ΟΑΚΑ

ΟΑΚΑ

Στριμωγμένος μέσα...

Σουβλάκια

Σουβλάκια

Με το πρώτο της...

Χούνγκερμπιλερ

Χούνγκερμπιλερ

Για δεύτερη φορά...

Αντισυναδελφικό

Αντισυναδελφικό

- Καλησπέρα, Ανώνυμε...

Έδρες

Έδρες

Ο ΠΑΟΚ...

Έκτος

Έκτος

Στη γενιά μου...

Μπούλο

Μπούλο

Ο ΠΑΟΚ τερμάτισε...

Xανιά

Xανιά

Στην Κρήτη είχα...

Ξεπούλημα

Ξεπούλημα

Πριν από ακριβώς...

Ζήλεια

Ζήλεια

2 Απριλίου 2014. Ο...

Αεροδιάδρομος

Αεροδιάδρομος

Η ίδια ανατριχίλα από...

Πάφος

Πάφος

Δέκα λεπτά με...

  • ΟΑΚΑ

    ΟΑΚΑ

    Monday, 14 May 2018 19:26
  • Σουβλάκια

    Σουβλάκια

    Thursday, 10 May 2018 19:47
  • Χούνγκερμπιλερ

    Χούνγκερμπιλερ

    Thursday, 10 May 2018 13:56
  • Αντισυναδελφικό

    Αντισυναδελφικό

    Wednesday, 09 May 2018 21:02
  • Έδρες

    Έδρες

    Wednesday, 09 May 2018 12:36
  • Έκτος

    Έκτος

    Tuesday, 08 May 2018 21:36
  • Μπούλο

    Μπούλο

    Tuesday, 08 May 2018 14:48
  • Xανιά

    Xανιά

    Friday, 04 May 2018 20:08
  • Ξεπούλημα

    Ξεπούλημα

    Wednesday, 02 May 2018 19:02
  • Ζήλεια

    Ζήλεια

    Wednesday, 02 May 2018 14:10
  • Αεροδιάδρομος

    Αεροδιάδρομος

    Wednesday, 02 May 2018 11:12
  • Πάφος

    Πάφος

    Friday, 27 April 2018 14:27

eisΌλοι πιστεύουν πως τους τρώει η γκαντεμιά. Στέκονται σε μια ουρά, προχωράει η άλλη. Πηγαίνουν για μπάνιο, βρέχει –δεν πηγαίνουν, έχει κάψα.

Εγώ είμαι από τους άλλους, όλα βολικά μου πηγαίνουν στη ζωή. Παίρνω χαρτάκι στην τράπεζα εκατό νούμερα αναμονή, μετά από δύο λεπτά σηκώνεται ένας παππούς με τη μαγκούρα και κουνάει το χαρτάκι του, ποιος το θέλει, το παίρνω εγώ, σε πέντε λεπτά κάνω τη δουλειά μου. Βγαίνω στη στάση και περνάει το αστικό μετά από ένα λεπτό, ακόμα κι αν είναι γραμμή με δρομολόγιο ανά μισή ώρα. Πάω στο ΠΑΟΚ-Άρης και κερδίζουμε, δεν πάω και χάνουμε. Μια ζωή κωλοφαρδία, παράπονο δεν έχω.

Πηγαίναμε Σκιάθο από Βόλο, μια ουρά μέχρι τα Τρίκαλα σχεδόν για το καράβι. Χαμός. Το επόμενο δρομολόγιο ώρες μετά, αγχώνονταν όλοι να προλάβουν εισιτήριο γι’ αυτό που έφευγε σε λίγα λεπτά. Βγαίνει ένας λιμενικός, φωνάζει να ηρεμήσουμε που γινόταν ένα μπαχαλάκι έξω από τα εκδοτήρια, αρχίζει να μετράει από τον πρώτο που είχε φτάσει στο γκισέ. Ένα, δύο, τρία, φτάνει στο δέκα που ήμουν εγώ και φωνάζει προς τους πίσω μου, καμιά εκατοστή κόσμο: «Όσοι είστε πίσω από το παιδί εδώ θα πάτε με το επόμενο καράβι, γέμισε». Ρε μια κωλοφαρδία, ευτυχώς που η σύζυγος ήταν μπροστά μου, αλλιώς θα φεύγαμε με τρεις-τέσσερις ώρες διαφορά και θα έμενα μόνος μου στο νησί μέχρι να φτάσει κι αυτή και τι θα έκανα, πώς θα περνούσε η ώρα, γεμάτο Ιταλίδες το νησί κι εγώ ιταλικά δεν ξέρω, θα βαριόμουν.

