Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

typoΜε βάση την τελευταία σοβαρή έρευνα (του Focus, το 2006), οι Παοκτσήδες ήταν το 13% του πληθυσμού.

Να φτάσαμε σήμερα στο 15%, λέω εγώ, λόγω των συνεχών επιτυχιών της ομάδας αλλά και την αναμφισβήτητη αναλογία δείκτη γεννήσεων/δείκτη θανάτων, καθώς νομοτελειακά οι φίλαθλοι του Ηρακλέους θα μειώνονται κάθε χρόνο, λόγω της υψηλής συγκέντρωσης του πυρήνα τους στις ηλικίες άνω του προσδόκιμου ζωής.

Ο πληθυσμός της Ελλάδας το 2011 ήταν λίγο κάτω από τα 11 εκατομμύρια, βγάλε τους μετανάστες, είμαστε στα 10. Άρα, οι Έλληνες Παοκτσήδες είναι περίπου 1.500.000, οι άντρες 750.000 (τους μετανάστες και τις γυναίκες τις βγάζω επειδή όλοι οι υποψήφιοι για τις συγκεκριμένες θέσεις είναι Έλληνες και άντρες, δεν αποφασίζω εγώ, ούτε ρατσιστής είμαι, ούτε σεξιστής). Από τους 750.000 άντρες, στο ηλικιακό γκρουπ 30-55 ετών (ούτε να βράζει το αίμα και να βγάζει ανακοινώσεις «έτσι πηδάει η Βουλγαρία» και αντί να κάθεται στο γραφείο να πηγαίνει στις εκδρομές, ούτε να έχει περάσει ως ενήλικος τη δεκαετία του ’70 και να αναπολεί Κούλη και Τερζανίδη και Φούρτουλα και να μην έχουμε επαφή με την πραγματικότητα) ανήκει περίπου το 19%, δηλαδή 140.000 άνθρωποι.

Από τους 140.000 που έχουν απομείνει, με τον ΠΑΟΚ ασχολούνται πραγματικά περίπου οι μισοί (μπορούν, ας πούμε, να ξεχωρίσουν από τα στιγμιότυπα του αγώνα αν παίζουμε στην Τούμπα ή στο Παγκρήτιο), δηλαδή 70.000 άνθρωποι, από τους οποίους είναι άνεργοι, στατιστικά, το 28%, δηλαδή 19.000. Από τους 19.000 βρίζουν μόνιμα και γνήσια την ΠΑΕ οι 6.000 και μας μένουν 13.000. Από τους 13.000 δεν έχουν κάποιο σχετικό πτυχίο οι 12.800 και μας μένουν ως υποψήφιοι 200 άνθρωποι για τις επίμαχες θέσεις.

Από τους 200 υποψήφιους οι 180 δεν έχουν γνωστούς στα κέντρα αποφάσεων. Από τους 20 που έχουν γνωστούς στα κέντρα αποφάσεων, οι 10 δεν έχουν γνωστούς μέσα στην ΠΑΕ. Μας μένουν, λοιπόν, 10 άνθρωποι, από τους οποίους οι 5 δεν έχουν τα άντερα να αντέξουν να τους βρίζουν οι πάντες και αυτοί να συνεχίζουν σα να μην τρέχει τίποτα, να τους φτύνουν και ούτε ομπρέλα να μην κρατάνε επειδή τους αρέσει να τους φτύνουν, όπως φαίνεται. Απέμειναν 5 άνθρωποι που έχουν όλα τα προσόντα, αλλά δεν έχουν προϋπηρεσία σε οπαδικά έντυπα άλλων ομάδων, που για κάποιο λόγο είναι απαιτητή.

Συνεπώς, από το 1.500.000 Παοκτσήδες, κανείς δεν μπορεί να κάνει τη συγκεκριμένη δουλειά και να στελεχώσει τις συγκεκριμένες θέσεις. Τι να κάνει ο πρόεδρος, λοιπόν, αναγκάστηκε να προσλάβει έναν παναθηναϊκό και έναν αεκτσή. Ορίστε, σας το απέδειξα επιστημονικά, με αριθμούς από την Ελληνική Στατιστική Υπηρεσία που δε σηκώνουν αμφισβήτηση. Μην ξανακούσω γκρίνια.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB