Καζούρα

Καζούρα

Δεν πρόκειται ποτέ...

Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε...

30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε...

Κεφτέδες

Κεφτέδες

Θυμάμαι που ξάπλωνα...

Τίτλος

Τίτλος

Το αρχείο που...

Τόλιος

Τόλιος

Δεν μπορούσαμε να...

Μηδέν

Μηδέν

Πόσο έτοιμοι...

Τέρατα

Τέρατα

Τα τέρατα μας...

Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

  • Καζούρα

    Καζούρα

    Tuesday, 12 December 2017 14:12
  • Ξυστό

    Ξυστό

    Friday, 08 December 2017 15:10
  • 30

    30

    Wednesday, 06 December 2017 20:22
  • Κεφτέδες

    Κεφτέδες

    Saturday, 02 December 2017 13:48
  • Τίτλος

    Τίτλος

    Friday, 01 December 2017 10:03
  • Τόλιος

    Τόλιος

    Wednesday, 29 November 2017 21:08
  • Μηδέν

    Μηδέν

    Wednesday, 29 November 2017 12:12
  • Τέρατα

    Τέρατα

    Monday, 27 November 2017 19:41
  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06

j17Η εικόνα μιλάει μόνη της. Από το 1997 μέχρι σήμερα, ο Ολυμπιακός κερδίζει κατά μέσο όρο 8,1 πέναλτι ανά σεζόν (δηλαδή 1 πέναλτι ανά 3,8 αγώνες), ενώ σφυρίζεται πέναλτι εναντίον του 2,2 φορές κάθε χρονιά (δηλαδή 1 πέναλτι ανά 14,2 αγώνες). Η δεύτερη σε τέτοια σφυρίγματα ΑΕΚ κερδίζει 1 πέναλτι ανά 5 αγώνες και οι αντίπαλοί της κερδίζουν 1 πέναλτι ανά 9,5 αγώνες. Ακολουθούν Παναθηναϊκός και ΠΑΟΚ με σχεδόν ίδια στοιχεία, Πανιώνιος και Ξάνθη με ισορροπία σε υπέρ και κατά, ΟΦΗ με σαφές αρνητικό ισοζύγιο. Αυτές οι επτά ομάδες έχουν και τις περισσότερες συμμετοχές στη συγκεκριμένη περίοδο και εξετάστηκαν τα πέναλτι που εκτέλεσαν αυτές και οι αντίπαλοί τους -ακολουθούν Άρης με 3,8-4,1 και Ηρακλής (ως «Ηρακλής») με 4,3-3,5.

Αν και δεν είναι ευρέως γνωστό στην ελληνική ποδοσφαιρική κοινότητα, ο Ολυμπιακός κατέχει μια σειρά από ρεκόρ στον τομέα της βούλας. Πέρα από το υποκειμενικό (δηλαδή το ποσοστό των πέναλτι που όντως ήταν πέναλτι) που είναι άλλη συζήτηση, έχει το συνολικό ρεκόρ κερδισμένων πέναλτι αλλά και αυτό της μίας σεζόν (16, το 1999), αφήνοντας δεύτερη την ΑΕΚ (14, το 2002). Τα σκορ του (πέναλτι υπέρ-πέναλτι κατά) σε κάποιες χρονιές είναι εξωπραγματικά: Η εκκίνηση της πενταετίας τον βρήκε να εκτελεί 55 πέναλτι (όταν ήταν στις δόξες του ο Αλέκος Αλεξανδρής) και να του εκτελούν 5 (σε πέντε χρόνια, πέντε πέναλτι). Η παγκόσμια στατιστική κοινότητα έμεινε έκθαμβη όταν έσπασε μέχρι και το ασύλληπτο ρεκόρ του Παναθηναϊκού (86 αγωνιστικές χωρίς να σφυριχτεί πέναλτι εις βάρος του) και να το φτάσει στις 91, απογοητεύοντας τους οπαδούς του που φώναζαν «εκατό, εκατό, θρύλε φτάσε εκατό». Εκείνο το θλιβερό απόγευμα της 9ης Νοεμβρίου 2014 που η μπάλα χτύπησε στο χέρι του Μήτρογλου και ο Πανθρακικός μείωσε σε 3-1 ήταν και η ταφόπλακα στην ερυθρόλευκη καριέρα του -έφυγε στο τέλος της χρονιάς κυνηγημένος επειδή χάλασε το σερί. Τα 91 συνεχόμενα ματς χωρίς πέναλτι εις βάρος του και τα 74 συνεχόμενα ματς χωρίς αποβολή εις βάρος του είναι και τα στοιχεία που γέρνουν τη στατιστική πλάστιγγα προς την περίοδο Μαρινάκη, αν και η περίοδος Κόκκαλη είχε κάνει πολύ δυνατό ξεκίνημα, επειδή η πρώτη περίοδος 1997-2010 είχε σαφώς περισσότερα ποιοτικά χαρακτηριστικά που δεν είναι εύκολα μετρήσιμα από τη στατιστική επιστήμη.

Από την αντίθετη, ο ΠΑΟΚ έχει το ρεκόρ πέναλτι εις βάρος του σε μία σεζόν με τα 10 που του σφυρίχτηκαν την περίοδο 2000-2001 (τα εννιά πήγαν μέσα, το ένα του Μιχάλη Κωνσταντίνου το έπιασε ο Κυριάκος Τοχούρογλου κρατώντας το 2-1 στο ημίχρονο με τον Ηρακλή, που θα τελείωνε ως 4-2). Επίσης, έκανε ένα ακόμα σπουδαίο ρεκόρ μένοντας χωρίς κερδισμένο πέναλτι για όλη τη σεζόν του 2006-2007. Συνολικά, από τις 25 Μαρτίου 2006 που είχαμε κερδίσει δύο πέναλτι μέσα σε επτά λεπτά κόντρα στην Καλλιθέα, στα οποία είχε ευστοχήσει ο βιρτουόζος του είδους τόσο υπέρ όσο και κατά του ΠΑΟΚ Δημήτρης Σαλπιγγίδης, ξανακερδίσαμε πέναλτι σχεδόν δύο χρόνια αργότερα, στις 13 Ιανουαρίου 2008 (το χάσαμε, εννοείται, αστόχησε ο Γεωργιάδης, όπως χάσαμε και το επόμενο στο οποίο αστόχησε ο Γκονζάλεζ, όπως χάσαμε και το επόμενο στο οποίο αστόχησε ο Κονσεϊσάο και τελικά το βάλαμε, όλε, στις 30 Μαρτίου 2008, με τον Γεωργιάδη κόντρα στον Ατρόμητο). Και με εξαίρεση ένα ακόμα που εκτέλεσε ο Ίβιτς τον Νοέμβριο, όλα αυτά είχαν ως συνέπεια να πάμε απροπόνητοι στο Χαριλάου τον Ιανουάριο του 2009 και αν δεν ήταν ο Καράμπελας ποιος ξέρει σε τι μπελάδες θα μπορούσαμε να είχαμε μπλέξει.

Αντίδραση

Αντίδραση

Ο κλασικός οδηγός του πούλμαν των εκδρομών δεν μπορούσε να μας πάει Θεσσαλονίκη, λόγω ενός νομικού θ ...

Read more
Μόκο

Μόκο

Ο σοφός φίλος μου ΚΠ ζητά συσπείρωση, ομοψυχία και κοινή πορεία απ’ όλους στο δρόμο για τον μεγάλο σ ...

Read more
Σκουπίδια

Σκουπίδια

Μετρήθηκες, γάβρε. Προχθές, χθες, σήμερα, κάθε μέρα μετριέσαι. Και κάθε φορά αποδεικνύεις, την τελ ...

Read more
Μέτρημα

Μέτρημα

Όλοι θα πεθάνουμε &ka ...

Read more
Άμστερνταμ

Άμστερνταμ

Μία από τις μεγαλύτε&r ...

Read more
Ελλείψεις

Ελλείψεις

Προς ΚΑΕ ΠΑΟΚ, κύριο Μπράνισλαβ Πρέλεβιτς Αγαπητέ Πρόεδρε, καταρχάς να σε συγχαρώ για την πορεία τη ...

Read more
Ονούφριος

Ονούφριος

Όταν μιλάνε οι παλιοί το βουλώνω κι ακούω. Καμιά φορά, εκεί που παίρνουν ανάσα ή κατεβάζουν μια γουλ ...

Read more
0033

0033

Η πεντάδα που έκανε ν ...

Read more
Συμμαχίες

Συμμαχίες

Εμένα οι φίλοι μου &delt ...

Read more
Εντεκάτη

Εντεκάτη

Η 11η Σεπτεμβρίου θα μείνει χαραγμένη στις μνήμες των απανταχού Παοκτσήδων ως μία σπουδαία επέτειος ...

Read more
Συνθέτες (1)

Συνθέτες (1)

Οι συνθέτες των συνθημάτων μας Μέρος 1ο ...

Read more
Γιορτούλα

Γιορτούλα

Τι είναι η καλοκαι&rh ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.