Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

i42Τα τέρατα μας καλημερίζουν το πρωί χαμογελαστά. Τα τέρατα αφήνουν μαζί μας τα παιδιά τους στο σχολείο, φιλώντας τα με στοργή. Τα τέρατα μας κάνουν την αλλαγή βάρδιας στη δουλειά και μας αποχαιρετούν με «καλή δύναμη». Τα τέρατα οδηγούν μέσα μαζικής μεταφοράς ή κορνάρουνε στα φανάρια ή χειρονομούν από τα πεζοδρόμια στα διερχόμενα αυτοκίνητα. Τα τέρατα μας πουλάνε ευγενικά τις πραμάτειες τους στα μαγαζιά της γειτονιάς. Τα τέρατα μας κάνουν αιτήματα φιλίας. Τα τέρατα περπατάνε δίπλα μας στο δρόμο, μουρμουρίζοντας μέσα απ’ τα δόντια.

Τα τέρατα ασχημαίνουν ό,τι βρίσκεται πλάι τους και μολύνουν ό,τι ακουμπάνε κι ανάμεσα σ’ αυτά είμαστε κι εμείς, τα παιδιά μας, οι ζωές και το μέλλον μας. Τα τέρατα παραμονεύουν στο φως για την πρώτη εύκαιρη σκοτεινή στιγμή σου, σκιές ανθρώπων που ήταν κάποτε, παρατημένες ψυχές απ’ τους Θεούς και τους Δαίμονες. Τα τέρατα πατάνε, προσεκτικά, στο τσιμέντο όπου λιώνει κάθε σου όνειρο κι εφιάλτης, καμιά φορά σ’ αγκαλιάζουν από χαρά όταν βρίσκουν ένα μονοπάτι για τον κόσμο των ανθρώπων, σ’ ένα γκολ, ένα σύνθημα, ένα χειροκρότημα ή μια λύπη που σε κάνει να διπλώνεσαι στο κάθισμα εξασθενημένος. Τα τέρατα σου σφίγγουν τους αγκώνες τραγουδώντας τα πάθη και τις έγνοιες σου ως ηχώ. Τα τέρατα κυκλοφορούν δίπλα μας, ανάμεσά μας, παράλληλα με τους ίσκιους μας, παλεύοντας να μας κρύψουν το φως και να κάνουν ίσκιους τους όλους εμάς, προσπαθώντας να μας δαγκώσουν και να μας κάνουν βαμπίρ που ξερνάνε μίσος και αυτολύπηση, να μας ρίξουν στη λάσπη για να σερνόμαστε όπως αυτά, πρώην άνθρωποι, νεκροζώντανες καρικατούρες. Τα τέρατα τα αναγνωρίζεις από τη ματιά τους: Δεν μπορούν να κοιτάξουν τα δικά σου τα μάτια, φοβούνται, ντρέπονται, σιχαίνονται αυτό που κατάντησαν, δεν μπορούν να ανεβούν το σκαλί και να ξαναγίνουν άνθρωποι, μπορούν μόνο να σε μετατρέψουν σε τέρας, να κατεβείς στην άβυσσο εσύ. Τα τέρατα βρίσκονται γύρω μας, από πάντα, κι όποιος λέει πως δεν τα αναγνωρίζει είναι υποκριτής. Τα τέρατα δεν έχουν θέση στον κόσμο των ανθρώπων, στις γειτονιές μας, στα σχολεία μας, στους δρόμους μας, στις πλατείες μας, στα γήπεδά μας, στα πέταλά μας -τα τέρατα πρέπει να σαρώνονται στους υπονόμους, στις χωματερές και στο χειρότερο χθες μας. Στον καθρέφτη του, μπορεί ο καθένας να ζυγίσει το μέρος της ευθύνης που του αναλογεί για τα τέρατα που αφήνει να τον κυκλώνουν. Πρώτος εγώ.

Βλάκας

Βλάκας

Το «τερν αράουντ» τ& ...

Read more
Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι είμαστ&eps ...

Read more
Γυναικόπαιδα

Γυναικόπαιδα

Έχουμε πολλά γυναικόπαιδα στην 7, αυτό είναι γεγονός. Γυναικόπαιδα στην κυριολεξία, δηλαδή, οικογένε ...

Read more
Καροπαντελονής

Καροπαντελονής

Πόσοι να φορούσαν α&sigm ...

Read more
Μείναμε

Μείναμε

Μείναμε όλοι στο Βό&lambda ...

Read more
Ρούμπικ

Ρούμπικ

Δεν ήμουνα στα καλά ...

Read more
Πίκρα

Πίκρα

Η πίκρα ενός φίλου εί&nu ...

Read more
Περίεργα

Περίεργα

Έπρεπε να φτάσουμε μέ ...

Read more
Αβγά

Αβγά

Στις εκδρομές κο&upsil ...

Read more
Οδηγός

Οδηγός

Είναι κοντός ο οδηγός ...

Read more
Εντεκάτη

Εντεκάτη

Η 11η Σεπτεμβρίου θα μείνει χαραγμένη στις μνήμες των απανταχού Παοκτσήδων ως μία σπουδαία επέτειος ...

Read more
Απελπισία

Απελπισία

Ψάχνω ένα πράμα να πιαστώ και δε βρίσκω. Νομίζω πως αν δε σε πιάνει απελπισία με τη σημερινή κατάστα ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.