Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα

Χριστούγεννα 1987. Δεν...

24

24

Σήμερα, 24...

  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30
  • Χριστούγεννα

    Χριστούγεννα

    Monday, 25 December 2017 13:32
  • 24

    24

    Sunday, 24 December 2017 23:08

luceΕίμαι από τους πιο άμπαλους ανθρώπους της κερκίδας. Δε γνωρίζω από συστήματα και δεν ξέρω να αναλύω τεχνικά οποιαδήποτε εμφάνιση του ΠΑΟΚ.

Η κριτική μου για κάθε ματς αφορά μοναχά στο συναίσθημα που μου δημιουργείται παρακολουθώντας την ομάδα. Εκπληκτική εμφάνιση, ανεπανάληπτη, σοβαρή, μέτρια, καλή, χάλια, εξωφρενική, εξευτελιστική. Μπορεί ο προπονητής να έχει στήσει την ομάδα άψογα και ένας παίκτης να χαλάει όλο το έργο ή να έχει βάλει λάθος παίκτες σε λάθος θέσεις κι αυτοί να το έσωσαν, δεν το καταλαβαίνω πολύ εύκολα, δεν μπορώ να εμβαθύνω. Ίσως επειδή ποτέ δε με ενδιέφερε τόσο πολύ, προτιμάω να φωνάζω και να χοροπηδάω και να απολαμβάνω την παρουσία μου στο γήπεδο όταν είμαι παρών ενώ όταν το βλέπω από την τηλεόραση το άγχος μου είναι ισχυρότερο από την καθαρή σκέψη να αντιληφθώ γιατί συμβαίνουν όσα συμβαίνουν στο χόρτο -αν δεν έχουμε δύο-τρία γκολ διαφορά δεν ηρεμεί το μυαλό μου.

Συνεπώς, δεν είμαι καθόλου σίγουρος πως ο προπονητής ευθύνεται για τον χειρότερο ΠΑΟΚ που βλέπω εδώ και χρόνια. Πόσα χρόνια, προσπαθώ να θυμηθώ. Λαμβάνεις υπόψη τι παίκτες έχουμε, τι ομάδες αντιμετωπίζουμε και ψάχνεις άλλη περίοδο που η ομάδα έπαιζε τόσο χάλια, ματώνοντας να πατήσει περιοχή, να κάνει ένα καθαρό σουτ, να αλλάξει τρεις μπαλιές έξω από την περιοχή και να μην καρδιοχτυπάς σε κάθε κόντρα όταν χάνεις την μπάλα. Ειδικά η τριάδα των αγώνων στη Λιβαδειά, τη Ριζούπολη και ο χθεσινός πρέπει να είναι από τις πιο ιστορικές αθλιότητες της δεκαετίας τουλάχιστον -κι άλλες φορές δυσκολευόμασταν να σκοράρουμε αλλά πάντα κατηγορούσαμε την ατυχία, την ανικανότητα, τη διαιτησία. Φέτος δεν έχεις να κατηγορήσεις κανέναν, η ομάδα δε λέει να πάρει μπρος και έχουμε φτάσει στο όγδοο επίσημο παιχνίδι.

Συνήθως φταίει ο προπονητής. Ελπίζω να μη φταίει ο προπονητής. Όσο κι αν δεν τον γουστάρω ως προσωπικότητα από τα λίγα που καταλαβαίνω γι’ αυτόν μέσω των δηλώσεών του, όσο κι αν τον θεωρώ αστείο όποτε τον ακούω να μιλάει αυτά τα Μπάλκαν Ίνγκλις που ιδρώνει σαν μαθητής της Δ’ Δημοτικού που δε διάβασε και πρέπει να πει μάθημα μπροστά στους δημοσιογράφους, όσο κι αν θα προτιμούσα να μην είχε έρθει στην Τούμπα, τώρα είναι στον ΠΑΟΚ και η επιτυχία του είναι ευχή μου επειδή έτσι θα πετύχει κι ο ΠΑΟΚ. Δε θα του βρίσω τα πάντα επειδή του τα χρωστάω από εκείνες τις ομορφιές που είχε κάνει ως αντίπαλος, δε θα παρακαλάω να χάσει όπως κάνουν κάποιοι απίστευτοι δικοί μας, θα προσπαθήσω να είμαι δίκαιος όταν θα κάνω ταμείο γι’ αυτόν, στο τέλος της χρονιάς ή, αν το αποφασίσουν αυτοί που κρατάνε τα κόζια, όταν φύγει. Αλλά για τον καιρό που θα έχει τις τύχες της ομάδας από τον πάγκο, θα έχει όλη μου τη θετική ενέργεια, αν υπάρχει τέτοιο πράμα, να δέσει αυτήν τη συνταγή για κολλύριο και να πάρει όσα περισσότερα μπορεί για να μας έχει ψηλά. Ελπίζω, μόνο, να μη φταίει ο προπονητής. Επειδή αν φταίει ο προπονητής θα πάει χαμένη αυτή η χρονιά -και η χρονιά βρωμάει πως έχει να μας δώσει κάτι που μας χρωστάνε πολλές προηγούμενες.

0037

0037

Και πάνω που είχαμε &ka ...

Read more
Τζαλμάς

Τζαλμάς

22:11:30 ω ρε φίλε τι ομάδα έ&p ...

Read more
Κινέζος

Κινέζος

Μάλιστα. Τ’ ακούσαμε κι αυτό. Έχουμε και τέτοιους συνοπαδούς, τι να κάνεις. Η ατάκα, αυτολεξεί, ...

Read more
Σέλφι

Σέλφι

Τώρα εμείς της γενιάς μας ακούμε λολ και μένσιον και σέλφι και δεν έχουμε ιδέα τι εννοούν τα παιδιά. ...

Read more
24

24

Τον Δεκέμβριο του 20 ...

Read more
Tελικός

Tελικός

Επειδή όλες οι μεγάλες ιδέες ξεκινούν από το μυαλό ενός ανθρώπου, ποιος μου λέει εμένα πως δεν είμαι ...

Read more
Αϊβαλί

Αϊβαλί

Πριν λίγους μήνες, μέτρησα τις μεγαλύτερες απουσίες της ζωής μου από τον ΠΑΟΚ. ...

Read more
Ξυστό

Ξυστό

Η εκδρομή είχε επισ ...

Read more
Μπαμπάς

Μπαμπάς

Μέχρι κάποια ηλικία, τ&o ...

Read more
Μανουριάρης

Μανουριάρης

Η 30ή Οκτωβρίου 2004 θα μείνει στη μνήμη κάθε Παοκτσή ως αποφράδα ημέρα, που λένε, ως ημέρα για την ...

Read more
Κουκουλοφόρος

Κουκουλοφόρος

Μόλις είχα φάει το σπ& ...

Read more
Σπανός

Σπανός

Έχω πάει σε αρκετές έδρες. Όχι σε όλη την Ελλάδα, όπως πολλοί δικοί μου, αλλά σε αρκετές. ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.