Θολούρα

Θολούρα

Μετά από αυτό το ματς,...

Πειραιώς

Πειραιώς

Ο αγώνας...

Πείραμα

Πείραμα

Σε ποιο...

Τραύμα

Τραύμα

Πατέρας με δύο...

Αντιπαθητικοί

Αντιπαθητικοί

Ξεπεράστηκαν, πλέον,...

Άδικο

Άδικο

Ten thousand days in the fire is long enough. «Δέκα...

Εβίβα

Εβίβα

Θεωρώ ως απαραίτητη...

Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

  • Θολούρα

    Θολούρα

    Wednesday, 20 March 2019 22:05
  • Πειραιώς

    Πειραιώς

    Wednesday, 20 March 2019 19:49
  • Πείραμα

    Πείραμα

    Thursday, 14 March 2019 21:28
  • Τραύμα

    Τραύμα

    Wednesday, 13 March 2019 17:22
  • Αντιπαθητικοί

    Αντιπαθητικοί

    Monday, 04 March 2019 17:18
  • Άδικο

    Άδικο

    Sunday, 03 March 2019 09:57
  • Εβίβα

    Εβίβα

    Tuesday, 26 February 2019 17:16
  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58

astadialaΝαι, ρε Παοκάρα, ναι, σκίσε την ΑΕΚ, σκίσε τη χάρτινη πρωταθλήτρια, βάλ’ τους στα δίχτυα, ναι, πάρε εκδίκηση, δείξε ποια είναι η καλύτερη ομάδα, ναι, ναι, Πρίγιοοο, Πρίγιοοο, ναιιι, ναιιι, έτσιιι, άιντε Παοκάρααα, ναιιι, καύλααα, καύλααα, έλα, ρε Παοκάρα, πάρε το τρίποντο κι εγώ δεν θα σου ζητήσω τίποτε άλλο φέτος, αυτούς να σκίσεις, αυτούς, που μας έκλεψαν πέρσι, έτσι, ναιιι, δύοοο, Πρίγιοοο, Πρίγιοοο, ναιιι, πωωω, ρε πούστη μου, τι ζούμε, ρεεε, πωωω τι βλέπουμεεε, το ‘ληξεεε, το ληξεεε, ναιιι!

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι, διπλό, διπλό στο Καραϊσκάκη, τι σε ζητάω, ένα διπλό στο Καραϊσκάκη και δεν θα ζητήσω τίποτε άλλο φέτος, σκίσ’ τους κωλόγαυρους, έλα, έλα, ναι, ναι, έλα Αντελίνο, αγόρι μου, σέντρα, σέντρα, σέντρα λέμε, ναιιι, ναιιι, αααχαχαχαχαχα, τι έβαλε ρε ο μπαγλαμάς, γκοοολ, γκοοολ, έτσι, ρε διπλόοο, άντε ρε ομαδάρα, δικό μας είναι φέτος, δεν το χάνουμε λέμε, το ‘ληξεεε, το ληξεεε, ναιιι!

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι, έλα, μπορείς, πάρε το διπλό και στη σκουληκοφωλιά, άντε γιατί μας ζάλισαν όλη την εβδομάδα, έλα, ρε αρρώστια μου, πάρε το διπλό από τον Άρη κι άλλο τίποτα δεν θα ζητήσω φέτος, αυτό μόνο, ένα διπλό εκεί μέσα να σκάσουν, να σκάσουν, εφτά νίκες σε εφτά αγωνιστικές, ρε, έλα, έλα, όχι ισοπαλία, όχι χι, πάρε το διπλό, έλα, έλα, πάσα, πάσα, ναι, ναι, Πρίγιοοο, Πρίγιοοο, πωωω ρε πούστη μου, τι θα γίνει φέτος, τι ζούμε, ρε φίλε, γκοοολ, γκοοολ, γκοοολ, τέζα τα σκουλήκια, πρώτοιιι, πρώτοι και με διαφοράαα, ναιιι, να ‘τοι, να ‘τοι οι Πρωταθλητές, ναιιι, έχω τρέλα μέσ’ στο μυαλόοο, πωωω, τι ομαδάρα, να μας βλέπει όλη η Ελλάδα δυο φορές την εβδομάδα ρεεε, πωωω, καύλααα, καύλααα, ούλελε κι αμάν αμάν, ου-ααα, ου-ααα, χάιντα, χόιντα, χάιντα, χόιντα, μπουμπ-μπαμ, μπουμ-μπουμ, τσικιτσικιτσά, τσααα, γιαχού, όου-άου, χα-χου-χου-χα, καύλααα, καύλααα, το ‘ληξεεε, το ληξεεε, ναιιι!

Άντε ρε κωλοπαίδια να πούμε το μπούλο όλοι ρε από τον ΠΑΟΚ ρεεε, Λουτσέσκουυυ, Λουτσέσκουυυ, μάσ΄τα, μάσ’ τα και φεύγαααα, μπούλο ρεεε, άντε να πούμε φέτος μας έχετε βγάλει τον γκαρκίνο, να πούμε, άντε όλοι ρε γίνανε παικταράδες σε μια μέρα, φέρε κάναν παίκτη, ρε καβούρια Σαββίδη, φέρε ρε κανέναν προπονητή της προκοπής, άντε ρε δεν ασχολούμαι άλλο μ’ αυτούς τους γελοίους, ασταδιάλα όλοι ρε, άντε γαμηθείτε, να πούμε.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB