Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

insidestory

insidestory

Τα βιβλία του 2017,...

Θέση

Θέση

«Πάρε θέση» και...

  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08
  • insidestory

    insidestory

    Sunday, 24 December 2017 14:17
  • Θέση

    Θέση

    Thursday, 21 December 2017 11:30

ekfΣτις 20 Αυγούστου 2015 δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα Της Κυβέρνησης η απόφαση για την επιβολή της «Κάρτας Φιλάθλου» σε όλους τους Έλληνες πολίτες που παρακολουθούν αγώνες στα γήπεδα της χώρας. Τα βασικά της στοιχεία (Ηλεκτρονικό Εισιτήριο, Βάση Δεδομένων, Κάρτα Φιλάθλου), στο σύνολό τους και με βάση το σκεπτικό και τον τρόπο εφαρμογής που περιγράφεται στην απόφαση, αποτέλεσαν μία από τις πιο γελοίες νομοθετικές ακροβασίες που έχουν επιχειρηθεί:

Καθόλου τυχαίο δεν είναι πως, σχεδόν δυόμισι χρόνια μετά, η απόφαση δεν έχει εφαρμοστεί και πηγαίνει από αναβολή σε αναβολή, ίσως από αδυναμία παραδοχής των νομοθετών περί της ηλιθιότητας του εγχειρήματος.

Η δική μου οικογένεια (δύο σύζυγοι και δύο παιδιά, τότε έξι και δύο, τώρα οκτώ και τεσσάρων ετών) θα πρέπει να εκδώσει τέσσερις Κάρτες Φιλάθλου. Να πληρώσει φωτογράφο για τέσσερις φωτογραφίες ταυτότητας, να βγάλει φωτοαντίγραφα των ταυτοτήτων για τους ενήλικες, να συμπληρώσει ονοματεπώνυμο, όνομα πατρός και μητρός, ημερομηνία γέννησης, τόπο κατοικίας, κινητό και σταθερό τηλέφωνο και ΑΜΚΑ, να πληρώσει από δύο Ευρώ για κάθε Κάρτα, να υπογράψει και για τα ανήλικα παιδιά, ώστε να παραλάβει τις τέσσερις Κάρτες και να έχει δικαίωμα εισόδου στα γήπεδα. Ταυτόχρονα, να δώσει συγκατάθεση ώστε η Κεντρική Βάση Δεδομένων να καταγράφει την είσοδο κάθε μέλους της σε ένα γήπεδο, δηλαδή να παρακολουθείται η ίδια της η ζωή, όποτε πηγαίνει σε ένα ματς. Να γνωρίζει όποιος έχει πρόσβαση στην Κεντρική Βάση Δεδομένων πόσους αγώνες παρακολούθησε ο καθένας μας, σε ποιο γήπεδο, σε ποια πόλη, ποια ώρα, με ποια παρέα.

Ακόμα πιο ειδικά, κάθε εισιτήριο θα αντιστοιχεί σε συγκεκριμένη θέση. Η οικογένειά μου θα έχει αποκλειστική ευθύνη για την προστασία της θέσης της και θα βρεθεί αντιμέτωπη με αγωγές σε περίπτωση οποιασδήποτε βλάβης: Στην είσοδο των ΜΑΤ στην Τούμπα, όπου η αστυνομία διέλυσε τον κόσμο με σπρέι πιπεριού και καιγόταν το πέταλο κατά τη μάχη ανάμεσά τους, τα καρεκλάκια που κάηκαν θα ανήκουν σε κάποιους που θα αναγράφουν στο εισιτήριό τους διάζωμα, σειρά και θέση, οι οποίοι θα είναι υποχρεωμένοι να πληρώσουν τη ζημιά -ας έμεναν να πεθάνουν από τα δακρυγόνα και τα σπρέι της αστυνομίας, να προστατεύσουν το καρεκλάκι που τους έχει ανατεθεί. Κι αυτά είναι μόνο μερικά από τα (πάρα πολλά) γραφόμενα στην απόφαση, όπως δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ Β 1801/20.08.2015 -αν τα συνδυάσεις με την αυταρχική, αντισυνταγματική απαγόρευση μετακίνησης πολιτών μέσα στην ίδια τη χώρα τους, φτιάχνεις ένα τρομακτικό, δυστοπικό περιβάλλον, που μέσα στον θαυμαστό εγκέφαλο του Σταύρου Κοντονή ίσως να συνθέτει την απόλυτη φαντασίωση, την εξουσιαστική ονείρωξή του.

Οι φίλαθλοι, οι οπαδοί και κάθε θαμώνας γηπέδου, περιστασιακός ή τακτικός, πάλεψαν και παλεύουν ενάντια στην έναρξη ισχύος του συγκεκριμένου συστήματος παρακολούθησης, έχοντας στο πλευρό τους κάθε πολίτη ή φορέα που δεν δέχεται η ζωή του να μετατρέπεται σε αντικείμενο ελέγχου. Τα πανιά στα γήπεδα όλης της χώρας εξήγησαν τις αντιθέσεις: «ΚΑΡΤΑ-ΑΜΚΑ-ΦΑΚΕΛΩΜΑ-ΑΦΜ, ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΟΙ ΟΠΑΔΟΙ;», «ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΟΥΣ ΣΦ ΚΑΙ ΚΑΡΤΑ ΟΠΑΔΟΥ, ΑΥΡΙΟ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ ΜΕ ΜΑΤ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ», «ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΜΑΣ ΘΕΛΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ», «ΚΟΚΚΙΝΗ ΚΑΡΤΑ ΣΤΟΝ ΝΟΜΟ ΚΟΝΤΟΝΗ, ΟΠΑΔΟΣ=ΑΝΘΡΩΠΟΣ», «ΤΩΡΑ ΚΑΡΤΑ ΦΙΛΑΘΛΟΥ, ΑΥΡΙΟ ΚΑΡΤΑ ΠΟΛΙΤΗ, ΞΥΠΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΣΟΥ», «ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ, ΒΑΛΤΕ ΜΑΣ ΟΛΟΥΣ ΦΥΛΑΚΗ». Αλλά και η Κύπρος έδωσε το δικό της στίγμα: «ΜΑΣ ΡΙΞΑΝΕ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ, ΜΑΣ ΚΛΕΒΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ, ΚΑΙ ΤΡΕΧΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙΣΟΥΝ ΠΩΣ ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ ΕΙΝΑΙ Η ΒΙΑ».

Όπως είναι λογικό, θα περίμενε κάποιος να βρει υπέρμαχους της παραπάνω χυδαίας επιβολής συστήματος παρακολούθησης για το κοινωνικό υποσύνολο που αρέσκεται να ψυχαγωγείται παρακολουθώντας αθλητικούς αγώνες, καθώς η Κάρτα Φιλάθλου ουσιαστικά αποτελεί ένα ασύρματο, μη εμφυτευμένο τσιπάκι που φέρει ο κάτοχος όποτε μπαίνει στο γήπεδο, ανάμεσα σε θιασώτες της σκληρής δεξιάς πολιτικής, σε εκπροσώπους αυταρχικών πολιτικών παρατάξεων και τάσεων, σε χουντοειδή και ακροδεξιά απολιθώματα άλλων εποχών, όπου ο απόλυτος έλεγχος του πολίτη αποτελούσε βασικό δόγμα για την επιβολή της εξουσίας. Αλλά, ενώ οι ίδιοι οι εμπνευστές του Νόμου φαίνονται άκρως διστακτικοί στην εφαρμογή του, ήρθε μία φωνή από ένα Μέσο που σέρνει βαριά ιστορία σε θέματα ανθρώπινων, πολιτικών, ατομικών δικαιωμάτων και έχει γράψει χρυσές σελίδες με φωνές που άφησαν τεράστια χνάρια σε ζητήματα ενάντια στον κρατικό και γενικώς τον εξουσιαστικό αυταρχισμό, είτε ως «Ελευθεροτυπία» είτε ως «ΕφΣυν» -οι μοναδικές εφημερίδες που αγόραζα και αγοράζω.

Η συγκεκριμένη μαύρη σελίδα γράφτηκε από έναν φαινομενικά υποδειγματικό κυρπαντελή οικογενειάρχη και αγωνιώντα περί της Τάξεως και της Ασφαλείας στους αθλητικούς χώρους, κάποιον Σπύρο Τσάμη, τον οποίο δεν γνωρίζω προσωπικά, και παραμένω σοκαρισμένος από τη φιλοξενία του άρθρου στην Εφημερίδα Των Συντακτών: «Γιατί, αλήθεια, να μην είναι συνοπτική διαδικασία η θέσπιση της κάρτας φιλάθλου; Κυρίως οι γονείς σάς φωνάζουν «Τελειώνετε!» και δεν θέλουν να βρεθούν κοντά σε νέα αναβολή, πόσο μάλλον στην απόσυρση του μέτρου μετά και τις περσινές αντιδράσεις... Αυτοσκοπός της -όπως προαναγγέλθηκε προ... αμνημονεύτων ετών- θα είναι «η καταπολέμηση της βίας», αλλά η ίδια, μια απλή, αθώα κάρτα με... καλές προθέσεις, λοιπόν, πέφτει θύμα βίας! Επειδή μορφή... βίας είναι η παρατεινόμενη καθυστέρηση (περί αυτής πρόκειται), ενώπιον της ανάγκης αντιμετώπισης κεφαλαιώδους προβλήματος, όπως η ένταση μεταξύ οπαδών...» Και κατόπιν ο αρθρογράφος συνεχίζει να «επιχειρηματολογεί», στο κείμενό του που μπορεί να διαβάσει ολόκληρο όποιος ενδιαφέρεται εδώ: https://www.efsyn.gr/arthro/h-tis-kartas-filathloy. Χορτάσαμε Αριστερά από την «αριστερή» μας κυβέρνηση, ας χορτάσουμε Αριστερά και από τον «αριστερό» Τύπο.

Χρέη

Χρέη

Όταν η προσωπική μου γνώμη ταυτίζεται με την πλειοψηφία, πάντα αρχίζω να ψάχνομαι τι δεν πάει καλά. ...

Read more
Ντου

Ντου

Κανείς δεν έχει μιλήσει ξεκάθαρα ακόμα για τα γεγονότα της 1ης Οκτωβρίου 1992, τα οποία οδήγησα ...

Read more
0032

0032

Δεν υπάρχει «είδο&sigma ...

Read more
0050

0050

Παραμονή της Λιβαδ&epsi ...

Read more
Εννιά

Εννιά

ΠΑΟΚ-Απόλλων Αθήνα&sigma ...

Read more
Σκόνη

Σκόνη

Περίμενα μέσα στο ψο ...

Read more
Κουκουλοφόρος

Κουκουλοφόρος

Μόλις είχα φάει το σπ& ...

Read more
Φιλοξενούμενος

Φιλοξενούμενος

Μετά το διαχρονικό ανέκδοτο που λέγεται «γάβροι της Μακεδονίας», οι οποίοι στο γήπεδο μας φωνάζουν « ...

Read more
Ουσία

Ουσία

Ουσία μαγική. Χωρίς το χθεσινό, σήμερα το πρωί θα γκρίνιαζα για το αυχενικό, ούτε από το κρεβάτι δε ...

Read more
Διάγνωση

Διάγνωση

Να θυμάσαι επετείους, γενέθλια, γάμους, γεννήσεις, θανάτους, με ορόσημο κάποιον αγώνα. ...

Read more
Ανάσα

Ανάσα

Πρώτη φορά πήγα στο Πα&la ...

Read more
0016

0016

Διπλωμένος στο χώμα, ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.