Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

groΘα προτιμήσω να καταθέσω την άποψή μου εντελώς στα τυφλά κι ας χαρακτηριστώ ως ανιστόρητος, υβριστής ή ό,τι άλλο έχετε όρεξη.

Αλλά θα σας πω τη γνήσια άποψή μου, χωρίς κανένα φίλτρο και δίχως να ξέρω σχεδόν καμία λεπτομέρεια για το θέμα, ως απλός οπαδός που πάει στο γήπεδο και φεύγει από το γήπεδο για να ξαναπάει –δεν συχνάζω σε συνδέσμους, όπου λογικά θα είχα περισσότερη ενημέρωση για το θέμα, δεν έτυχε να έχω παρέες που γνωρίζουν για να μου τα πουν, δεν έχω και όρεξη να διαβάσω οτιδήποτε σχετικό επειδή απλώς δε με αγγίζει.

Από παιχνίδι σε παιχνίδι, κάποια στιγμή μου έγινε αντιληπτή μία ιδιαίτερη συμπάθεια της κερκίδας μας για την ομάδα της Παρτιζάν. Είδα και κάποια πανιά, άκουσα στο γήπεδο πως έρχονται οι οπαδοί της σ’ εμάς και πάνε κάποιοι δικοί μας σ’ αυτούς, δεν έδωσα σημασία. Εγώ ΠΑΟΚ είμαι, για τον ΠΑΟΚ τρέχω, με τον ΠΑΟΚ ασχολούμαι. Κάποιοι συνοπαδοί μπορεί να υποστηρίζουν και άλλες ομάδες, δικαίωμά τους, κι εγώ υποστηρίζω την Μπαρτσελόνα και τη Λίβερπουλ και τώρα τελευταία τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και τη Σαν Λορένζο. Αλλά πανί της Μπαρτσελόνα στα κάγκελα δε σκέφτηκα να σηκώσω –δεν έχω, αλλά και να είχα θα πήγαινα να το σηκώσω στο Νου Καμπ, δε θα ακουμπούσε το κάγκελο του σπιτιού μου κάτι που δεν έχει σχέση με τον ΠΑΟΚ. Σ’ αυτό το κάγκελο άφησαν την ψυχή τους αυτοί που με μεγάλωσαν, ένας απ’ αυτούς ήταν το τελευταίο πράγμα που είδε στη ζωή του.

Υποθέτω πως κάποια ιδιαίτερη σχέση θα υπάρχει με τους συγκεκριμένους οπαδούς για να διαβάζω πως «είμαστε αδελφοποιημένοι». Αλλά δεν την ξέρω αυτή την ιδιαίτερη σχέση, αρχικά υπέθεσα πως θα είναι λόγω των χρωμάτων, αλλά τότε θα μπορούσαμε να αδελφοποιηθούμε και με τη Δόξα Δράμας και με τον Πιερικό, που οι πιο πολλοί Παοκτσήδες είναι ούτως ή άλλως, και στη Δράμα και στην Κατερίνη, ή με χίλιες δυο άλλες ομάδες που φοράνε ασπρόμαυρα σε όλο τον κόσμο. Αλλά οι Σέρβοι είναι και ορθόδοξοι, λες να πρόκειται γι’ αυτό; Μπα, και στη Δράμα και στην Κατερίνη ορθόδοξοι είναι οι πιο πολλοί. Τι άλλο να είναι, μήπως επειδή οι κόκκινοι της Σερβίας είναι «αδελφοποιημένοι» με τους κόκκινους της Ελλάδας και ενωθήκαμε για να χτυπήσουμε τους κοινούς εχθρούς; Αποκλείεται, από πότε χρειάζεται ο Παοκτσής ξένη βοήθεια για να αντιμετωπίσει οποιονδήποτε αντίπαλο. Οπότε κόλλησε το μυαλό μου, δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να συμβαίνει.

Την έχω τη φαγούρα στον εγκέφαλο τώρα, πως είμαι αφελής και γράφω ανοησίες, αλλά αν έκανα πρώτα έρευνα θα σήμαινε πως με ενδιαφέρει –δε με ενδιαφέρει. Ο καθένας είναι ελεύθερος να είναι ΠΑΟΚ όπως θέλει αυτός και όπως το νιώθει, να είναι μόνο ΠΑΟΚ, να είναι ΠΑΟΚ και Παρτιζάν, να είναι ΠΑΟΚ και Φλαμένκο, να είναι ΠΑΟΚ και Ολυμπιακός, άμα θέλει, ας είναι πρώτα ΠΑΟΚ και μετά θα τα βρούμε. Αλλά μέχρι το σημείο να με χαρακτηρίζουν ως «αδελφό» των οπαδών μίας ξένης ομάδας υπάρχει μεγάλη διαφορά. Αδελφούς με προξενιό δεν μπορώ να δεχτώ, κάποιος το αποφάσισε μια μέρα να αποκτήσω αδέρφια από τη Σερβία κι εγώ πρέπει να τους αγκαλιάσω, να σηκώσω και τα πανιά τους στα κάγκελα της Τούμπας, δίπλα στα ταξιδεμένα δικά μας, αυτά που αρπάζαμε από τα νύχια των νταβάδων στα στημένα ψαχτήρια, δίπλα στις ιστορικές μας δηλώσεις αγάπης και παραφροσύνης, να ακουμπάνε τα σίδερα που με κρατάνε μέσα ισόβια; Άμα είναι καλά παιδιά και τα βρίσκουμε στα υπόλοιπα να πιω έναν καφέ μαζί τους, να πάμε και για ποτό, να παίξουμε και ένα φιλικό 5 Χ 5. Αλλά καλά παιδιά ξέρω πολλά και έχω καλύψει αυτή την ανάγκη, δε χωράνε άλλα καλά παιδιά στη ζωή μου, με γέμισαν οι Παοκτσήδες για τρεις ζωές.

Κι αφού δε σε ενδιαφέρει, τι ασχολείσαι; Ασχολούμαι γιατί όσα έχω κάνει κι εγώ και χιλιάδες συνταξιδιώτες μου τόσες δεκαετίες έγιναν στο όνομα μιας περίεργης, ακατανόητης ιδέας που λέγεται μόνο ΠΑΟΚ, τέσσερα γράμματα έχει, μιας ιδέας που, σε αντίθεση με τόσες άλλες ιδέες που υπάρχουν στην ιστορία της ανθρωπότητας, δημιουργήθηκε, εξελίχθηκε, μυθοποιήθηκε από τους ίδιους τους υποστηρικτές της. Είμαστε το μοναδικό κοινωνικό κίνημα, απ’ όσο φτάνουν οι γνώσεις μου, που φτιάξαμε μόνοι μας αυτό που υπηρετούμε, μας έδωσαν κάτι τσιμέντα κι εμείς τα κάναμε ναούς, βρήκαμε μερικά τετραγωνικά μέτρα χορτάρι και τα μετατρέψαμε σε έργα τέχνης και τα θαυμάζουμε. Θρησκεία κανονική, με πατριάρχες, ψάλτες, θυμιατά και πιστούς. Μια ζωή ΠΑΟΚ. Μόνο ΠΑΟΚ. Αυτοί που βάζουν κι άλλη λέξη δίπλα στο ΠΑΟΚ θα έχουν τους λόγους τους, άμα τους μάθω μπορεί και να τους σεβαστώ και να τους καταλάβω, αλλά εγώ ποτέ δε θα βρω κανένα λόγο να βάλω τίποτα –αυτά είναι, τέσσερα γράμματα, όλη η αλφαβήτα μου.

Δωράκια

Δωράκια

90 εκλεκτά δωράκια για τα 90 χρόνια του πολυαγαπημένου μας Ολυμπιακού Συλλόγου Φυλακισμένων Προέδρων ...

Read more
Τρανζίσιον

Τρανζίσιον

ΠΑΟΚ-Πλατανιάς 1-0. Τσίπουρα πριν τον αγώνα. Καλή φάση, όπως και να το δεις. Την κάνεις νωρίς από το ...

Read more
Συνείδηση

Συνείδηση

Αμφιταλαντεύτηκα, πάλεψα μέσα μου για αρκετή ώρα, μέχρι και ερώτημα στους φίλους μου έβαλα στο Faceb ...

Read more
Ραβασάκια

Ραβασάκια

Ο Γιώργος Γεωργιάδης ζήτησε από τους ποδοσφαιριστές του ΠΑΟΚ να γράψουν σε ένα χαρτάκι, ανώνυμα, τι ...

Read more
Παοκολέ

Παοκολέ

Το ρεκόρ συνεχόμενου Παοκολέ το έχει, μέχρι να εμφανιστεί διαφορετική μαρτυρία, ο διπλανός μου στο Γ ...

Read more
Καθήκον

Καθήκον

Δεν υπάρχει καμία «υποχρέωση» και κανένα «καθήκον» του κόσμου να πηγαίνει στο γήπεδο. ...

Read more
Μαλένα

Μαλένα

Υπάρχει μια σκηνή στη ...

Read more
Κεφτεδάκια

Κεφτεδάκια

Βρήκα και ντοκουμέντο από τα πλεούμενα κεφτεδάκια. Ο άλλος ο φραγκάτος αγόρασε και αναψυκτικό, εγώ τ ...

Read more
Χαράμι

Χαράμι

Κοινός τόπος των ανώρ&i ...

Read more
Βόλεϊ

Βόλεϊ

Στα μέσα της δεκαετίας του ’80, η Εθνική Ελλάδας στο βόλεϊ πρέπει να έκανε κάτι σπουδαίο. ...

Read more
Χανόμαστε

Χανόμαστε

Ρε θα σκάσω μ’ αυτή την ιστορία. Ποιος το έγραψε; Ο Νίκος; Η Έφη; ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.