλο, όπου δεν υπήρχαν πολλές φιλοδοξίες κόντρα σε τέτοιο αντίπαλο, χάσαμε και στο χάντμπολ, όπου η κατάσταση είναι ήδη ξεκάθαρη από την αρχή. Έχασαν και τα κορίτσια του βόλεϊ, αλλά αυτές έχουν καιρό για να αντιληφθούν πού βρίσκονται, στην πρώτη τους φορά στη μεγάλη κατηγορία, και ως τότε δεν θα στενοχωρηθούμε ιδιαιτέρως -μια χαρά τα πάνε ως τώρα, στην τελική.

Αγωνιστικά, κοιμάσαι ευτυχισμένος. Αν έχεις και άδεια από αύριο, ακόμα πιο όμορφα. Καίει το τζάκι, κοιμούνται οι τρεις μου γυναίκες, πίνω ένα ποτό, αράζω, τι άλλο να ζητήσεις. «Τον Βούκοβιτς», πετάγεται μια φωνή μέσα μου. Τι να κάνει κι αυτή η ψυχή, άραγε.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB