Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

Απόκρουση

Απόκρουση

Ο Αλέξανδρος...

Έδρα

Έδρα

Κι όμως, οι...

Pontus

Pontus

- Yes? Yes? You listen?- Oh, of course it would be you.- Yes! Mr. Agent, where are you, little...

Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54
  • Απόκρουση

    Απόκρουση

    Thursday, 09 August 2018 03:30
  • Έδρα

    Έδρα

    Monday, 06 August 2018 12:45
  • Pontus

    Pontus

    Sunday, 05 August 2018 22:25
  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52

i01Έχω μερικούς «φίλους» που έλεγαν πως «ο Σαββίδης δεν έχει δεύτερο σακάκι» και τώρα προσκυνάνε το χρήμα που σκορπίζει στην πόλη.

Έχω μερικούς «φίλους» που έλεγαν πως «ο Σαββίδης είναι μπροστινός του Πούτιν και χρησιμοποιεί τον ΠΑΟΚ ως βιτρίνα» και τώρα βάζουν εξώφυλλα με αισθητική ναϊντίλας «ΣΑΒΒΙΔΗ ΠΡΟΧΩΡΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ ΣΟΥ».

Έχω μερικούς «φίλους» που έλεγαν πως «θα φύγει με την πρώτη στραβή» και τώρα βρίζουν όσους δεν του φιλάνε το χέρι.

Έχω μερικούς «φίλους» που κορόιδευαν την αισθητική του, τα παχιά λόγια του, τις υποσχέσεις, την ασταμάτητη πάρλα, και τώρα τον γλείφουν απ’ το πρωί ως το βράδυ.

Έχω μερικούς «φίλους» που είχαν αρχίσει τα κονέ για να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της «διάδοχης κατάστασης» από τις πρώτες μέρες παρουσίας του Σαββίδη στον ΠΑΟΚ και τώρα σκοτώνονται να βγουν στο κάδρο μιας φωτογραφίας μαζί του, να τους δούνε να τον χαιρετούν, να κλείσουν ένα ραντεβού μαζί του.

Έχω μερικούς «φίλους» που αλυχτούσανε, επί χρόνια, εναντίον των «ΑΡΔ που ταΐζει ο Σαββίδης» και τώρα γίνονται βαποράκια τους.

Έχω πολλούς «φίλους» με ταλέντο στην κωλοτούμπα. Μερικοί είναι και ψευτοδιάσημοι στην ασπρόμαυρη γωνιά του ψηφιακού σύμπαντος.

Έχω και λίγους φίλους, κανονικούς, χωρίς εισαγωγικά. Μετρημένους. Αυτούς δεν τους εξαγοράζεις με πληρωμές χρεών, με μεταγραφές, με νέες Τούμπες, με τίτλους. Παραμένουν σταθεροί στην αρχική τους άποψη: Όποιος κι αν είσαι, όπως κι αν λέγεσαι, όσα μηδενικά κι αν έχουν οι καταθέσεις σου, όταν μιλάς για τον ΠΑΟΚ θα κοιτάζεις ψηλά και το πιο ψηλό πράγμα που θα βλέπουν τα μάτια σου θα είναι ο ασπρόμαυρος δικέφαλος αετός. Στα αμέτρητα λάθη που έχει κάνει αυτός ο άνθρωπος, που ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί δείχνει πως θα κάνει άλλα τόσα και χειρότερα, δεν έχει προσθέσει σε καμία περίπτωση τη μέγιστη ύβρι: Δεν έχει νιώσει ποτέ -δεν το έχει δείξει, τουλάχιστον- ψηλότερος από τον ΠΑΟΚ. Θα ήταν το μόνο λάθος για το οποίο δεν θα τον συγχωρούσαμε ποτέ.

Πιάστηκα απροετοίμαστος χθες, απέναντι σε ερώτηση «ποια είναι η γνώμη σου για τον Σαββίδη» από άνθρωπο που δεν γνώριζα και δεν έχει πολλές σχέσεις με το θέμα. Στον ίδιο μου τον εαυτό δεν ήξερα τι να απαντήσω όσο το σκεφτόμουν, δεν έβρισκα άκρη. «Τι γνώμη έχω για τον Σαββίδη», άραγε, έναν καπιταλιστή, που εγώ θεωρώ τον καπιταλισμό ως ένα από τα μεγαλύτερα κακά αυτού του κόσμου, έναν θιασώτη του πατρίς-θρησκεία-οικογένεια, που εμένα μου ‘ρχεται αναγούλα και μόνο που διαβάζω το σάπιο τρίπτυχο που μου στοιχειώνει τα παιδικά χρόνια. Ακόμα νιώθω όπως ένιωθα στην αρχή: Αν στις επιχειρήσεις του αδικήσει εργαζομένους θα είμαι απ’ έξω να τους συμπαρασταθώ και να αγωνιστώ εναντίον του, αν αντιληφθώ πως απλώνει το χέρι του για να αρπάξει κάτι που δεν του ανήκει θα είμαι μ’ αυτούς που θα προσπαθήσουν να του το κόψουν, αν νιώσω πως πάει να με χρησιμοποιήσει για άλλους σκοπούς θα παλέψω να φύγει το συντομότερο, όπως ακριβώς έχω κάνει με όλους τους προηγούμενους. Η αισθητική μου μπορεί να κάνει υποχωρήσεις -λες και ταιριάζει με την αισθητική του Πέλκα ή του Πρίγιοβιτς, ας πούμε, που τους χειροκροτάω είκοσι φορές σε κάθε αγώνα επειδή κάνουν μια ωραία ντρίμπλα ή βάζουνε ένα γκολ. Συνεπώς, όσο παραμένει ο Σαββίδης εντός της θεσμικής του ευθύνης που ανέλαβε στον ΠΑΟΚ οικειοθελώς, δηλαδή να χρηματοδοτεί τα όνειρά μας και να παίρνει ως αντάλλαγμα την ενέργεια που του δίνει κάθε ψηλότερο σκαλοπάτι στο οποίο βαδίζει η ομάδα, παραμένω ουδέτερος. Ούτε «μπράβο» θ’ ακούσει, ούτε γλείψιμο, ούτε τεμενάδες θα δει. Ο καθένας μας έχει μια δουλειά και αλίμονο αν ανταλλάσσαμε συγχαρητήρια μεταξύ μας επειδή απλώς την κάνουμε όπως πρέπει. Αλλά από την ουδετερότητα, τη συμπόρευση και την αλληλοστήριξη μέχρι τη δουλοπρέπεια και το ψηφιακό χειροφίλημα των ημερών, η απόσταση που με χωρίζει, προσωπικά, είναι απαγορευτική για να νιώσω ομοίους μου όλους αυτούς τους εθελοντές κλακαδόρους. Μια χούφτα φίλοι, χωρίς εισαγωγικά, μου αρκούν. Και, στην τελική, πιο κοντά νιώθω με τον Σαββίδη ως Παοκτσής παρά με τους χιλιάδες προσκυνητές του.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038