ΟΑΚΑ

ΟΑΚΑ

Στριμωγμένος μέσα...

Σουβλάκια

Σουβλάκια

Με το πρώτο της...

Χούνγκερμπιλερ

Χούνγκερμπιλερ

Για δεύτερη φορά...

Αντισυναδελφικό

Αντισυναδελφικό

- Καλησπέρα, Ανώνυμε...

Έδρες

Έδρες

Ο ΠΑΟΚ...

Έκτος

Έκτος

Στη γενιά μου...

Μπούλο

Μπούλο

Ο ΠΑΟΚ τερμάτισε...

Xανιά

Xανιά

Στην Κρήτη είχα...

Ξεπούλημα

Ξεπούλημα

Πριν από ακριβώς...

Ζήλεια

Ζήλεια

2 Απριλίου 2014. Ο...

Αεροδιάδρομος

Αεροδιάδρομος

Η ίδια ανατριχίλα από...

Πάφος

Πάφος

Δέκα λεπτά με...

  • ΟΑΚΑ

    ΟΑΚΑ

    Monday, 14 May 2018 19:26
  • Σουβλάκια

    Σουβλάκια

    Thursday, 10 May 2018 19:47
  • Χούνγκερμπιλερ

    Χούνγκερμπιλερ

    Thursday, 10 May 2018 13:56
  • Αντισυναδελφικό

    Αντισυναδελφικό

    Wednesday, 09 May 2018 21:02
  • Έδρες

    Έδρες

    Wednesday, 09 May 2018 12:36
  • Έκτος

    Έκτος

    Tuesday, 08 May 2018 21:36
  • Μπούλο

    Μπούλο

    Tuesday, 08 May 2018 14:48
  • Xανιά

    Xανιά

    Friday, 04 May 2018 20:08
  • Ξεπούλημα

    Ξεπούλημα

    Wednesday, 02 May 2018 19:02
  • Ζήλεια

    Ζήλεια

    Wednesday, 02 May 2018 14:10
  • Αεροδιάδρομος

    Αεροδιάδρομος

    Wednesday, 02 May 2018 11:12
  • Πάφος

    Πάφος

    Friday, 27 April 2018 14:27

oaka142 Απριλίου 2014. Ο Ολυμπιακός έχει πατήσει τον ΠΑΟΚ και προηγείται με 2-0 στο δεκάλεπτο του αγώνα. Ο Βαλντέζ δέχεται κίτρινη κάρτα, λίγο μετά ο Λίνο καταφέρνει να βρει τον Κλάους κι αυτός να μειώσει σε 2-1.

Ο Αθανασιάδης δείχνει το σήμα στο στήθος του, παίρνει την μπάλα και τη μεταφέρει στη σέντρα. Του επιτίθεται δύο φορές ο Βαλντέζ -δεν δέχεται τη (δεύτερη) κίτρινη κάρτα για το πρώτο σπρώξιμο, δεν δέχεται κόκκινη κάρτα για το δεύτερο, επειδή απλώς ο Κλάους δεν είναι καραγκιόζης θεατρίνος και συνεχίζει να στέκεται όρθιος. Τελικά, τον ρίχνουνε κάτω τρεις παίκτες μαζί: Ο Φουστέρ (δεν δέχεται κόκκινη κάρτα) που τον σπρώχνει μαζί με τον Ντομίνγκες (δεν δέχεται κίτρινη κάρτα) και τον Βαλντέζ. Πέφτει, σηκώνεται αμέσως και δεν λέει κουβέντα. Ο Στοχ ρίχνει κάτω τον Βαλντέζ, ενώ ο Παραγουανός στο χορτάρι διδάσκει υποκριτική. Ο Καλογερόπουλος αποβάλλει τον Στοχ, αλλά δεν αποβάλλει κανέναν παίκτη του Ολυμπιακού. Δίνει κίτρινη στον Φουστέρ για το ίδιο σπρώξιμο που κόστισε στον Στοχ την αποβολή, δεν δίνει καμία κάρτα στον Βαλντέζ που είναι κιτρινισμένος από νωρίτερα, δίνει κίτρινη στον Ντομίνγκεζ στις διαμαρτυρίες και στον Νάτχο. Όλα αυτά ενώ έχει μιλήσει μέσω ενδοεπικοινωνίας. Το ματς τελειώνει 2-1.

16 Απριλίου 2014. Ο πάγκος του Ολυμπιακού έχει δεχτεί επίθεση από κοπάδι γαύρων και το ματς αρχίζει με καθυστέρηση μίας ώρας. Ο ΠΑΟΚ προηγείται με 1-0 και ενώ ο διαιτητής θα μπορούσε (θα έπρεπε) να έχει αποβάλει τους μισούς παίκτες κάθε ομάδας, δείχνει 9 λεπτά καθυστερήσεων, στο 5ο των οποίων ο Μαρκάνο κάνει φάουλ στον Νάτχο και συνεχίζει να κλωτσάει την μπάλα, μπροστά στον επόπτη. Ο Μάνταλος αποβάλλει με δεύτερη κίτρινη τον Νάτχο, με μοναδική εξήγηση, ίσως, το γεγονός πως δεν έπεσε να κουτρουβαλάει όπως ο Βαλντέζ αλλά σηκώθηκε όρθιος. Δείχνει κίτρινη κάρτα στον Αθανασιάδη για καθυστέρηση, σε ματς που έχει καταπιεί τις κάρτες όταν ποδοσφαιριστές (όπως ο Τζαβέλλας και ο Μπονγκ) αρπάζονται από τα μαλλιά, τα σπρωξίματα και οι κλωτσιές εκτός φάσης είναι ασταμάτητες. Λήγει το παιχνίδι με 14 λεπτά καθυστέρηση, αρνούμενος να σφυρίξει επί πέντε λεπτά μετά τη συμπλήρωση των 9 που έχει δώσει αρχικά και με τον Κάτσε να σώνει την ισοφάριση στο 104’ του αγώνα, δηλαδή έχοντας παίξει ένα ημίχρονο παράτασης. Ο ΠΑΟΚ πηγαίνει στον τελικό χωρίς τρεις τιμωρημένους βασικούς: Τον Κατσουράνη (σωστά, αφού έχει αποβληθεί από τον πάγκο μαζί με τον Μανιάτη), τον Νάτχο (επειδή δεν του δόθηκε το φάουλ και δεν έκανε καραγκιοζιλίκια), τον Αθανασιάδη (επειδή δεν έπιασε κάποιον από τα μαλλιά, δεν έριξε κλωτσιά εκτός φάσης, δεν έκανε κεφαλοκλείδωμα ή κάτι παρόμοιο). Η Θεσσαλονίκη βράζει, αλλά ετοιμάζεται για την κάθοδο στο ΟΑΚΑ.

26 Απριλίου 2014. Οι Παοκτσήδες μπαίνουν στο ΟΑΚΑ τέσσερις ώρες πριν την έναρξη του τελικού. 25.000 άνθρωποι φωνάζουν ασταμάτητα μέχρι το πρώτο σφύριγμα, χορεύουν, τραγουδούν, τυφλώνονται από τα φλας της απέναντι κερκίδας που αντιλαμβάνεται πως ήρθε ως καλεσμένη στην ασπρόμαυρη γιορτή. Η βροχή μυθοποιεί το γλέντι, ο κόσμος παραμένει ψύχραιμος στις μάχες των πράσινων με την αστυνομία και οι λίγοι που ξεκινούν να διασχίσουν το κενό με τους παναθηναϊκούς πείθονται να παραμείνουν ψύχραιμοι λόγω της προοπτικής της επερχόμενης, σίγουρης κούπας. Οι εκδρομείς, μετά από δεκαέξι, κατά μέσο όρο, ώρες στους δρόμους, μετά από σχεδόν εικοσιτετράωρη ταλαιπωρία και έχοντας αφήσει κομμάτια από τα λαρύγγια τους στη διαδρομή και το γήπεδο, βλέπουν τον ΠΑΟΚ να παραδίδεται αγωνιστικά από το πρώτο λεπτό. Σκύβουν το κεφάλι και φεύγουν, παραδίδοντας τα κλειδιά της γιορτής στους απέναντι -τους αξίζει, το πήραν δίκαια, δεν υπάρχει κανένας λόγος αντίδρασης όταν χάνεις επειδή απλώς δεν άξιζες να κερδίσεις.

