Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

wc57Η μοναδική «μικρή» χώρα που έχει κατακτήσει το Παγκόσμιο Κύπελλο (δύο φορές) είναι η Ουρουγουάη. Κέρδισε τo πρώτο Μουντιάλ της ιστορίας, το οποίο είχε φιλοξενήσει αριθμώντας, τότε, λίγο περισσότερους από δύο εκατομμύρια κατοίκους, όσους και το 1950, τη χρονιά που έγραψε το σπουδαιότερο έπος στην ιστορία του Παγκόσμιου Ποδοσφαίρου, το «Μαρακανάσου»: Μπροστά στο μεγαλύτερο κοινό που έχει καταγραφεί ποτέ σε ποδοσφαιρικό γήπεδο σε Παγκόσμιο Κύπελλο, δηλαδή επισήμως 199.854 φιλάθλους (173.830 εισιτήρια), κέρδισε τους γηπεδούχους Βραζιλιάνους στο τελευταίο παιχνίδι της διοργάνωσης και ενώ η Σελεσάο έπαιρνε το Μουντιάλ και με ισοπαλία, κάνοντας και ανατροπή, καθώς έχανε με 1-0 από το 47’. Σκιαφίνο και Γκίτζια έδωσαν τη νίκη στη Σελέστε με δύο γκολ στο 66’ και το 79’, αφήνοντας στους Βραζιλιάνους το τραύμα του «Φάντομ του ‘50» που ακόμα τους στοιχειώνει -μαζί, πλέον, με το «Μινεϊράσου», τη δεύτερη εθνική ποδοσφαιρική ντροπή τους, αυτήν της εφτάρας από τους Γερμανούς το 2014. Καμία χώρα με πληθυσμό κάτω από 25 εκατομμύρια κατοίκους δεν έχει φτάσει στην κατάκτηση ενός Μουντιάλ και η αμέσως επόμενη «μικρή» εθνική είναι η Αργεντινή του 1978 και του 1986, με 27 και 31 εκατομμύρια κατοίκους τις χρονιές των στέψεων (σήμερα φτάνει τα 44).

Στους προημιτελικούς του 2018, οι αγώνες τυχαίνει να απαρτίζονται από ζευγάρια «μικρών» και «μεγάλων» χωρών, αναφορικά με τον πληθυσμό τους: Η Ουρουγουάη των 3,5 εκατομμυρίων κατοίκων κόντρα στη Γαλλία των 65 εκατομμυρίων και των αποικιοκρατικών εδαφών στον Ινδικό (Ρεουνιόν, Μαγιότ), τη Λατινική Αμερική (Γαλλική Γουιάνα), τον Ατλαντικό (Γουαδελούπη, Μαρτινίκα, Σαν Πιέρ & Μικελόν) και τον Ειρηνικό. To Βέλγιο των 11,5 εκατομμυρίων κατοίκων κόντρα στη Βραζιλία με σχεδόν εικοσαπλάσιο πληθυσμό που αγγίζει τα 210 εκατομμύρια και διαρκώς μεγαλώνει. Η Σουηδία των δέκα εκατομμυρίων κόντρα στους Άγγλους, που αριθμούν περίπου 56 εκατομμύρια στο σύνολο των 66 εκατομμυρίων Βρετανών με τις αναρίθμητες κτήσεις ανά τον κόσμο. Η Κροατία με τους λίγο περισσότερους από τέσσερα εκατομμύρια ανθρώπους κόντρα στη Ρωσία με τους 145 εκατομμύρια κατοίκους, που γίνονται 147 αν προσθέσεις και την Κριμαία.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB