ΟΑΚΑ

ΟΑΚΑ

Στριμωγμένος μέσα...

Σουβλάκια

Σουβλάκια

Με το πρώτο της...

Χούνγκερμπιλερ

Χούνγκερμπιλερ

Για δεύτερη φορά...

Αντισυναδελφικό

Αντισυναδελφικό

- Καλησπέρα, Ανώνυμε...

Έδρες

Έδρες

Ο ΠΑΟΚ...

Έκτος

Έκτος

Στη γενιά μου...

Μπούλο

Μπούλο

Ο ΠΑΟΚ τερμάτισε...

Xανιά

Xανιά

Στην Κρήτη είχα...

Ξεπούλημα

Ξεπούλημα

Πριν από ακριβώς...

Ζήλεια

Ζήλεια

2 Απριλίου 2014. Ο...

Αεροδιάδρομος

Αεροδιάδρομος

Η ίδια ανατριχίλα από...

Πάφος

Πάφος

Δέκα λεπτά με...

  • ΟΑΚΑ

    ΟΑΚΑ

    Monday, 14 May 2018 19:26
  • Σουβλάκια

    Σουβλάκια

    Thursday, 10 May 2018 19:47
  • Χούνγκερμπιλερ

    Χούνγκερμπιλερ

    Thursday, 10 May 2018 13:56
  • Αντισυναδελφικό

    Αντισυναδελφικό

    Wednesday, 09 May 2018 21:02
  • Έδρες

    Έδρες

    Wednesday, 09 May 2018 12:36
  • Έκτος

    Έκτος

    Tuesday, 08 May 2018 21:36
  • Μπούλο

    Μπούλο

    Tuesday, 08 May 2018 14:48
  • Xανιά

    Xανιά

    Friday, 04 May 2018 20:08
  • Ξεπούλημα

    Ξεπούλημα

    Wednesday, 02 May 2018 19:02
  • Ζήλεια

    Ζήλεια

    Wednesday, 02 May 2018 14:10
  • Αεροδιάδρομος

    Αεροδιάδρομος

    Wednesday, 02 May 2018 11:12
  • Πάφος

    Πάφος

    Friday, 27 April 2018 14:27

dikasΗ ΑΕΚ είναι η δίκαιη πρωταθλήτρια της χρονιάς. Αν εξετάσεις αντικειμενικά όλες τις παραμέτρους που συνθέτουν την ομάδα που έπρεπε να κατακτήσει τον τίτλο του Πρωταθλητή Super League 2017-18, η ΑΕΚ είχε αδιαμφισβήτητα την καλύτερη ομάδα από τις υπόλοιπες.

Ήταν ο σύλλογος που έπαιξε την καλύτερη μπάλα σε όλα τα απαραίτητα πεδία, εκτός του χορταριού, όπου δεν είχε και καταλυτική σημασία ποιος ήταν ο κορυφαίος.

Ο ΠΑΟΚ ήταν αγωνιστικά σαρωτικός. Μια ομάδα που χαίρεσαι να τη βλέπεις, ειδικά από το τέλος του πρώτου γύρου και μετά. Αλλά πέρα από το ποδόσφαιρο που έπαιξε μέσα στις τέσσερις γραμμές, στα υπόλοιπα απογοήτευσε. Δεν είχε διαιτητές καμικάζι να του χαρίσουν εξωαγωνιστικά τα ματς που δεν κατάφερε να κερδίσει, δεν είχε επιρροή στο παρασκήνιο βρισκόμενος να απολογείται ακόμα και για την παρουσία οπαδών του στα γήπεδα σαν να επρόκειτο για το μέγιστο αμάρτημα εναντίον του ποδοσφαίρου που επιθυμεί να επιβάλει η σημερινη εξουσία, δεν είχε ικανή προπαγάνδα για να κουκουλώσει τις μετρημένες στιγμές όπου ευνοήθηκε και να αναδείξει αυτές που προηγήθηκαν αδικώντας τον, δεν είχε τραμπούκους στη διοίκηση και γύρω από τη διοίκηση να τρομοκρατούν παράγοντες, δικαστές, διαιτητές, παρατηρητές, αντιπάλους, δεν είχε ποιοτικούς αλήτες ρουφιάνους οπαδογράφους να πείθουν πως αυτό που είδες δεν το είδες κι αυτό που δεν είδες συνέβη, δεν είχε αρκετά ξεφτιλισμένους υπαλλήλους να υποθηκεύουν την όποια επαγγελματική και προσωπική τους ακεραιότητα λειτουργώντας ως καραγκιοζάκια του αφεντικού σέρνοντας σαν ερπετά για να κλέψουν μια σταλιά εύνοιας ή να φορτώσουν με πίεση όποιον έβρισκαν μπόσικο, δεν είχε εμπειρία ή διάθεση να λειτουργήσει ως κλεφτοκοτάς στήνοντας καραούλι για να αρπάξει ό,τι βρεθεί διαθέσιμο στο σκοτάδι, δεν είχε δημόσιες σχέσεις για να περάσουν απαρατήρητα ή υπόγεια ή μεταμφιεσμένα σε εξαιρέσεις της κακιάς ώρας τα λάθη του, δεν είχε ξετσιπωσιά να κλέψει το πορτοφόλι ενός πτώματος που μόλις είχε μαχαιρώσει ο ίδιος πισώπλατα, δεν είχε αρκετό κόσμο να απαιτήσει την κατάκτηση κι ας ξέρει ο καθένας από αυτούς πως θα ντρέπεται ως να κλείσει τα μάτια του για το γλέντι της απόλυτης ντροπής που έστησε οδηγούμενος από το κόμπλεξ της στέρησης, της ταπείνωσης και της αυτοκαταστροφής να βουλιάξει το καράβι του για να το δώσει δωρεάν στον μεγάλο ευεργέτη, δεν είχε διοικητικό ηγέτη να διαλαλεί δημοσίως και σε ζωντανή μετάδοση πως αυτά που κάνει αυτός τόσες δεκαετίες δεν δικαιούται να τα μιμείται στο ελάχιστο κανείς άλλος, δεν είχε πρώην κατάδικους στο τιμόνι να γνωρίζουν τη λέρα και τον παλμό της πιάτσας από μέσα, δεν είχε τίποτα ο ΠΑΟΚ από τα δεκάδες που απαιτούσε το συγκεκριμένο πρωτάθλημα από τον νικητή του, εκτός από την καλύτερη ομάδα στο γήπεδο. Συνεπώς, δεν δικαιούται να φωνάζει ή να διαμαρτύρεται για τη δεύτερη θέση. Και πολύ του είναι, έτσι ανοργάνωτος, αφελής και ρομαντικός που εμφανίστηκε από το πουθενά απαιτώντας να πάρει κάτι μετά από τριάντα τρία χρόνια. Σ' αυτό το ποδόσφαιρο και σ' αυτήν τη Super League δεν έχει καν θέση -ή θα αλλάξει ο ΠΑΟΚ για να παίξει με τους όρους της, ή θα αλλάξει τους όρους.

Έφυγε

Έφυγε

Ήμουν εκεί στο ντεμπούτο του, με τη Λοκομοτίβ Τυφλίδας, όπου ξεπετάχτηκε από το πουθενά και σκόραρε ...

Read more
Έδρες

Έδρες

Ο ΠΑΟΚ ετοιμάζετα& ...

Read more
Τουλάιλαϊτ

Τουλάιλαϊτ

ΠΑΟΚ-Χίμκι 78-82. Ο τελευταίος άνθρωπος που είδα να κάνει σκηνικό στο μπάσκετ για το κάπνισμα ήταν ο ...

Read more
Kαρτ-ποστάλ

Kαρτ-ποστάλ

Στις 6 Μαΐου 1998 η εφημερίδα είχε ολοσέλιδη μία από τις πιο μαγικές φωτογραφίες που έχουν δει τα μά ...

Read more
Ψυχοπαθής

Ψυχοπαθής

Από το πρώτο βράδυ πο&upsi ...

Read more
Κάτλετζ

Κάτλετζ

Με ξύπνησε αλαφιασμ ...

Read more
Πάπιγκo

Πάπιγκo

Οι άνθρωποι που μας πάντρεψαν δε νιώθουν από μπάλα κι αυτό φάνηκε όταν μας έκαναν δώρο ένα τετραήμερ ...

Read more
Πολυχρονεμένος

Πολυχρονεμένος

Ο εορτάζων και πολυχρονεμένος Δημήτρης Σαλπιγγίδης έχει πετύχει μέχρι σήμερα 113 γκολ με τη φανέλα τ ...

Read more
Αθηναίος

Αθηναίος

Σαν τον Αθηναίο Παοκτσή δεν έχει. Τον γηγενή Αθηναίο, εννοώ, όχι κάτι δικούς μας που κατέβηκαν για δ ...

Read more
Ιονέλ

Ιονέλ

Η σύγχρονη ιστορία τ&omi ...

Read more
Χαΐρι

Χαΐρι

Ο Κώστας Λαγωνίδης ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.