Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

newsCR7Τα μέλη ενός ιταλικού σωματείου εργαζομένων στη Φίατ (Fiat-Chrysler) ανακοίνωσαν πως θα απεργήσουν, διαμαρτυρόμενοι για τη συμφωνία της Γιουβέντους με τον Ρονάλντο και το ποσό που θα ξοδευτεί. «Είναι απαράδεκτο πως, ενώ οι ιδιοκτήτες ζητούν από τους εργαζόμενους της Φίατ να κάνουν τεράστιες οικονομικές θυσίες επί χρόνια, οι ίδιοι ξοδεύουν εκατοντάδες εκατομμυρίων ευρώ για την αγορά ενός ποδοσφαιριστή». Η οικογένεια Ανιέλι είναι ιδιοκτήτρια του 30% της Φίατ και του 64% της Γιουβέντους. Χιλιάδες εργαζόμενοι στα εργοστάσια της Φίατ στην Ιταλία βρίσκονται υπό (επιδοτούμενο από το κράτος) καθεστώς προσωρινής απόλυσης επί χρόνια, εξαιτίας της μη παραγωγής νέων μοντέλων. Και ενώ κάποιος θα σκεφτόταν πως η διαμαρτυρία έχει απολύτως λογική βάση, καθώς ο μηνιαίος μισθός του Ρονάλντο θα φτάνει κάπου στα 2,4 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή όσα παίρνουν μαζί περίπου δύο χιλιάδες εργάτες με βάση τον μέσο μηνιαίο μισθό στην Ιταλία, αναρωτιέμαι πόσο διαφορετική ήταν η κατάσταση στη Γιουβέντους ως τώρα και ο Ρονάλντο λειτούργησε ως σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι: O Γκονζάλο Ιγκουαΐν αμοίβεται με 650.000 ευρώ μηνιαίως -θα μπορούσαν να έχουν μισθό πάνω από 500 οικογένειες με τα ίδια χρήματα. Κοντά στις 500.000 τον μήνα παίρνουν ο Ντάγκλας Κόστα και ο Πιάνιτς, πάνω από 400.000 ο Εμρέ Καν και ο Ματουιντί. Στο άλλο άκρο, οι «φτηνότεροι» πληρώνονται με ποσά που ξεπερνάνε τις 100.000 τον μήνα: Ο Μπεντανκούρ, ο Πιάτσα, ο Μπενάτια. Στην περσινή μετεγγραφική περίοδο, η Γιουβέντους είχε ξοδέψει πάνω από 140 εκατομμύρια ευρώ για αποκτήσεις παικτών, δηλαδή περίπου 50% περισσότερα χρήματα από όσα θα δώσει στον Ρονάλντο.

Συμπερασματικά, το θέμα δεν είναι ο Ρονάλντο (ή μόνο ο Ρονάλντο ή μόνο η Γιουβέντους). Στην υπόθεση εργασίας όπου η Γιουβέντους δεν έκανε πέρσι μεταγραφές, θα μπορούσε η Φίατ να διαθέσει τα ίδια χρήματα για να πληρώσει 10.000 εργαζομένους για έναν χρόνο. Αλλά στον καπιταλισμό τίποτα δεν λειτουργεί με υποθέσεις εργασίας και η πραγματικότητα δεν επιτρέπει φαντασιώσεις ή συγκρίσεις τέτοιου τύπου. Οι ίδιοι άνθρωποι που απολύθηκαν από τη Φίατ των Ανιέλι και ζουν με το κρατικό επίδομα είναι αυτοί που θα πληρώνουν στη Γιουβέντους των Ανιέλι μέρος του κρατικού επιδόματος για να αγοράσουν εισιτήρια, ποτά, φαγητό, κασκόλ και φανέλες -φανέλες του Ρονάλντο, κυρίως, που ίσως να τις φοράνε σε μια πορεία διαμαρτυρίας εναντίον του μοντέρνου ποδοσφαίρου και της εμπορευματοποίησης του πιο λαϊκού αθλήματος.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB