Χειρονομίες

Χειρονομίες

Κάπου υπάρχει μια...

Σημαντικό

Σημαντικό

Η ομάδα έπαιζε για...

Γιώργος

Γιώργος

Το είχα πάρει...

Μίκι

Μίκι

|||| Σαν σήμερα, πριν...

421

421

ΠΑΟΚ και Άρης...

Μπένγκτσον

Μπένγκτσον

Την ημέρα που ο ΠΑΟΚ...

Ημιδιαμονή

Ημιδιαμονή

Θέλεις να ψάξεις...

Όρθιοι

Όρθιοι

Πρώτη φορά στις...

Θετικό

Θετικό

Αναμενόμενο και...

Πανεπιστήμιο

Πανεπιστήμιο

Μπήκα στο...

Βαγόνι

Βαγόνι

Ίσα να κάνεις ένα...

Εσύ

Εσύ

Δεν έχεις πάει ποτέ...

  • Χειρονομίες

    Χειρονομίες

    Monday, 04 November 2019 15:02
  • Σημαντικό

    Σημαντικό

    Saturday, 02 November 2019 15:06
  • Γιώργος

    Γιώργος

    Friday, 01 November 2019 15:18
  • Μίκι

    Μίκι

    Tuesday, 29 October 2019 12:36
  • 421

    421

    Sunday, 22 September 2019 11:19
  • Μπένγκτσον

    Μπένγκτσον

    Thursday, 08 August 2019 17:03
  • Ημιδιαμονή

    Ημιδιαμονή

    Wednesday, 19 June 2019 17:42
  • Όρθιοι

    Όρθιοι

    Tuesday, 21 May 2019 14:35
  • Θετικό

    Θετικό

    Tuesday, 14 May 2019 12:48
  • Πανεπιστήμιο

    Πανεπιστήμιο

    Monday, 06 May 2019 11:53
  • Βαγόνι

    Βαγόνι

    Sunday, 28 April 2019 22:50
  • Εσύ

    Εσύ

    Saturday, 27 April 2019 23:50

74456377 2651447638246558 8056839123756908544 nΗ ομάδα έπαιζε για την παραμονή της στην Α1, λίγες αγωνιστικές πριν τον τέλος. Πιο «σημαντικό» ματς δεν έχει να πας. Αλλά εγώ δεν είχα πάει. Η ομάδα θα έπεφτε ή θα σωνόταν χωρίς εμένα. Το μυαλό μου ήταν ακόμα σκαλωμένο στη μεταγραφή του Αγγελίδη και θα ήταν για χρόνια ακόμα, ως το 2014, που ξαναπήγα στο μπάσκετ μετά από συνειδητή αποχή δεκαπέντε χρόνων. Είτε παίζαμε για κάτι μεγάλο, είτε παίζαμε για να αποφύγουμε μια καταστροφή, εμένα δεν με ενδιέφερε τίποτα. Το σκάλωμα είναι σκάλωμα και δεν ξεπερνιέται. Πέρασε ο καιρός, γιατρεύτηκε η πληγή, επεστρεψα. Αυτό τον καιρό τρώω πάλι ένα σκάλωμα, που δεν έχει να κάνει με την ομάδα, και δεν έχω πάει φέτος στο γήπεδο.

Από τη μέρα που ξαναπήγα, δεν έλειψα ποτέ ως το πικρό τέλος της περασμένης χρονιάς. Την τελευταία πενταετία ζήτημα να έχασα πέντε ματς που δεν γινόταν να είμαι εκεί, πόσα να βγαίνουν κάθε σεζόν, θα είναι εκατό παιχνίδια στο Παλατάκι και δύο εκδρομές. Δεν υπήρξε «σημαντικό» ή «αδιάφορο» ματς, δεν καταλαβαίνω πώς δουλεύει ο εγκέφαλος κάποιον Παοκτσήδων, θα μου πεις εδώ δεν καταλαβαίνω πώς δουλεύει ο δικός μου. Παίζει ο ΠΑΟΚ, άρα το ματς είναι σημαντικό. Και γι' αυτό μου την έχουν σπάσει όλοι αυτές τις μέρες, με το «σημαντικότερο ματς της χρονιάς», δεν βγάζω κανένα νόημα με την κατάσταση.

Θες να πας; Να πας. Δεν θες να πας; Να μην πας. Άμα ψάχνεις πότε είναι το «σημαντικό» παιχνίδι για να κάνεις τον ήρωα στον εαυτό σου και τους γύρω σου, κάτσε σπίτι σου. Άμα δεν νιώθεις πως κάθε ματς είναι «σημαντικό», σε λάθος τροχιά έχεις μπει. Αρκαδικός, Παναθηναϊκός, Άρης, Κύμη, Πανιώνιος, Κολοσσός, Χίμκι, Βόννη, Μπεσίκτας, Παρτίζαν, Λιμόζ, ΑΕΚ, Κανονική Περίοδος, Πλέι-Οφ, Κύπελλο, Ευρώπη, Σάββατο, Κυριακή, Τρίτη, Τετάρτη, πρώτη αγωνιστική, τελευταία αγωνιστική, με ήλιο, με βροχή, με χιόνι, με αστικό, με αυτοκίνητο, με τα πόδια, με ταξί, μετά τη δουλειά, χωρίς δουλειά, εμένα ποτέ δεν μου φάνηκε κάποιο παιχνίδι «σημαντικότερο» από ένα άλλο εξαιτίας του αντιπάλου, της βαθμολογίας, των συνθηκών. Αν εσύ ψάχνεις οτιδήποτε άλλο πέρα από το ότι παίζει ο ΠΑΟΚ για να πας στο γήπεδο, αυτό το τραγούδι δεν είναι για σένα.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB