Φίατ

Φίατ

Τα μέλη ενός...

Honeycutt

Honeycutt

O Tyler Honeycutt έφυγε προχθές...

Ξεκούραση

Ξεκούραση

Τέτοια μέρα, πέντε...

Είμουν

Είμουν

H Άννα είχε την πρόνοια...

Πληθυσμοί

Πληθυσμοί

Η μοναδική «μικρή»...

Δολοφόνος

Δολοφόνος

Μέσα, στην τηλεόραση,...

Μπαλάντα

Μπαλάντα

Στην πιο καμένη...

Οριεντάλες

Οριεντάλες

«Orientales, la Patria o la Tumba!»Όσες...

Πατρίς

Πατρίς

Όταν τελειώνει η...

Τόλφαν

Τόλφαν

Στην εποχή της...

Όλσεν

Όλσεν

O πρώτος...

Εμπόρευμα

Εμπόρευμα

Έχω τις πρώτες μου...

  • Φίατ

    Φίατ

    Thursday, 12 July 2018 23:44
  • Honeycutt

    Honeycutt

    Monday, 09 July 2018 12:56
  • Ξεκούραση

    Ξεκούραση

    Thursday, 05 July 2018 22:07
  • Είμουν

    Είμουν

    Wednesday, 04 July 2018 11:52
  • Πληθυσμοί

    Πληθυσμοί

    Wednesday, 04 July 2018 11:22
  • Δολοφόνος

    Δολοφόνος

    Tuesday, 03 July 2018 12:26
  • Μπαλάντα

    Μπαλάντα

    Monday, 02 July 2018 11:24
  • Οριεντάλες

    Οριεντάλες

    Saturday, 30 June 2018 21:01
  • Πατρίς

    Πατρίς

    Friday, 29 June 2018 19:26
  • Τόλφαν

    Τόλφαν

    Wednesday, 27 June 2018 11:37
  • Όλσεν

    Όλσεν

    Sunday, 24 June 2018 18:17
  • Εμπόρευμα

    Εμπόρευμα

    Wednesday, 13 June 2018 10:35

paokrmΕίμαστε τα μεγαλύτερα τρολ του πλανήτη. Δεν υπάρχει τίποτα πιο ενοχλητικό, πιο θορυβώδες, πιο αναπάντεχο από τους Παοκτσήδες.

ΠΑΟΚ παντού, Ιμαλάια, Σινικό Τείχος, Μάτσου Πίτσου, Άιφελ, Μπερναμπέου, Ζάμπια, Ζαΐρ, Άμστερνταμ, όπου κι αν πας θα δεις ένα «ΠΑΟΚ» σε έναν τοίχο, μια θέση λεωφορείου, αυτοκόλλητα σε τουαλέτες και σε πλατείες, σημαιάκια που κρατάνε Αφρικανά παιδάκια με συνθήματα, ιθαγενείς, ο κατάλογος δεν μπορεί να συμπληρωθεί επειδή απλώς δεν μπορείς να μετρήσεις πόσα μέρη έχουμε μολύνει με τον ιό ΠΑΟΚ.

Όπου κι αν πας, ό,τι κι αν κάνεις, να ‘τος ένας ΠΑΟΚ μπροστά σου. Μιλάνε για πλέξιμο σε νορβηγικό φόρουμ στο ίντερνετ, βλέπεις τον διάλογο:
Olaf: Jeg ønsker å strikke en genser
Katrin: Du trenger noen ting å gjøre det
Guest: ΠΑΟΚ ΡΕ ΜΟΥΝΙΑ
Και μπαίνει ο Παοκτσής στο site με το νορβηγικό πλέξιμο και το γράφει –και το γράφει στα ελληνικά, δεν τον ενδιαφέρει να τον καταλάβει κάποιος, δεν το κάνει για να ξεκινήσει κάποιος αντίλογος ή για να προκαλέσει, απλώς θέλει να το γράψει και το γράφει, τέλος, ΠΑΟΚ ΡΕ. Υποθέτω πως απευθύνομαι σε Παοκτσήδες, οπότε δε χρειάζεται να εξηγήσω ποιος ο λόγος που το κάνει αυτό ο Παοκτσής, άμα δεν είστε Παοκτσήδες και θέλετε εξήγηση στείλτε ένα προσωπικό μήνυμα να σας το αναλύσω.

Βρίσκεσαι σε σταυροδρόμι στο τέρμα Θεού, προσπαθείς να καταλάβεις τι λέει η πινακίδα για να μην πέσεις στον γκρεμό, αλλά δε φαίνεται τίποτα, έχουν κολλήσει ένα τεράστιο αυτοκόλλητο ΝΑΙ ΡΕ ΠΑΟΚ. Γράφουν σε αθηναϊκά sites δικοί μας δημοσιογράφοι, γράφουν και άλλοι είκοσι Αθηναίοι, στους Αθηναίους έχει μέσο όρο 13 σχόλια, στους δικούς μας 460 –στο αθηναϊκό site, που δεν πολυδιαβάζουν οι Παοκτσήδες, υποτίθεται, θα πάνε εκεί, να μπουν, να γράψουν την τρολιά τους, θα πάνε και στους άλλους, γράφει ο δημοσιογράφος για τα προβλήματα του στίβου που οι αθλητές δεν έχουν χρήματα να αγοράσουν ακόντια, αναλύει εκεί για τον ΣΕΓΑΣ και τα Υπουργεία, το πρώτο σχόλιο είναι για τους Ολυμπιακούς Αγώνες και τα χρήματα που σπαταλήθηκαν, το δεύτερο σχόλιο λέει στον δημοσιογράφο «μπράβο ρε φίλε που ασχολείσαι με τέτοια θέματα που κανένας άλλος δεν θίγει», το τρίτο σχόλιο γράφει ΑΔΙΑΦΟΡΩ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΚΙ ΑΝ ΛΕΝΕ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΤΙ ΝΙΩΘΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ.

Πάμε σε μια συναυλία, τραγουδάει ο πρώτος, τραγουδάει ο δεύτερος, τραγουδάει ο τρίτος, ψιλοτελειώνει η συναυλία, ανεβαίνουν κάποιοι από κάτω να τραγουδήσουν με την ορχήστρα, ο ένας λέει Σιδηρόπουλο, η δεύτερη τραγουδάει Παπακωνσταντίνου, ανεβαίνει και μία σιγανό ποταμάκι και πριν τη ρωτήσουν ποιο θέλει να πει αρχίζει «Είσαι μια ουσία, ουσία μαγική». Μπροστά μου έγινε αυτό, πέρσι.

Άμα δεν ήμουν ΠΑΟΚ θα τρελαινόμουν. Δεν παίζεται η κατάσταση, είμαστε ασύλληπτοι. Εθνικές Οδοί, σχολεία, ακατοίκητα, δρόμοι, φορτηγά, γήπεδα, πρέπει να είναι η λέξη που έχει αναγραφεί περισσότερο στην παγκόσμια ιστορία της γραφής. Ευτυχώς που οι ιδρυτές επέλεξαν τέσσερις λέξεις για τα αρχικά, να κάνουμε και οικονομία στα σπρέι και στους μαρκαδόρους, φανταστείτε να είχαμε κανένα όνομα σιδηρόδρομο, τι τραβάνε και οι Πανσερραϊκοί, ας πούμε, κάθε πέντε λεπτά κι άλλη φιάλη χρειάζονται.

Και μου ‘ρθε η ιδέα να μαζέψω σε υλικό όλα τα πανιά που έχουνε σηκωθεί ποτέ στα κάγκελα των γηπέδων από Παοκτσήδες, πόσα να είναι, σκέφτηκα αρχικά, πεντακόσια, χίλια, άντε δύο χιλιάδες, σε ένα χρόνο θα τα έχω μαζέψει. Όχι, παιδιά. Δεν παλεύεται το θέμα, μέσα σε μια βδομάδα μάζεψα 500 και όλα τα ξέρω, ένα προς ένα, δηλαδή τα έχω δει με τα μάτια μου στο γήπεδο και είμαι μόνο σαράντα χρονών και έχω πάει το πολύ σε τριακόσια παιχνίδια. Ο ΠΑΟΚ έχει δώσει πάνω από 2.000 αγώνες, χώρια τα φιλικά, άσε που τα πανιά όπως είμαι στο πέταλο τα πιο πολλά δεν τα βλέπω από μέσα, έκανα έναν υπολογισμό και το τελικό νούμερο πρέπει να είναι από 10.000 διαφορετικά πανιά μέχρι το άπειρο. Μέσος όρος θα πρέπει να βγαίνει πάνω από 5 πανιά για κάθε ενεργό γηπεδικό Παοκτσή, τρολάρουμε ακόμα και στα κάγκελά μας. Έβαλα τα πρώτα 100, τακτοποιημένα, με σημειώσεις για να μην ξαναβάλω το ίδιο, ντεμέκ με την αφέλειά μου πίστευα πως θα το ολοκληρώσω κάποτε (ΕΔΩ). Δεν γίνεται –απλά και ξεκάθαρα. Δεν.

Το συμπέρασμα που έβγαλα είναι πως αν δεν είσαι ΠΑΟΚ έχεις μεγάλο πρόβλημα να τη βγάλεις σε αυτό τον κόσμο. Όπου κι αν γυρίσεις το βλέμμα ΠΑΟΚ, όπου κι αν καθίσεις ΠΑΟΚ, όπου κι αν πας, όπου κι αν ζεις, ένα ΠΑΟΚ θα έχει κάπου στο οπτικό σου πεδίο. Ευτυχώς που είσαι Παοκτσής, να λες και να φτύνεις τον κόρφο σου που δε σου έτυχε καμιά γκαντεμιά όταν ήσουν μικρός. Γι’ αυτό, όποιος μας φτιάξει και όποτε μας φτιάξει καινούργιο γήπεδο, ας βάλει μια διπλή-τριπλή σειρά κάγκελα (από πάνω από την κερκίδα, όχι μπροστά) να κρεμάμε άνετα τα πανιά μας που είναι και πολλά. Ή, καλύτερα, ας κάνουμε μια παγκόσμια πρωτοτυπία, το πρώτο γήπεδο με σιδεριές στην οροφή, να τα κρεμάμε πάνω από το χορτάρι κι όποιος θέλει να τα δει να του πιάνεται ο σβέρκος έτσι που θα χαζεύει.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB

 
 
 
 

365 Albums

Κατόπιν πρόκλησης, οι 365 δίσκοι που με διαμόρφωσαν, με επηρέασαν, με ρήμαξαν.

48 The Wall

365048

47 Appetite For Destruction

365047

46 Speak English Or Die

365046

45 Μέσα Στη Νύχτα Των Άλλων

365045

44 Hell Awaits

365044

43 Ζωή

365043

42 L’Enfant Sauvage

365042

41 Leprosy

365041

40 Piel y Hueso

365040

39 Back Τo Black

365039

38 System Of A Down

365038