Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54
  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26

cyprusΗ ίδια ανατριχίλα από τη φρίκη στη θέα των αποθηκών φαντασμάτων και ξεριζωμένων ζωών στο μνημείο και τα κτίρια με τα σταματημένα ρολόγια, στο ίδιο σημείο, είκοσι πέντε χρόνια μετά. Η κόκκινη σκόνη από την απέναντι άκρη της Μεσογείου που έβαψε τη νύχτα ποτίζοντας τους δρόμους με θρύψαλα από τα όνειρα των παιδιών στις χώρες με τις παγωμένες ψυχές και τους πνιγμένους απόντες. Τα πράσινα μπλουζάκια με τα κουρασμένα πρόσωπα που πενθούν μια αγάπη καταδικασμένη να ξεπουληθεί, αρνούμενοι να σταματήσουν την πάλη όσο τους μένει έστω και μια ανάσα. Τα φρεναρίσματα δεξιά μου όσο επέμενα να κοιτάζω μόνο αριστερά διασχίζοντας τις πολύβουες λεωφόρους. Τα ράουνταμπαουτς στις χαμένες εξόδους παλεύοντας με τους χάρτες στα ασταμάτητα ταξίδια μου από πόλη σε πόλη. Η ζέστη που άδειασε την πρωτεύουσα και πάλι τη γέμισε με φωνές, γέλια και φιλιά ως φόντο για να την περπατήσω. Τα όμορφα κορίτσια και τα όμορφα αγόρια και τα όμορφα λόγια που κρύβονταν μέσα στους γρίφους της προφοράς και των μυστικών σινιάλων δίπλα μου για να τα αποκρυπτογραφώ. Οι νέες πόλεις που χτίστηκαν πάνω σ' αυτές που είχα επισκεφτεί την προηγούμενη φορά μου στο νησί. Οι μπύρες ΚΕΟ, οι ποικιλίες κρεατικών, τα λουκούμια, οι πολύγλωσσοι σερβιτόροι, οι αραβικές επιγραφές, οι τουρκικές ταμπέλες, οι χάρτες που πάντα και παντού απεικονίζουν ένα νησί χωρίς χαρακιές. Οι ερωτικοί πρόσφυγες που δεν δείχνουν να μετάνιωσαν ποτέ που άφησαν πίσω τους την Ελλάδα. Οι εργάτες, οι υπάλληλοι, οι επιχειρηματίες, οι απεγνωσμένοι της κρίσης στο μετέωρο βήμα του πιο μουδιαστικού συναισθηματικού ρίσκου.

Οι παλιοί σύντροφοι της διπλανής θέσης στα ασπρόμαυρα πούλμαν και οι δύο δεκαετίες που έπρεπε να καλύψουμε από την τελευταία φορά μέσα σε λίγες ώρες. Η κουραστική, αταίριαστη αρχιτεκτονική των καλών προθέσεων που πληγώνει τοπία όπου το τσιμέντο κι η θάλασσα έμοιαζαν να συμβιώνουν. Οι σίγουροι, ασφαλείς δρόμοι που ενώνουν τις πόλεις και η μπερδεμένη, γερασμένη άσφαλτος που ενώνει τα χωριά με τα παραμυθένια ονόματα. Οι ανεμόμυλοι της ενέργειας στους λόφους και οι ταράτσες με τους ηλιακούς. Οι αναρίθμητες μπάλες των αποφλοιωμένων χωραφιών που εξαφανίζονταν από τη θέα πάνω στις σφιχτοδεμένες καρότσες την φορτηγών. Τα πουλιά με τις φωνές των δράκων.

Οι παλιοί φίλοι και φίλες που αγκάλιασα μετά από λίγες βδομάδες ή μετά από είκοσι χρόνια, τα πρόσωπα που ταίριαξα με τα ηλεκτρονικά συννεφάκια των ψηφιακών συνομιλιών, οι νέοι φίλοι και φίλες που πρόσθεσα στον μεγάλο κατάλογο των ανθρώπων που αξίζει να αφιερώνεις μια σκέψη σου κάθε τόσο για να τους θυμάσαι και να παίρνεις ενέργεια.

Δημήτρη, Ιορδάνη, Φωτεινή, Γιάννη, Γιάννη, Δημήτρη, Δημήτρη, Αλέξανδρε, Ελένη, Αλέξανδρε, Μίρα, Κώστα, Μάριε, Νίκο, Νίκο, Νίκο, Χρυσόστομε, Αλέξη, Νάσο, Χρήστο, Βαγγέλη, Βαγγέλη, Ειρήνη, Κυριάκο, Ανδρέα, Λευτέρη, Αλέκο, Άννα, Βασίλη, Γιώργο, Σάκη, Χρυσάλλα, Ηρώ, Τρύφωνα, Συμεών, Παύλο, Αρσέν, Μανώλη, δεν προλαβαίνω άλλα ονόματα, ξέρετε εσείς, εις το επανιδείν. Ελπίζω σύντομα, πριν πιάσουν τα μπιλοζίρκια.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038