Ψυχολογικά

Ψυχολογικά

Την τελευταία...

Ψείρισμα

Ψείρισμα

Οι περισσότεροι...

Στήσιμο

Στήσιμο

Έμπαινα για πρώτη φορά...

Ανεπίσημα

Ανεπίσημα

Μπορεί να...

Πεδίον

Πεδίον

Γενικώς, δεν...

Στέλλα

Στέλλα

- Καλησπέρα, πού πάμε;-...

Θυμήθηκα

Θυμήθηκα

- Ισοβίτη, αύριο...

Specialized

- Mr. Agent, you missed me?- Oh, God, how is this possible?- Impossible is nothing, like that spot...

ΟΑΚΑ

ΟΑΚΑ

Στριμωγμένος μέσα...

Σουβλάκια

Σουβλάκια

Με το πρώτο της...

Χούνγκερμπιλερ

Χούνγκερμπιλερ

Για δεύτερη φορά...

Αντισυναδελφικό

Αντισυναδελφικό

- Καλησπέρα, Ανώνυμε...

  • Ψυχολογικά

    Ψυχολογικά

    Thursday, 24 May 2018 15:45
  • Ψείρισμα

    Ψείρισμα

    Wednesday, 23 May 2018 22:10
  • Στήσιμο

    Στήσιμο

    Wednesday, 23 May 2018 13:18
  • Ανεπίσημα

    Ανεπίσημα

    Saturday, 19 May 2018 12:05
  • Πεδίον

    Πεδίον

    Friday, 18 May 2018 03:16
  • Στέλλα

    Στέλλα

    Thursday, 17 May 2018 11:07
  • Θυμήθηκα

    Θυμήθηκα

    Wednesday, 16 May 2018 18:05
  • Specialized

    Wednesday, 16 May 2018 13:40
  • ΟΑΚΑ

    ΟΑΚΑ

    Monday, 14 May 2018 19:26
  • Σουβλάκια

    Σουβλάκια

    Thursday, 10 May 2018 19:47
  • Χούνγκερμπιλερ

    Χούνγκερμπιλερ

    Thursday, 10 May 2018 13:56
  • Αντισυναδελφικό

    Αντισυναδελφικό

    Wednesday, 09 May 2018 21:02

soad1315Στον εκδοτικό οίκο έθεσα έναν και μοναδικό όρο για την κυκλοφορία του βιβλίου. Το περιεχόμενο το συζητάμε, το εξώφυλλο το συζητάμε, τον τίτλο τον συζητάμε. Αυτό που απαίτησα ως αδιαπραγμάτευτο ήταν η απουσία του δαιμονοποιημένου αριθμού, τουλάχιστον από τα βασικά στοιχεία της έκδοσης: Δεν θα υπάρχει πουθενά ο αριθμός δεκατέσσερα. Δεν θα συμπεριλαμβάνεται στο ISBN, δεν θα υπάρχει οποιοδήποτε σημείο που να τον περιέχει, δεν θα κυκλοφορήσει δεκατέσσερις του μήνα, θα κοστίζει από ένα λεπτό του ευρώ ως δεκατρία ευρώ και ενενήντα εννιά λεπτά ή από δεκαπέντε και πάνω, ας κάνει και ένα χιλιάρικο. Μέχρι και στο συμβόλαιο κάπου ανέφερε τον αριθμό δεκατέσσερα και ζήτησα να το εκτυπώσουν διορθωμένο και να μου το ξαναστείλουν -ορίστε, τους ταγκάρω, αν λέω ψέματα ή υπερβολές ας παρέμβει ο Topos books / Εκδόσεις Τόπος να με διαψεύσει.

Αρχικά διέγνωσα μια αντίδραση που περιγράφεται, πάνω-κάτω, με τη φράση «ρε με ποιον έχουμε μπλέξει». Εντάξει, να μη βάλουμε πουθενά το δεκατέσσερα και να μην κυκλοφορήσει το βιβλίο δεκατέσσερις του μήνα, να βρούμε τιμή κάτω από δεκατέσσερα (την έβαλαν στα 13,90). Αλλά πώς θα ζητήσουμε ISBN, αυτά δίνονται με άλλη διαδικασία -«δεν με ενδιαφέρει, το θέμα είναι σοβαρό». Καιρό μετά τη συγκεκριμένη κουβέντα, έμαθα πως ο αγαπημένος μου κύριος εκδότης ρώτησε σοβαρό και σημαίνον πρόσωπο της κοινωνίας περί του θέματος, για να τσεκάρει, υποθέτω, αν είμαι πραγματικός τρελός ή τους δουλεύω. Και η απάντηση, έμαθα, ήταν «καλά σας λέει, αν βάλετε πουθενά το δεκατέσσερα το βιβλίο θα πατώσει».

Αν ήμουν λίγο περισσότερο παλαβός, θα ζητούσα να μην τυπωθεί το δεκατέσσερα στη σελίδα δεκατέσσερα, αλλά έχω τα όριά μου και έκανα πίσω. Αν και, τώρα που το σκέφτομαι, δεν υπήρχε λόγος να σταματήσω εκεί, εφόσον είχαν δεχτεί τα πάντα γιατί να μην δέχονταν και αυτό, τέλος πάντων, τώρα είναι αργά, ίσως το ζητήσω στην τρίτη έκδοση -με την ευκαιρία και μια που το βιβλίο πάει πολύ καλά, να σημειώσω πως δέκατη τέταρτη έκδοση δεν θα υπάρξει, αν θέλουν ας βγάλουν μια μεγάλη δέκατη τρίτη και μετά να πάνε στη δέκατη πέμπτη, λογικά πράγματα, δεν είμαι κανένας τρελός να έχω παράλογες απαιτήσεις. Στην τελευταία μας συνάντηση, όπου μου δόθηκε το σχέδιο του εξωφύλλου και πραγματικά εντυπωσιάστηκα από τη δουλειά τους, διαπιστώσαμε με την Άννα, που ήταν μαζί, πως στο φιλμάκι του οπισθόφυλλου οι τρεις φωτογραφίες είχαν πάνω τους κάποιους «τυχαίους» αριθμούς. Το 13, το δεκατέσσερα και το 15. «Αμάν, μας ξέφυγε», είπε κάποιος στη συνάντηση. «Να τους αλλάξουμε». «Όχι, δεν θα τους αλλάξουμε», πρότεινα εγώ. «Θα τους αφήσουμε ως έχουν, απλώς θα σβήσουμε το δεκατέσσερα».

Και μόλις έφτασε στα χέρια μου το βιβλίο, είδα πως είχαν κάνει ακριβώς αυτό. Και μπράβο τους, μας έσωσαν από την γκαντεμιά. Γι’ αυτό, να το παίρνετε το δεκάλεπτο στα ρέστα. Δεν το κάνετε για την τσέπη σας, το κάνετε για την τύχη του βιβλίου. Κι όταν σας λέει κάποιος πως το πήρε «δεκατέσσερα ευρώ» να τον διορθώνετε: «Δεκατρία και ενενήντα, δεν μπορεί να πωλείται τέτοιο βιβλίο δεκατέσσερα ευρώ, δεν θα το αγόραζε κανένας».

Φιλανθρωπία

Φιλανθρωπία

«Εμείς βοηθάμε όλο τον κόσμο τόσα χρόνια και δεν το ξέρει κανείς, αυτοί μια φορά έκαναν φιλανθρωπία ...

Read more
Παρουσίαση

Παρουσίαση

Δεν έγινα ποδοσφα&iota ...

Read more
Μπογιά

Μπογιά

H τελευταία ερώτηση ...

Read more
Ελικοπτεράκι

Ελικοπτεράκι

Έχω οπισθοχωρήσει αρκετές φορές, είτε για ανασύνταξη είτε για επανεκτίμηση της κατάστασης, αλλά λα ...

Read more
Μαμά

Μαμά

Στο μπαλκόνι είχε μι& ...

Read more
Σαλατοπνίχτης

Σαλατοπνίχτης

Όλοι στη βάρδια ήμαστ ...

Read more
Μπάσταρδοι

Μπάσταρδοι

- Θα χάσουμε.- Ω, ρε φί&lambd ...

Read more
Πολυχρονεμένος

Πολυχρονεμένος

Ο εορτάζων και πολυχρονεμένος Δημήτρης Σαλπιγγίδης έχει πετύχει μέχρι σήμερα 113 γκολ με τη φανέλα τ ...

Read more
Μπρέικνταουν

Μπρέικνταουν

Ο αγγλόφωνος που έ&k ...

Read more
Άντε

Άντε

Την ώρα που όλοι βλέπαμε το ίδιο έργο. Την ώρα που παρακολουθούσαμε, σε ζωντανή μετάδοση, τον ίδιο ε ...

Read more
Μάιος

Μάιος

Τελευταίος αγων&iot ...

Read more
Εναλλακτικές

Εναλλακτικές

Αποφάσισα να σταματήσω να στέλνω επιστολές στην ΠΑΕ, πιο πολύ επειδή πηγές μου μέσα στην ΠΑΕ μου είπ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.