Πιάτσα

Πιάτσα

Τα τελευταία...

Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

  • Πιάτσα

    Πιάτσα

    Wednesday, 13 December 2017 12:20
  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23

pereyraΘεωρητικά, ο ΠΑΟΚ έχει το καλύτερο ρόστερ της σύγχρονης ιστορίας του. Επίσης θεωρητικά, ο Ολυμπιακός έχει καλύτερο ρόστερ από τον ΠΑΟΚ. Αν τα βάλεις κάτω, αν υπολογίσεις αγοραστικές αξίες και παραστάσεις των παικτών κάθε ομάδας, στη θεωρία ο Ολυμπιακός έχει καλύτερους (έστω, «ακριβότερους») παίκτες από τους δικούς μας, παίζει στο Champions League, παίρνει το Πρωτάθλημα επί πολλά χρόνια με κάθε πιθανό τρόπο, είτε επειδή παίζει καλύτερα είτε επειδή δεν επιτρέπει σε όποιον παίζει καλύτερα να τον ξεπεράσει. Συνέχεια αυτό το πράγμα, εδώ και δεκαετίες. Το ακλόνητο επιχείρημα πως έφτιαξε τόσο καλές («ακριβές») ομάδες πατώντας στις πλάτες μας ειδικά την τελευταία εικοσαετία δεν αναιρεί το γεγονός πως, σήμερα, τώρα που το συζητάμε, ο Ολυμπιακός είναι ένα κλικ παραπάνω. Στη θεωρία, πάντα.

Πέρα από την αγοραστική αξία των παικτών, παίζει ρόλο το πόσο ομάδα είσαι. Μια μικτή παικταράδων που μαζεύονται για χαβαλέ δεν είναι σίγουρο πως θα κερδίσει μια μέτρια ομάδα που γνωρίζει πώς να στηθεί, πώς να αμυνθεί και πώς να επιτεθεί αλλά και γνωρίζει κάθε μέλος της τα δυνατά και τα αδύναμα σημεία όλων των άλλων μελών ώστε να τα εκμεταλλεύεται ή να τα καλύπτει, αναλόγως. Παίζει ρόλο ο προπονητής, η δυνατότητά του να αναδεικνύει ή να περιορίζει τις ικανότητες ή τις αδυναμίες. Παίζει ρόλο η διοίκηση, στηρίζοντας οικονομικά και ψυχολογικά την ομάδα, παρέχοντας εργαλεία για να δουλέψει, ηρεμία μέσω των απολαβών εγκαίρως και δικαίως, ξεκάθαρα πλάνα απαιτήσεων. Παίζει ρόλο το περιβάλλον της ομάδας, ο Τύπος, οι οπαδοί, το κλίμα που βρίσκει κάποιος όταν έρχεται και το πώς το αντιλαμβάνεται. Παίζει ρόλο ο διαιτητικός παράγοντας, τόσο στην πράξη, δηλαδή με τα σφυρίγματά του μέσα στον αγώνα, όσο και με την εν δυνάμει καλή ή κακή του προδιάθεση βάσει της ατμόσφαιρας που έχει στο μυαλό του κάθε παίκτης. Παραμένοντας στη θεωρία, ισοφαρίζουμε: Ο ΠΑΟΚ είναι περισσότερο ομάδα από τον Ολυμπιακό, βρίσκει απέναντί του έναν μέτριο, φθαρμένο προπονητή στο αδύναμο σημείο του, δηλαδή στον πάγκο, έχει διοίκηση που παρέχει ασφάλεια και ηρεμία, εργάζεται με ιδανικές συνθήκες τριγύρω του, καθώς οι περισσότεροι από όσους βρίσκονται στους ομόκεντρους κύκλους από την Τούμπα μονάχα θετικότητα προσφέρουν εδώ και καιρό.

Στην πράξη, ο ΠΑΟΚ και ο Ολυμπιακός ψάχνουν το ίδιο πράγμα μεθαύριο, από την ακριβώς αντίθετη οπτική: Έναν οιωνό πως κάτι αλλάζει ή έναν οιωνό πως δεν μπορεί να αλλάξει κάτι. Ο ΠΑΟΚ νιώθει καλύτερος, ενδεχομένως να είναι καλύτερος αλλά αυτό θα φανεί μόνο στη διάρκεια της σεζόν, ξέρει πως η αποτυχία του να κατακτήσει τον τίτλο μπορεί να είναι κάτι πραγματικά θλιβερό αλλά δεν θα είναι παρά η 33η συνεχόμενη αποτυχία που προστίθεται στις προηγούμενες -ψάχνει έναν οιωνό, ιδανικά στο συγκεκριμένο ματς που έχει ιδιαιτέρως συμβολική σημασία, πως πλέον είναι ελεύθερος από τους εφιάλτες με τις σφυρίχτρες να παίξει όπως μπορεί να παίξει και να χάσει ή να κερδίσει επειδή το αξίζει. Ο Ολυμπιακός νιώθει για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια πως, όχι μόνο δεν είναι καλύτερος, αλλά μαζεύτηκαν αρκετοί που ενδεχομένως να νιώθουν πως είναι καλύτεροι από αυτόν, ξέρει πως η αποτυχία του είναι κάτι απαγορευμένο και τιμωρείται με στίγμα, θα είναι ο Ολυμπιακός που έχασε το Πρωτάθλημα με όλα πληρωμένα από τον πρόεδρο, θα είναι ο Ολυμπιακός του 2010 ή ο Ολυμπιακός του 2004 ή ο Ολυμπιακός των «Πέτρινων Χρόνων», θα γράψει ο καθένας του το όνομά του σε μια μαύρη σελίδα -ψάχνει έναν οιωνό, ιδανικά στο συγκεκριμένο ματς που έχει και γι’ αυτόν συμβολική σημασία καθώς παίζει εναντίον του κυριότερου εκφραστή της αντίθεσης στο κατεστημένο του, πως τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει, η ομάδα θα είναι πρώτη είτε της αξίζει είτε όχι, είτε με γκολ είτε με δικαστικές αποφάσεις, είτε με μπάλα είτε με σφυρίχτρα. Στις κερκίδες, όλη η ποδοσφαιρική Ελλάδα ανυπομονεί για τον οιωνό που ψάχνει ο ΠΑΟΚ. Οι ολυμπιακοί έμειναν μόνοι, καταφέρνοντας να μηδενίσουν, εξαιτίας της δικής τους στήριξης στη σαπίλα που τους διατηρεί πρώτους, όλη την εικοσαετία της αυτοκρατορίας τους -ακόμα και οι δίκαιοι τίτλοι λερώθηκαν επειδή ακουμπάνε στους βρόμικους.

Αν το δεις στην καρδιά του, είναι απλώς ένα παιχνίδι. Μπορεί να είναι ένα Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ, αλλά παραμένει ένα ματς. Έστω, με τις αναρίθμητες συμβολικές του προεκτάσεις, ειδικά σήμερα που αχνοφαίνεται μια πιθανότητα αλλαγής σκηνικού. Αλλά αυτό που είναι σημαντικότερο από το τελικό αποτέλεσμα είναι το πώς θα έρθει αυτό το αποτέλεσμα και όχι ο άσος, το Χι ή το διπλό. Αν έρθει αγωνιστικά, είτε χάσει είτε κερδίσει ο ΠΑΟΚ θα είναι το φαβορί ως το τέλος. Αν καταφέρει ο Ολυμπιακός να κάνει άλλη μια επίδειξη δύναμης, είτε χάσει είτε κερδίσει ο ΠΑΟΚ θα πρέπει να μετράει ανάποδα ως την αγωνιστική που ο αντίπαλός του θα τον προσπεράσει. Το παρελθόν είναι σπουδαίος οδηγός και σε ελεγχόμενα περιβάλλοντα, όπου οι συνθήκες είναι μετρήσιμες και δεν αλλάζουν με πάταγο, μπορεί να σου δώσει κάποιες βασικές παραμέτρους για να προβλέψεις τη συνέχεια: Αν παιχτεί ποδόσφαιρο, κερδίζει ο ΠΑΟΚ. Αν ξαναζήσουμε και φέτος αεροβόλα, βουτιές, κάρτες επειδή ούρλιαξε η κερκίδα, τραμπουκισμούς στη φυσούνα και κυνηγητά, χάνει ο ΠΑΟΚ. Όποιο κι αν είναι το τελικό αποτέλεσμα στον πίνακα με τη λήξη του ματς.

0034

0034

Ώρες ώρες αναρωτιέμ&alpha ...

Read more
Άπιστοι

Άπιστοι

Στην ιστορία του Κ&upsil ...

Read more
2015

2015

Πώς γίνεται να τελειώνει μία χρονιά που σε βρίσκει υγιή, εσένα και τα τρία κορίτσια σου, αρτιμελή, ε ...

Read more
0002

0002

Χρειάστηκε ένας άνθρ&o ...

Read more
Απελπισία

Απελπισία

Ψάχνω ένα πράμα να πιαστώ και δε βρίσκω. Νομίζω πως αν δε σε πιάνει απελπισία με τη σημερινή κατάστα ...

Read more
Ζουμπούλης

Ζουμπούλης

Σκόραρε στο ντεμπού ...

Read more
Νεκροκρέβατο

Νεκροκρέβατο

Ο Μεγαλύτερος Πα&omicr ...

Read more
Ενδοσκόπηση

Ενδοσκόπηση

Το καλοκαίρι του 198 ...

Read more
Σαμπατακίδης

Σαμπατακίδης

22 Φεβρουαρίου 1976. Με την εντός έδρας ισοπαλία κόντρα στον Άρη, ο ΠΑΟΚ μένει τέσσερις πόντους πίσω ...

Read more
0016

0016

Διπλωμένος στο χώμα, ...

Read more
Ουάρντα

Ουάρντα

Η ομάδα ήταν στην Αθήν&alpha ...

Read more
Βράχια

Βράχια

1 Οκτωβρίου 1992 - 1 Οκτω&b ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.