Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

maxairiΒγήκα με το ασπρόμαυρο κασκόλ. Περπάτησα ως την πλατεία, περίμενα το αστικό κάνα δεκάλεπτο. Από το άγχος να προλάβω το ματς επειδή είχα ήδη αργήσει, μπήκα στο πρώτο λεωφορείο που σταμάτησε μπροστά μου κι αυτό έστριψε δεξιά, στην αντίθετη από το Παλατάκι κατεύθυνση. Δεν το πήρα χαμπάρι μέχρι να κοιτάξω έξω από το παράθυρο, όπου το τοπίο μου ήταν απολύτως άγνωστο. Οι Gojira στο τέρμα, στα ακουστικά, δεν μου επέτρεψαν να πάρω χαμπάρι το λάθος νωρίτερα, από τις αναγγελίες των στάσεων. Ρώτησα τους άλλους επιβάτες σε ποιο αστικό βρισκόμουν. Απογοητεύτηκα με τη μαλακία μου και το έδειξα, κάποιοι γέλασαν, κάποιοι γύρισαν το κεφάλι από την άλλη, στη θέα του κασκόλ. Υπολόγισα τις επιλογές μου και η καλύτερη λύση ήταν να πάω ως το τέρμα και να γυρίσω προς το γήπεδο. Θα έχανα το πρώτο σετ.

Ο ΠΑΟΚ ήταν μπροστά με 22-13 όταν το αστικό ολοκλήρωνε τον μεγάλο κύκλο που είχα κάνει από το σπίτι σε ένα άγνωστο μέρος και πίσω. Ευτυχώς είχε αργήσει κι ο Μήτσος και θα με μάζευε από το τέρμα, θα έχανα μόνο ένα σετ. Στον σταθμό κόσμος πολύς, μελίσσι, ψάξαμε ένα σημείο να σταματήσει για να με πάρει και να μην καθυστερήσουμε άλλο. Όπως τριγυρνούσα και μετά που περίμενα κάποιοι με έβλεπαν και χαμογελούσαν, κάποιοι έκαναν γκριμάτσες αηδίας. Πάνω στον δρόμο ένας κόρναρε με γηπεδικό ρυθμό. Το κασκόλ. Όταν φοράς ένα οπαδικό διακριτικό, είναι σαν να παύεις να είσαι άνθρωπος, γίνεσαι κάτι άλλο, ξεχωριστό, αναγκάζεις τους γύρω σου να παίρνουν θέση στο κεφάλι τους, σε θεωρούν δικό τους ή ξένο, φίλο ή εχθρό, συνοδοιπόρο ή αντίπαλο. Αλλά εγώ φορούσα κασκόλ επειδή είχε κρύο, δεν έχω άλλο κασκόλ, είχα κάνει μπάνιο, είχε παγωνιά, έχω αυχενικό, παίρνω χάπια. Στην κουλτούρα της πόλης μου, εκτός γηπέδου μπορώ να φοράω ό,τι ρούχο θέλω να φοράω και να μην κοιτάζω πίσω από τον ώμο μου. Από τότε που με θυμάμαι.

Πριν λίγες μέρες, κάποιος έτρωγε σε ένα φαστφουντάδικο και δέχτηκε επίθεση από έξι αγνώστους. Τον μαχαίρωσαν, άκου τώρα, μαχαίρι, την ώρα που έτρωγε. Επειδή φορούσε μπλούζα της ομάδας που υποστηρίζει. Ένας Αθηναίος, σε αθηναϊκό εστιατόριο, φορώντας μπλούζα αθηναϊκής ομάδας, έφαγε πέσιμο από οπαδούς άλλης αθηναϊκής ομάδας και κόντεψε να χάσει τη ζωή του για τα ρούχα που φορούσε. Για τα ρούχα που φόραγε. Μαχαίρι, ρε φίλε, μαχαίρι, το πορνό των κομπλεξικών, η προέκταση του ανδρισμού των λειψών ανδρών, έξι με έναν, εξαιτίας μιας μπλούζας, έξι εγκληματίες εναντίον ενός ανθρώπου που έτρωγε σάντουιτς. Μαχαίρι. Αίμα. Κάθε μέρα λες «δεν έχει πιο χαμηλά» και κάθε μέρα αναθεωρείς.

Στο δικό μου μυαλό, δεν υπάρχει καμία εκδοχή της ιστορίας που να δικαιολογεί στο ελάχιστο την απόπειρα δολοφονίας ενός ανθρώπου από άλλους έξι. «Ναι, αλλά κι αυτός γιατί φορούσε μπλούζα του Παναθηναϊκού, προκαλούσε», έγραψε ένας, θιασώτης, προφανώς, της κουλτούρας του βιασμού. Το θύμα έφταιγε, φορούσε προκλητικά ρούχα. Δεν ξέρω πού είναι το τέρμα αυτής της σήψης, δεν έχω ιδέα πόση σαπίλα μας περιμένει ακόμα όσο υπομένουμε, μουδιασμένοι, την τρέχουσα κοινωνική αποσύνθεση, αλλά το να δολοφονείς με ομαδικό πέσιμο έναν πολίτη που βρίσκεται σε ένα εστιατόριο επειδή υποστηρίζει αντίθετη ομάδα δείχνει πως τον πάτο τον ξύνουμε, δεν έχει πολύ ακόμα. Ξυπνάμε κάθε πρωί αγωνιώντας μην είναι η τελευταία μας μέρα στη δουλειά, όσοι έχουμε, συγκρίνουμε τις τιμές στα μακαρόνια για να γλιτώσουμε κανένα δεκάλεπτο, σκύβουμε το κεφάλι στον αυταρχισμό που μας έχει μετατρέψει σε εν δυνάμει εγκληματίες απλώς και μόνο επειδή μας αρέσει το ποδόσφαιρο, παρακολουθούμε ανήμποροι τα παιχνίδια των εφοπλιστών και των μεγαλοεπιχειρηματιών γύρω από σύμβολα και ιδέες που μας μεγάλωσαν από αμούστακα παιδιά -κι αντί να αντιληφθούμε πως, έστω, περπατάμε παράλληλα, αν όχι στον ίδιο δρόμο, τρώμε τις σάρκες μας. Ποιο μαχαίρι, ρε μαλάκες, καθίστε καλά.

Απεντόμωση

Απεντόμωση

Και οι τυφλοί είδαν εχθές. Ομάδα απαλλαγμένη από εξωαγωνιστικές έγνοιες, συγκεντρωμένη στο χορτάρι, ...

Read more

Βλαμμένος

Υποκατηγορία του Αθηναίου Παοκτσή είναι ο Βλαμμένος Αθηναίος Παοκτσής. Πρόκειται γι’ αυτούς που δεν ...

Read more
Τζούτζου

Τζούτζου

Δεν το έχω κρύψει πως ο Τζούλιαν «Βον» είναι το μεγάλο πουλέν μου, από την πρώτη φορά που τον είδα ν ...

Read more
Επιστολή

Επιστολή

Προς ΠΑΕ ΠΑΟΚ, Κύριο Σαββίδη Ιβάν Αγαπητέ Πρόεδρε, στο ματς της Λεωφόρου για τα play off βάλε ...

Read more
Συμβολικό

Συμβολικό

Ο πρώτος αγώνας του ΠΑΟΚ που θυμάμαι να είδα στη ζωή μου ήταν το ΠΑΟΚ-Πιερικός 2-1, τη χρονιά που πή ...

Read more
Εύνοια

Εύνοια

Δελτίο Τύπου ΠΑΕ ΠΑΟΚ Προς την Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία «Η ΠΑΕ ΠΑΟΚ, συναισθανόμενη την ευ ...

Read more
Επαγγελματίες

Επαγγελματίες

Χρειάζεται και γραπτή ανάλυση αυτό το σχεδιάγραμμα των «επαγγελματιών» που φόρεσαν τις φανέλες ΠΑΟΚ ...

Read more
Απουσία

Απουσία

Μόνο η δυσκοίλια είχε καταφέρει ως τώρα να της στερήσει αγώνα, αλλά κι αυτό φιλικό ήταν, δε μετράει ...

Read more
Απόβλητο

Απόβλητο

Θα είναι τώρα πενηντάρ& ...

Read more
Καρναβάλια

Καρναβάλια

Φεβρουάριος 2004 και μία παρέα αποτελούμενη από δύο ατρόμητους Παοκτσήδες ξεκινά το ταξίδι με το αυτ ...

Read more
0046

0046

Από το «φέρε τον Ρονά&lambd ...

Read more
Αόρατοι

Αόρατοι

Δηλώνω δημοσίως πως εγώ δε σας τα ‘λεγα εδώ και καιρό. Αλήθεια. Δεν είμαι ο τεράστιος ποδοσφαιράνθρω ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.