Με αφήνει αδιάφορο το γλέντι που ξεκινά πίσω μου με τον λιμενικό από όσους κόπηκαν και δεν μπορούσαν να έρθουν με το καράβι που έφευγε. Φτάνω στο γκισέ, μου λέει η κοπέλα «άντε, εσύ ήσουν ο τελευταίος και τυχερός, φτου φτου». Και μου δίνει ένα εισιτήριο με ονοματεπώνυμο άσχετο, για παράδειγμα Γεώργιος Τσαουσίλας, λέω τώρα, δε θυμάμαι τι έλεγε. Ευχαριστώ, της λέω, αλλά τι όνομα είναι αυτό. «Είναι ακυρώσεις», μου λέει, «εσείς οι τελευταίοι είστε οι τυχεροί που φεύγετε με τα εισιτήρια όσων δεν ήρθαν στο δρομολόγιο». Μάλιστα. Και τη ρωτάω το καγκούρικο δηλαδή εγώ θα ταξιδέψω ως Γεώργιος Τσαουσίλας, έτσι; «Ναι», μου λέει. Κι άμα, λέμε, άμα, βουλιάξει το καράβι και ψάχνετε τους ναυαγούς, στην τηλεόραση θα λέει πως αγνοείται ο Γεώργιος Τσαουσίλας, σωστά; «Χμμμ, ναι, μάλλον», απαντάει η εκδότρια. Κι εμένα η μάνα μου πού θα με ψάχνει, σκαστοί είμαστε, πενήντα χρόνια μαύρα θα φοράει και δε θα ξέρει πού χάθηκε το παλικάρι της, άσε που θα τσακίζει και τα καλαμαράκια, ιδέα δε θα ‘χει πως του πνιγμένου η μάνα ψάρι δεν τρώει, κάπου εκεί με τραβάει η σύζυγος, άντε, ρε μαλάκα, τελείωνε πάλι με τις παπαριές σου και θα χάσουμε το καράβι.

Για κάποιο λόγο, θυμήθηκα αυτό το σκηνικό όταν μου δώσανε το «ονομαστικό» εισιτήριο προχτές στο γήπεδο, σπουδαίο μέτρο.

Ισορροπία

Ισορροπία

Χίλια χιλιόμετρα αγ& ...

Read more
Σιγή

Σιγή

Με τον Αλφαβήτα έχο&upsi ...

Read more
Πεντακοσάρικο

Πεντακοσάρικο

Πριν λίγες μέρες έλα&b ...

Read more
Μύθος

Μύθος

Σαν σήμερα, πριν από 22 χρόνια, γεννήθηκε ένας από τους μεγαλύτερους μύθους στην ιστορία του ΠΑΟΚ κα ...

Read more
Κύπρος

Κύπρος

Σχεδόν κοιμόμασταν &sig ...

Read more
Αγκαλίτσες

Αγκαλίτσες

Για να μπορέσεις να μεταφέρεις στους κάτω των 30 το κλίμα της προ Κόκκαλη εποχής χρειάζεσαι μηχανή τ ...

Read more
Εξυγίανση

Εξυγίανση

Όχι. Εσείς είστε πο&upsil ...

Read more
Καρναβάλια

Καρναβάλια

Φεβρουάριος 2004 και μία παρέα αποτελούμενη από δύο ατρόμητους Παοκτσήδες ξεκινά το ταξίδι με το αυτ ...

Read more
Πορτοφόλι

Πορτοφόλι

Σελίδα 235: «Τέσσερις ...

Read more
Παναχαϊκή

Παναχαϊκή

Να βλέπεις αγώνα στην 4 το 1992, να εκδηλώνεσαι ανοιχτά υπέρ των φιλοξενούμενων, να χτυπιέσαι στις ε ...

Read more
Άριστα

Άριστα

Το μεγαλύτερο σε διάρκεια γκολ που έχουμε βάλει στην ιστορία μας μπήκε σε ένα Χαλκηδόνα-ΠΑΟΚ 1-2, στ ...

Read more
Ευαίσθητος

Ευαίσθητος

Μια φορά είχαν βάλει τους βάζελους στη 10, στο Παλέ. Για τους νέους, όπως βλέπεις στην τηλεόραση απέ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.