Όρθιοι

Όρθιοι

Πρώτη φορά στις...

Θετικό

Θετικό

Αναμενόμενο και...

Πανεπιστήμιο

Πανεπιστήμιο

Μπήκα στο...

Βαγόνι

Βαγόνι

Ίσα να κάνεις ένα...

Εσύ

Εσύ

Δεν έχεις πάει ποτέ...

Άκου

Άκου

Άκου, ανθρωπάκι...

Ισοβίτης

Ισοβίτης

Παραμεγάλωσε η...

Ρατσιστές

Ρατσιστές

«Καρκίνο στα...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Ολοκλήρωση

Ολοκλήρωση

Έτυχε να γεννηθώ...

Μαγκντί

Μαγκντί

Είχα πάρει τηλέφωνο...

Διπλανός

Διπλανός

Στο Γυμνάσιο είχα...

  • Όρθιοι

    Όρθιοι

    Tuesday, 21 May 2019 14:35
  • Θετικό

    Θετικό

    Tuesday, 14 May 2019 12:48
  • Πανεπιστήμιο

    Πανεπιστήμιο

    Monday, 06 May 2019 11:53
  • Βαγόνι

    Βαγόνι

    Sunday, 28 April 2019 22:50
  • Εσύ

    Εσύ

    Saturday, 27 April 2019 23:50
  • Άκου

    Άκου

    Monday, 22 April 2019 13:30
  • Ισοβίτης

    Ισοβίτης

    Friday, 12 April 2019 12:21
  • Ρατσιστές

    Ρατσιστές

    Wednesday, 10 April 2019 10:48
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Monday, 08 April 2019 17:00
  • Ολοκλήρωση

    Ολοκλήρωση

    Sunday, 07 April 2019 15:20
  • Μαγκντί

    Μαγκντί

    Wednesday, 03 April 2019 12:16
  • Διπλανός

    Διπλανός

    Tuesday, 02 April 2019 00:39

esyΔεν έχεις πάει ποτέ σου «να δεις τον ΠΑΟΚ».
Δεν έχεις ποτέ σου «ταξιδέψει για τον ΠΑΟΚ».
Δεν έχεις βρεθεί ποτέ σου «στο πλευρό του ΠΑΟΚ».
Εσύ είσαι ο ΠΑΟΚ. Μέσα σου είναι. Τον κουβαλάς. Ρυθμίζει τους χτύπους της καρδιάς σου. Κυλάει στις φλέβες σου. Σε ξυπνάει και σε υπνώνει. Διαλέγει τα όνειρα και τους εφιάλτες σου.

Κανείς δεν μπορεί να σου μιλήσει για τον ΠΑΟΚ. Κανείς δεν μπορεί να σου κάνει ρεπορτάζ για τον ΠΑΟΚ. Κανείς δεν μπορεί να αναλύσει το δικό σου μυαλό, τη δική σου ασπρόμαυρη ψυχή. Εσύ είσαι ο ΠΑΟΚ. Ταξιδεύει ο ΠΑΟΚ όποτε μπαίνεις σε ένα πούλμαν, σε ένα αυτοκίνητο, ένα τρένο, ένα αεροπλάνο, ένα καράβι για την Ιθάκη σου δυο ώρες σ’ ένα τσιμέντο. Κερδίζει ο ΠΑΟΚ όποτε αγκαλιάζει τα άλλα κύτταρά του τραγουδώντας, χοροπηδώντας, χορεύοντας, αφήνοντας κάθε παράσιτο πίσω του να καεί στις φωτιές της γιορτής. Αιμορραγεί ο ΠΑΟΚ όποτε ανοίγει μια πληγή στο τεράστιο κορμί του από τις σουγιαδιές των εμπόρων και των υβριστών της κληρονομιάς που μας άφησαν γενιές και γενιές να τη δώσουμε στις επόμενες. Πήρε Πρωτάθλημα η ομάδα και ανατρίχιαζες περισσότερο από τη χαρά των γύρω σου παρά από τη δική σου, επειδή η πραγματική σου χαρά είναι αυτή που βλέπεις στα υγρά μάτια των συντρόφων και των συντροφισσών σου κι όχι η λάμψη μιας κούπας.

Εσύ είσαι ο ΠΑΟΚ. Όποτε δακρύζεις στην κερκίδα κλαίει ο ΠΑΟΚ. Όποτε ουρλιάζεις από χαρά είναι ευτυχισμένος ο ΠΑΟΚ. Τρως μια κλωτσιά ή ένα κλομπ στα πόδια και σακατεύεται ο ΠΑΟΚ. Κουνάς μια σημαία κι ένα κασκόλ και ομορφαίνει ο ΠΑΟΚ. Ένα εκατομμύριο κύτταρα είμαστε. Ένα σώμα. Εσύ είσαι ο ΠΑΟΚ. Εσύ κι εγώ είμαστε ο ΠΑΟΚ. Εμείς είμαστε ο ΠΑΟΚ. Εμείς ήμασταν ο ΠΑΟΚ, εμείς είμαστε ο ΠΑΟΚ, εμείς θα είμαστε για πάντα ο ΠΑΟΚ. Από το πρώτο μας βάπτισμα στους καπνούς και με τα μούτρα σφηνωμένα στα κάγκελα ως να ψοφήσουμε για να πάρουν τη θέση μας αυτοί που ακόμα δεν έχουνε γεννηθεί. Μικρό κύτταρο ο καθένας μας, ένας γίγαντας όλοι ενωμένοι.

Το νου σου, μη σε γελάσουνε. Εσύ είσαι ο ΠΑΟΚ. Μέτωπο ευθεία, το κεφάλι ψηλά. Ούτε δεξιά, ούτε αριστερά, ούτε πίσω. Μόνο μπροστά. Ενενήντα τρία χρόνια μόνο μπροστά. Περπάτα ευθεία και μη λερώνεσαι με τη σαπίλα που θέλει να σε μαρμαρώσει στο σήμερα. Ήσουν ο ΠΑΟΚ πριν από κάθε μόδα και θα είσαι ο ΠΑΟΚ όταν τελειώσει. Μη θυσιάσεις λεπτό, συνέχισε να περπατάς. Είσαι ο ΠΑΟΚ. Είμαστε ο ΠΑΟΚ. Εμείς είμαστε ο ΠΑΟΚ.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB