Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26

pfinΗ κουλτούρα του ρουφιάνου είναι μια κατάρα που σε συνοδεύει σε όλη σου τη ζωή. Είσαι αυτός που πάει στη μαμά και λέει «ο αδερφός μου έσπασε το παιχνίδι του». Είσαι αυτός που καρφώνεις τους συμμαθητές του τελευταίου θρανίου στον δάσκαλο. Είσαι αυτός που δίνεις στον καθηγητή τον παραδιπλανό σου που αντιγράφει. Είσαι αυτός που διαμαρτύρεσαι στον αξιωματικό πως ο προηγούμενος σκοπός σε έστησε και σε άλλαξε μισή ώρα μετά. Είσαι αυτός που κάνεις αναφορά στον προϊστάμενο τον συνάδελφό σου που δεν είναι παραγωγικός. Είσαι αυτός που καλείς την αστυνομία επειδή τα παιδιά απέναντι προσπαθούν να φτιάξουν μουσική στο στουντιάκι τους από το μεσημέρι και δεν τους βγαίνει. Είσαι αυτός που ουρλιάζεις στις κάμερες για τις πορείες που κλείνουν τους δρόμους και αργείς να γυρίσεις σπίτι και χάνεις τις ειδήσεις του Σκάι. Είσαι αυτός που ψιθυρίζεις, με δυσκολία, με τον ορό στο χέρι, στο κρεβάτι του νοσοκομείου, πως ο παππούς του γωνιακού κρεβατιού βγήκε το βράδυ στο μπαλκονάκι κι έσκασε ένα τσιγάρο.

Είσαι αυτός που στέλνεις επιστολές στον Ιβάν Σαββίδη και ζητάς να «διώξει από τον ΠΑΟΚ σου τους δεκαπέντε αλήτες».

Έλα να τους διώξεις μόνος σου, ρε μουνόπανο. Να μας εξηγήσεις κι από κοντά ποιος είναι αυτός «ο ΠΑΟΚ σου» που τόσο τον αγαπάς, πού ήσουν εσύ όταν κυνηγιούνταν αυτοί οι δεκαπέντε από την τυφλή ενοχοποίηση των μπάτσων και των προέδρων, πού ήσουν εσύ όταν πάλευαν στα συλλαλητήρια αυτοί οι δεκαπέντε για να μάθουν να σέβονται οι πολιτικοί τη φανέλα σου, πού ήσουν εσύ όταν έκαναν κατάληψη αυτοί οι δεκαπέντε για να συνεχίσεις να έχεις ομάδα να βλέπεις στο γήπεδο, πού ήσουν εσύ όταν αυτοί οι δεκαπέντε ζητιάνευαν ψήνοντας σουβλάκια και μπύρες για να σωθεί το αγωνιστικό, πού ήσουν εσύ όταν αυτοί οι δεκαπέντε έστηναν κερκίδα σε κάθε γήπεδο, σε κάθε άθλημα, για να μην παίξει ποτέ ο ΠΑΟΚ χωρίς τραγούδι και χωρίς πολεμική ιαχή, πού ήσουν εσύ όταν έκαναν εγχειρήσεις ακριβείας αυτοί οι δεκαπέντε σε καρκίνους όπως ο Μπατατούδης κι ο Γούμενος λίγο πριν γίνει μετάσταση και χάσουμε τον ασθενή, πού ήσουν εσύ όταν αυτοί οι δεκαπέντε έκαναν μαθήματα ιστορίας σε κακομαθημένα νεόπλουτα παιδάκια πριν την προπόνηση για να αντιληφθούν τι σημαίνει το έμβλημα που φοράνε στο στήθος, πού ήσουν εσύ όταν αυτοί οι δεκαπέντε κρατούσαν την πρεσβεία μας στην Αθήνα μένοντας ξύπνιοι για τρία μερόνυχτα τρώγοντας μολότοφ, δακρυγόνα και βλέποντας τα μαχαίρια των επισκεπτών να αστράφτουν στον ήλιο ένα σοκάκι πιο κάτω; Πού ήσουν εσύ όταν αυτοί οι δεκαπέντε κατέβαιναν πρώτοι από τα πούλμαν και καθάριζαν τον δρόμο για να τον περπατήσεις εσύ, αν περπάτησες ποτέ άλλον δρόμο εκτός από την Κλεάνθους για να πας να δεις την ομάδα; Πού είσαι εσύ, ρε ντροπή του ασπρόμαυρου κόσμου, κάθε φορά που αυτοί οι δεκαπέντε στηλώνουν τα πόδια μπροστά και τρώνε όλο το μίσος, κάθε φορά που αυτοί οι δεκαπέντε λερώνουν μητρώα, χάνουν συντρόφους, δεν ταιριάζει το κλειδί τους στην εξώπορτα στον γυρισμό, τους διώχνουν απ’ τις δουλειές επειδή βάζουν τον ΠΑΟΚ πάνω κι από τον ίδιο τους τον εαυτό;

Γαμημένε ρουφιάνε, αυτοί οι δεκαπέντε είναι όλος ο ΠΑΟΚ, από το 1926 που τους έλεγαν «τουρκόσπορους» οι παππούδες των συμπολιτών σου μέχρι σήμερα που τους αποκαλείς εσύ «ζημιογόνους» και ζητάς από τον πατερούλη να σε «προστατέψει» από αυτούς. Αλλά κάτι μου λέει πως ούτε ο πατερούλης γουστάρει ρουφιάνους. Κανείς δεν τους γουστάρει, θα έπρεπε να το έχεις καταλάβει ως τώρα, έχεις κανέναν άνθρωπο δίπλα σου έτοιμο να ορμήξει στη μάχη για σένα; Δεν έχεις, κανείς δεν θυσιάζεται για τον ρουφιάνο. Αυτοί οι δεκαπέντε, όμως, έχουν -δεκαπέντε ο καθένας τους και δεκαπέντε ο καθένας από τον καθένα και στους αιώνες των αιώνων, χωρίς αυτούς δεν υπήρξε, δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει ΠΑΟΚ να χωρέσει μέχρι κι εσένα, παράσιτο.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038