Το Κύπελλο του 2014 είναι μία σπουδαία παραβολή συμπεριφοράς της κερκίδας του ΠΑΟΚ σε μεγάλα ραντεβού στην Αθήνα. Παρά το φόρτωμα από την αδικία, παρά την κούραση, το λιώσιμο, το γκρέμισμα του ονείρου από την ήττα στο χορτάρι, ο κόσμος δεν δημιούργησε απολύτως κανένα θέμα όταν διαπίστωσε πως έχασε, μεν, αλλά έχασε δίκαια. Πήρε το τραύμα, πήρε την ασύλληπτη απογοήτευση της απώλειας και την έβαλε να κάτσει δίπλα του στο πούλμαν της επιστροφής. Αυτό θα γίνει και φέτος: Ο Λαός του ΠΑΟΚ θα πανηγυρίσει όπως ξέρει αυτός ενδεχόμενη νίκη ή θα κατεβάσει το κεφάλι όπως έχει μάθει να το κατεβάζει μετά από τόσες αγωνιστικές σφαλιάρες και θα αράξει στο λεωφορείο για τη Θεσσαλονίκη αμίλητος. Κι ας νιώθει πως έχει ζήσει στο Πρωτάθλημα τη μεγαλύτερη κλοπή στην ιστορία του, ας βλέπει τους σημερινούς απέναντι ως τους πιο ξεδιάντροπους κλέφτες, ας διαβάζει τις δολοφονικές απειλές στις ανακοινώσεις και τα κοινωνικά δίκτυα. Η ήττα είναι ήττα, η νίκη είναι νίκη. Η παράμετρος που κανείς δεν γνωρίζει πώς θα επηρεάσει τη συμπεριφορά της ασπρόμαυρης θάλασσας είναι η δημιουργία αίσθησης πως στον τελικό η ομάδα έχασε επειδή αδικήθηκε. Εκεί δεν υπάρχει καμία περίπτωση να γνωρίζεις πώς θα αντιδράσει: Όλη η αντάρα της ανησυχίας για ενδεχόμενα επεισόδια στον τελικό πηγάζει αποκλειστικά από τη συμπεριφορά αυτών που θα αναλάβουν να τον διαιτητεύσουν, στο χορτάρι και γύρω από αυτό. Εκτός αν αποφασίσουν, όπως πέρσι, οι απέναντι να ορμήξουν πρώτοι -σε αυτό το ενδεχόμενο, καλό είναι να ξαναδιαβάσουν την ιστορία, δεκαετίες πίσω, και να το ξανασκεφτούν. Στην τελική, αυτοί μας ζήτησαν κάποτε με πανιά να τους αγαπήσουμε, εμείς απλώς τους είπαμε ότι η αγάπη μας για τον ΠΑΟΚ δεν μπορεί να μοιραστεί κι αυτοί μας μίσησαν από ζήλεια.

Αμφίπολη

Αμφίπολη

Τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορεί στο ίντερνετ μία μαρμάρινη επιγραφή «φερόμενη ως» γνήσια από τον τύ ...

Read more
0006

0006

Παίζει να είμαι ο άνθ&rho ...

Read more
Σκούπισμα

Σκούπισμα

Δεκατόσα χρόνια δίπλα δίπλα στα τσιμέντα και να βρίσκεσαι κατά λάθος μαζί του στην ίδια δουλειά. ...

Read more
Κόβακς

Κόβακς

Το εξπρές των Τρελών &ep ...

Read more
Γυναικόπαιδα

Γυναικόπαιδα

Έχουμε πολλά γυναικόπαιδα στην 7, αυτό είναι γεγονός. Γυναικόπαιδα στην κυριολεξία, δηλαδή, οικογένε ...

Read more
Γκαζιαντέπ

Γκαζιαντέπ

Ο Σ.Φ. ΠΑΟΚ ΟΑΣΘ διοργανώνει μεγάλη εκδρομή για τον μοναδικό φιλικό αγώνα που θα δώσει η ομάδα μας σ ...

Read more
Αυτές

Αυτές

Ποτέ δεν πίστεψα στη& ...

Read more
Mπαλάκια

Mπαλάκια

Πραγματικά, είναι μοναδικό το συναίσθημα να είσαι Ολυμπιακός. Πρέπει να ζήσεις λίγο ως γάβρος για να ...

Read more
Πατρίσιο

Πατρίσιο

Ο Πατρίσιο Καμπς σήμ&e ...

Read more
Μπροστά

Μπροστά

Τον ΠΑΟΚ δε θα τον αλλάξει κανένας βολεμένος με την υπάρχουσα κατάσταση. Κανένας υπάλληλος, κανένα ό ...

Read more
Φάπες

Φάπες

Αν υπάρχει άνθρωπος ως ο ορισμός του παιδιού για φάπες, αυτός ήταν ο ΦΛ. Το ΦΛ από το ελεεινό παρατσ ...

Read more
Μαγικό

Μαγικό

Να το παίζεις ντεμέκ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.