Αντικοινωνικός

Αντικοινωνικός

Νιώθεις αυτό που...

Αλέξανδρε

Αλέξανδρε

Αγαπητέ Αλέξανδρε,...

Θάτσερ

Θάτσερ

Το «Μοντέρνο...

Non-Fiction

Non-Fiction

Μας κατέστρεψε το...

Ακρωτηριασμένος

Ακρωτηριασμένος

Βγαίνω από μία...

Ολιγαρκής

Ολιγαρκής

Ο κ. Γεώργιος...

Πυροτεχνουργός

Πυροτεχνουργός

Ο ταμίας ζήτησε...

Διαπλοκή

Διαπλοκή

Η ανάλυση των...

Ρεύμα

Ρεύμα

Όλος ο σύγχρονος...

Προσκυνητές

Προσκυνητές

Έχω μερικούς...

Τότε

Τότε

«Ποιο ποδόσφαιρο...

Σκόρπια

Σκόρπια

Στα...

  • Αντικοινωνικός

    Αντικοινωνικός

    Tuesday, 17 April 2018 13:40
  • Αλέξανδρε

    Αλέξανδρε

    Monday, 16 April 2018 02:23
  • Θάτσερ

    Θάτσερ

    Wednesday, 11 April 2018 15:50
  • Non-Fiction

    Non-Fiction

    Monday, 09 April 2018 01:30
  • Ακρωτηριασμένος

    Ακρωτηριασμένος

    Thursday, 29 March 2018 23:32
  • Ολιγαρκής

    Ολιγαρκής

    Sunday, 25 March 2018 19:39
  • Πυροτεχνουργός

    Πυροτεχνουργός

    Thursday, 22 March 2018 13:10
  • Διαπλοκή

    Διαπλοκή

    Wednesday, 21 March 2018 11:42
  • Ρεύμα

    Ρεύμα

    Tuesday, 20 March 2018 23:32
  • Προσκυνητές

    Προσκυνητές

    Monday, 19 March 2018 19:59
  • Τότε

    Τότε

    Monday, 12 March 2018 22:21
  • Σκόρπια

    Σκόρπια

    Monday, 12 March 2018 00:26

i66It’s a boy? It’s a girl? It’s a ΠΑΟΚ! Ο μέγιστος κάγκουρας Βλαμμένος Αθηναίος Παοκτσής στολίζει το αθηναϊκό μαιευτήριο με την πιο εύστοχη απάντηση για το φύλο των παιδιών του: Είναι κορίτσι; Είναι αγόρι; Είναι ΠΑΟΚ! Δύο φρέσκα Παοκτσάκια, γεννημένα τη χρονιά που ο ΠΑΟΚ θα σηκώσει το Πρωτάθλημα, όπως εγώ και η γενιά μου του 1975-1976 και η επόμενη του 1984-1985, δυο παιδιά καταδικασμένα να τριγυρνάνε στις γειτονιές της Αθήνας πιάνοντας από το χέρι τον πατέρα τους μέχρι να μπορούν να πετάξουν από τη φωλιά και να πηγαίνουν στο γήπεδο μόνα τους. Τον ίδιο πατέρα που γυρίζει, χρόνια τώρα, την Πρωτεύουσα κορνάροντας τιρινίνι με κασκόλ μαγκωμένο στο παράθυρο, ντυμένο με ασπρόμαυρη φανέλα όπου κι αν παίζει ο ΠΑΟΚ, που σταματάει στις στάσεις του αστικού για να φωνάξει στις γιαγιάδες «ΠΑΟΚ, σε λέω, γιαγιά» πριν σπινάρει για Καλλιθέα ή Νίκαια ή Κορυδαλλό ή Περιστέρι, που μπαίνει στο Καραϊσκάκη και πηγαίνει προς τους γαύρους σκυμμένος και σκεφτικός και τελευταία στιγμή τον αρπάζει ο μπάτσος πριν φτάσει πάνω τους κι αυτός μανουριάζει «άσε με, ρε φίλε» πριν δει μια κερκίδα να τον περιμένει για να τον κατασπαράξει, που έρχεται και φεύγει πριν προλάβει να μας πει τα νέα του αρκεί να χοροπηδήξει στο πέταλο για δυο ώρες κάθε φορά. Αυτά τα παιδιά, ναι, δεν θα γλιτώσουν, είναι καταδικασμένοι Ισοβίτες από το πρώτο τους κλάμα, που έσκισε τον αέρα της Αθήνας πριν λίγες ώρες.

Ο Σωτήρης είναι ο «ιδιοκτήτης» του isovitis.gr. Αν κάποιος μου κάνει μήνυση, θα την πληρώσει αυτός -να γιατί γράφω ό,τι γουστάρω, αυτός θα έχει τραβήγματα. Είναι ο άνθρωπος που πήγε και αγόρασε το domain χωρίς να μου πει τίποτα, έφτιαξε όλο το site και μια μέρα μου έστειλε τους κωδικούς με το μήνυμα «τώρα μπες και γέμισέ το με κείμενα». Και το γεμίζω από τότε, το παραγεμίζω, να πω την αλήθεια, στην αρχή έλεγε «άντε, ρε μαλάκα, γράφε» και τώρα λέει «τι έχεις κάνει, ρε μαλάκα, το έχεις ξεσκίσει». Είναι ο πιο Βλαμμένος Παοκτσής που γνωρίζω μετά τη μεγάλη φουρνιά των Βλαμμένων της δεκαετίας του ’90, ένα κομμάτι σπάνιο και, ευτυχώς, ακόμα ακατέργαστο. Είναι ο άνθρωπος που μου στάθηκε, μας στάθηκε, όσο λίγοι σ’ αυτά τα πολύ ζόρικα χρόνια που περάσαμε ως οικογένεια. Απ’ αυτούς που και μόνο στη σκέψη πως υπάρχουν, πως είναι εκεί, έστω και πεντακόσια χιλιόμετρα μακριά, νιώθω ασφάλεια.

Εύχομαι στον Σωτήρη και την Ιωάννα, αυτή που δίδαξε στη Χουλιγκάνα την κρυφή γοητεία του τζατζικιού τον περασμένο Ιανουάριο στη Λιβαδειά, τα παιδιά τους να είναι το ίδιο βλαμμένα με αυτούς, αν όχι να τους ξεπεράσουν. Επειδή αυτός ο κόσμος, αυτή η εποχή, αυτή η κρίση μπορούν να λυγίσουν οποιονδήποτε, εκτός από κάτι αυθεντικούς βλαμμένους όπως εμείς. Εμείς, που τα μυαλά μας είναι εκ γενετής χαλασμένα και δεν μπορεί να εφαρμοστεί πάνω τους κανένας νόμος της αγοράς, καμιά εκλεπτυσμένη προπαγάνδα και δεν έχουν επιρροή πάνω μας μόδες και τάσεις και κανόνες. Εμείς, που δεν είμαστε κανονικά παιδιά και δεν γεννάμε κανονικά παιδιά, δεν μεγαλώνουμε κανονικά, δεν ονειρευόμαστε κανονικά, δεν ερωτευόμαστε κανονικά.

Η Ζωή Μετά (2002)

Η Ζωή Μετά (2002)

Η περίοδος 2001-2002 ήταν η τ&e ...

Read more
Ζουμπούλης

Ζουμπούλης

Σκόραρε στο ντεμπού ...

Read more
027-3138075

027-3138075

«Σκοτώθηκα για ένα εισιτήριο», απάντησε η Άννα όταν τη ρώτησα γιατί ήταν ματωμένα τα χέρια της. ...

Read more
Συνθέτες (2)

Συνθέτες (2)

Οι συνθέτες των συνθημάτων μαςΜέρος 2ο ...

Read more
0007

0007

Το είχαμε ως ιερο&tau ...

Read more
Δωράκια

Δωράκια

90 εκλεκτά δωράκια για τα 90 χρόνια του πολυαγαπημένου μας Ολυμπιακού Συλλόγου Φυλακισμένων Προέδρων ...

Read more
Φαινόμενο

Φαινόμενο

Αυτά τα νούμερα φυσ&io ...

Read more
Παρουσίαση

Παρουσίαση

Δεν έγινα ποδοσφα&iota ...

Read more
2016-Γεγονότα

2016-Γεγονότα

16 πράγματα που θα θυ&m ...

Read more
Σύμβολο

Σύμβολο

Έχει πολλά χρόνια πο&upsi ...

Read more
Γκαλοπάρ

Γκαλοπάρ

Τον Οκτώβριο του 2016 έ&l ...

Read more
Εμφύλιοι

Εμφύλιοι

Τα σούτια μεταξύ μας στην κερκίδα πόσο μεγάλο κεφάλαιο είναι. ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.