ΟΑΚΑ

ΟΑΚΑ

Στριμωγμένος μέσα...

Σουβλάκια

Σουβλάκια

Με το πρώτο της...

Χούνγκερμπιλερ

Χούνγκερμπιλερ

Για δεύτερη φορά...

Αντισυναδελφικό

Αντισυναδελφικό

- Καλησπέρα, Ανώνυμε...

Έδρες

Έδρες

Ο ΠΑΟΚ...

Έκτος

Έκτος

Στη γενιά μου...

Μπούλο

Μπούλο

Ο ΠΑΟΚ τερμάτισε...

Xανιά

Xανιά

Στην Κρήτη είχα...

Ξεπούλημα

Ξεπούλημα

Πριν από ακριβώς...

Ζήλεια

Ζήλεια

2 Απριλίου 2014. Ο...

Αεροδιάδρομος

Αεροδιάδρομος

Η ίδια ανατριχίλα από...

Πάφος

Πάφος

Δέκα λεπτά με...

  • ΟΑΚΑ

    ΟΑΚΑ

    Monday, 14 May 2018 19:26
  • Σουβλάκια

    Σουβλάκια

    Thursday, 10 May 2018 19:47
  • Χούνγκερμπιλερ

    Χούνγκερμπιλερ

    Thursday, 10 May 2018 13:56
  • Αντισυναδελφικό

    Αντισυναδελφικό

    Wednesday, 09 May 2018 21:02
  • Έδρες

    Έδρες

    Wednesday, 09 May 2018 12:36
  • Έκτος

    Έκτος

    Tuesday, 08 May 2018 21:36
  • Μπούλο

    Μπούλο

    Tuesday, 08 May 2018 14:48
  • Xανιά

    Xανιά

    Friday, 04 May 2018 20:08
  • Ξεπούλημα

    Ξεπούλημα

    Wednesday, 02 May 2018 19:02
  • Ζήλεια

    Ζήλεια

    Wednesday, 02 May 2018 14:10
  • Αεροδιάδρομος

    Αεροδιάδρομος

    Wednesday, 02 May 2018 11:12
  • Πάφος

    Πάφος

    Friday, 27 April 2018 14:27

piesisΔεν τον ξέρω τον Σταύρο Κόλκα. Γενικώς, επαφές με δημοσιογράφους έχω μόνο με 2-3 που ανταλλάξαμε μηνύματα εδώ στο Facebook, με αφορμή κάποια σημειώματά μου.

Και πιο γενικότερα, η στάση μου απέναντι στα ΜΜΕ είναι πάντα από επιφυλακτική έως θετική, δεν είμαι απ’ αυτούς που χρησιμοποιούν κάθε δέκα λεπτά τα αρχικά ΑΡΔ και μηδενίζουν κράζοντας οτιδήποτε γράφεται για τον ΠΑΟΚ επειδή σήμερα δε με βολεύει όπως χτες. Τους τιμώ, τους περισσότερους, έχω το δικό μου κριτήριο, όπως όλοι, ενδεχομένως αυτό να με κάνει πρόβατο κάποιες φορές, αλλά συνηθίζω να μην τρώω το σανό πριν το διπλοτσεκάρω.

Ο Σταύρος Κόλκας πέρασε στην αιωνιότητα της μνήμης μου στο ΠΑΟΚ-Αστέρας πέρσι, όταν ταυτόχρονα έβλεπα το ματς από τη Θύρα 7 και άκουγα τη μετάδοσή του από το ραδιόφωνο, έχω εξηγήσει στα περί οφθαλμίατρου γιατί το κάνω αυτό καμιά φορά, ειδικά όταν πάω στην 7 κάτω από το φωτεινό πίνακα, όλα φάουλ και όλα πέναλτι τα βλέπω από εκεί –στο συγκεκριμένο ματς είχα πέσει μέσα, αλλά έλα που δε σφύριζε τίποτα ο κόρακας και πίστευα πως φταίει η μυωπία. Και κάποια στιγμή πετάει το αξέχαστο, μέχρι να πεθάνω θα το θυμάμαι, «ο Λίνο τώρα χρειάζεται GPS». Ατάκα για Πούλιτζερ, πέντε λεπτά χαχάνιζα, ο τύπος έγραψε ιστορία. Είχε κάνει μια παπαριά ο Λίνο στην άμυνα, η μπάλα είχε σηκωθεί ψηλά, την έψαχνε μπροστά του και δίπλα του και δεν την έβρισκε, άμα την τσιμπούσε ο Τριπολιτσιώτης επιθετικός θα έβγαινε μόνος του και, όπως έψαχνε απεγνωσμένος ο γέροντας, πετάει ο σπίκερ τη συγκεκριμένη ατάκα. Έκλαψα.

Σήμερα, 18 Αυγούστου 2014, ο Σταύρος Κόλκας γίνεται ο πρώτος δημοσιογράφος στην ιστορία, απ’ όσα έχω διαβάσει στη ζωή μου ως τώρα και έχω διαβάσει πολλά, που δηλώνει δημοσίως ότι ο ρόλος των ΜΜΕ, όπως τον αντιλαμβάνεται αυτός, είναι να ασκούν πίεση στη διοίκηση της ομάδας. Και, μάλιστα, με τρόπο εκδικητικό, εγώ σας τα έλεγα και δε με ακούσατε, τώρα θα δείτε τι θα πάθετε. Αυτό καταλαβαίνω από τη δεύτερη παράγραφο του άρθρου του, πιο κάτω δεν πήγα, δε θα πάω και δεν πρόκειται να ξαναδιαβάσω οτιδήποτε έχει τη συγκεκριμένη υπογραφή, εκτός κι αν ανακληθεί η συγκεκριμένη παράγραφος ή αν εξηγηθεί πως άλλο ήθελε να γράψει ο άνθρωπος και άλλο του βγήκε, γίνονται αυτά, το έχω πάθει κι εγώ που είμαι και στο πιο χαλαρό, γράφω ό,τι μου κατεβαίνει σε μια σελίδα στο Facebook και σε ένα προσωπικό μου blog, άσε που για τους πιο πολλούς ανώνυμος είμαι, δεν εκτίθεμαι τόσο πολύ. Θα ξαναδιαβάσω και αύριο το συγκεκριμένο κομμάτι, μπορεί σήμερα το μυαλό μου να έχει κάποιο πρόβλημα και να μην κάνει επαφή κάποιος νευρώνας, ποτέ δεν ξέρεις. Αλλά μεγάλο κάρφωμα, ρε παιδί μου, στα ίσα το λέει ο άνθρωπος και μαγκιά του, πόσο έξω να πέφτω. «Όση πίεση και αν προκάλεσαν τα ΜΜΕ για να ενισχυθεί ο ΠΑΟΚ» γράφει, τι να παρεξηγήσεις, ξέρω κι εγώ…

Παρτιζάν

Παρτιζάν

Θα προτιμήσω να καταθέσω την άποψή μου εντελώς στα τυφλά κι ας χαρακτηριστώ ως ανιστόρητος, υβριστής ...

Read more
Λουκούμι

Λουκούμι

Το περσινό φάιναλ φο&r ...

Read more
Παιδάκια

Παιδάκια

Κάφροι οπαδοί του ΜΠΑΟΥΓΚ επιτέθηκαν σε μικρά αθώα παιδάκια ακαδημίας του Ολυμπιακού. Make my day. ...

Read more
Γυναικόπαιδα

Γυναικόπαιδα

Έχουμε πολλά γυναικόπαιδα στην 7, αυτό είναι γεγονός. Γυναικόπαιδα στην κυριολεξία, δηλαδή, οικογένε ...

Read more
Παοκολέ

Παοκολέ

Το ρεκόρ συνεχόμενου Παοκολέ το έχει, μέχρι να εμφανιστεί διαφορετική μαρτυρία, ο διπλανός μου στο Γ ...

Read more
Ντου

Ντου

Κανείς δεν έχει μιλήσει ξεκάθαρα ακόμα για τα γεγονότα της 1ης Οκτωβρίου 1992, τα οποία οδήγησα ...

Read more
Γυρεύοντας

Γυρεύοντας

Μα πώς σας αρέσει να πλακώνεστε; Πώς τρέχετε στα γήπεδα κάθε βδομάδα με τον ΠΑΟΚ; Τι είναι αυτό το π ...

Read more
Κατερίνη

Κατερίνη

Την είχαμε πέσει και βλέπαμε το Τρένο Της Μεγάλης Φυγής. Ο Γιον Βόιτ το οδηγούσε στην απόλυτη ελευθε ...

Read more
Σουρεαλισμός

Σουρεαλισμός

«Σουρεαλισμός» (&Ups ...

Read more
Λεκές

Λεκές

Ο ΠΑΟΚ ταξίδευε στη Λιβαδειά για την τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου ως δεύτερος, έχοντα ...

Read more
Βαθύτερα

Βαθύτερα

Για τη διακοπή της &epsilo ...

Read more
Εβδομηντατέσσερα

Εβδομηντατέσσερα

Με τα τρία γκολ εναντίον της Ντιναμό Μινσκ, ο Στέφανος Αθανασιάδης πέρασε στην 7η θέση των σκόρερς ό ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.