Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

upΟ ταμίας ζήτησε συγνώμη από τους πελάτες που διέκοψε τη ροή, επειδή έπρεπε να αλλάξει ρολό στην ταμειακή του. Είχε αρκετό κόσμο, ο ιμάντας ήταν γεμάτος με ψώνια και, όπως γίνεται συνήθως, ακούστηκε η σχετική γκρίνια από τους γηραιότερους στην ουρά.

«Όλο σε μένα τυχαίνει η καθυστέρηση, άντε, τελείωνε» και «δυο ώρες είμαστε στην ουρά, θα χαλάσουν τα γάλατα». Έξω είχε δέκα βαθμούς, στην ουρά ζήτημα αν ήμασταν δύο λεπτά. Μύρισε σκόρδο η ατμόσφαιρα μόλις άνοιξαν το στόμα τους οι δύο ασπρομάλληδες, προσπάθησα να απομακρυνθώ αλλά δεν είχα χώρο.

Ο ταμίας έφερε κοντά του τη μηχανή κι έσκυψε να πάρει ένα ρολό. Έβγαλε το πλαστικό από το παλιό, το πέταξε στον κάδο δίπλα του κι έκανε την κίνηση να περάσει το καινούργιο. Μπροστά του, περίμεναν τον λογαριασμό που διακόπηκε εξαιτίας της έλλειψης χαρτιού δύο γυναίκες, η μία νεαρή, γύρω στα είκοσι, η άλλη σαράντα και κάτι. Ξαφνικά, η κοπέλα φώναξε τρομοκρατημένη «μαμά, κάνε πίσω, κρατάει ρολό»! Και η μάνα της έκανε την ίδια τρομαγμένη γκριμάτσα συμφωνώντας «θα μας σκοτώσει, Θεέ μου»! Κι έσκασαν στα γέλια, συνεχίζοντας τις κινήσεις παντομίμας πως αποφεύγουν μια έκρηξη βόμβας. Γέλασε ο ταμίας, γέλασα εγώ, αλλά κανείς άλλος δεν το έπιασε στην ουρά. «Και με γυμνά χέρια, δες τον, να σε πάρουμε στην Τούμπα για πυροτεχνουργό», συμπλήρωσε η κοπέλα, για να απαντήσει ο ταμίας, που πήρε λίγο θάρρος, «παίρνουμε βαρέα ανθυγιεινά».

Τις παρατηρούσα όπως έφευγαν, μάνα και κόρη, γελώντας. Το ρολό αντικαταστάθηκε, η διαδικασία στο ταμείο συνεχίστηκε, χωρίς άλλα αστεία και με μόνη ανταλλαγή λέξεων το σύνολο των αγορών, τις πληρωμές, τα ρέστα και τα «ευχαριστούμε πολύ», «καλή συνέχεια». Αλλά η δική μου μέρα είχε φτιαχτεί. Υπάρχουν αυτές οι γυναίκες ανάμεσά μας, κυκλοφορούν στην πόλη, δεν τις συναντώ μόνο στο σπίτι μου, όπου σχεδόν όλα γίνονται μέσα από το ασπρόμαυρο πρίσμα. Όπως χθες, που πετάχτηκε η Άννα στον ύπνο της, ξημερώματα, και φώναξε «ένα-μηδέν». «Τι ένα-μηδέν», τη ρώτησα με κλειστά μάτια. Κι απάντησε, πριν κοιμηθεί πάλι σχεδόν αμέσως, «ένα-μηδέν, Πρίγιοβιτς».

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB