Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

entekkaΕκτός από Παοκτσής είμαι και φίλαθλος. Εκτός από Παοκτσής και φίλαθλος, είμαι πλέον και συνδρομητής της Nova.

Οπότε χθες, Σάββατο, έκατσα να δω τις συγκλονιστικές στιγμές που έχει να μου προσφέρει η συνδρομητική μου τηλεόραση. Κάτι κροκόδειλοι, κάτι δημοπρασίες, είχε και μπάλα. Αυτοί που έχουν Οτενέτ τη βγάζουν με κάτι οπισθοδρομικές και ξεπερασμένες Γερμανίες, Ισπανίες, Αγγλίες και Ιταλίες, ενώ εγώ είχα τη δυνατότητα να μείνω Ελλάδα και να θαυμάσω τις ομορφιές της πατρίδας μου. Για σήμερα, το μενού είχε Κέρκυρα, Ηράκλειο και Πειραιά. Ωραίοι τόποι, ιστορικοί.

Ξεκινάει το Κάτι-Πανθρακικός, προτιμώ να δω το ΟΦΗ-Παναιτωλικός, μια που είμαι με τον ΟΦΗ, για αδιευκρίνιστους λόγους, όταν δεν παίζει ο ΠΑΟΚ. Κάτω δεξιά, γράφει Κάτι-Πανθρακικός 1-0. Γυρνάω στο άλλο κανάλι, το ‘χασα το γκολ. Βαριέμαι κάποια στιγμή, πάω για ψώνια, γυρνάω, κάτω δεξιά Κάτι-Πανθρακικός 2-0, το έχασα και το δεύτερο, δεν έχω και τηλεόραση σπλιτ να βλέπω δύο ματς ταυτόχρονα. Μετά κάναμε μπάνιο στη μικρή, ήθελε να δει κάτι παιδικά η μεγάλη, τελικά ξανασυνδέθηκα στις καθυστερήσεις του ΟΦΗ που έβαλε ο Πετρόπουλος το γκολάκι και έγινε μεγάλο πανηγύρι, είδα το καλό το γκολ της ημέρας ζωντανά. Έμεινε έτσι η τηλεόραση και κάτσαμε στο μπαλκόνι να πάρουμε αέρα.

Όπως πίνουμε, λοιπόν, το βραδινό καφέ στη δροσούλα, ακούγεται από μέσα ένας γνωστός, όμορφος ρυθμός. «Αρχίζει ο Ολυμπιακός», λέμε με τη σύζυγο. «Να το δούμε»; Μπα, τι να δούμε, κανένα πέντε-μηδέν για πλάκα θα είναι, ας μη φορτωθούμε τσάμπα. Ξανά ακούγεται ο ωραίος ρυθμός από την τηλεόραση μέσα, «ένα-μηδέν», λέμε με ένα στόμα. Μετά από λίγο, πάλι το τραγουδάκι, «δύο-μηδέν». Και περνάνε λίγα λεπτά, άντε πάλι «τάτατατα-τατατάτα-τατάτατατα». Τρία μηδέν. Και το συζητάμε, εμάς λένε κομπλεξικούς οι γάβροι, αλλά αυτοί σε κάθε γκολ, μα σε κάθε γκολ που βάζουνε αλλά και στην έναρξη και τη λήξη κάθε αγώνα, γιατί βάζουν τραγούδι από σύνθημα του ΠΑΟΚ, γιατί ασχολούνται μαζί μας, ας κοιτάξουν την ομάδα τους κι ας μας αφήσουν στην ησυχία μας. Άλλο γκολ δεν έβαλαν, οπότε δεν ξανακούσαμε τη μουσική από το «Θρύψαλα τα τζάμια».

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB