Δεν

Δεν

Το Σάββατο, όπως...

Επέτειος

Επέτειος

Το «Μια Εποχή Στο...

Μπάτσων

Μπάτσων

Ποτέ δεν είσαι...

Μαργαρίτης

Μαργαρίτης

Στις 17 Δεκεμβρίου...

Ασταδιάλα

Ασταδιάλα

Ναι, ρε Παοκάρα, ναι,...

Cobalt

Cobalt

Αυτός είναι ο Φώτης....

Zωές

Zωές

Τους παρατηρούσα...

Σχέδιο

Σχέδιο

Ο μπαμπάς μόλις είχε...

Απορία

Απορία

Πλησίαζε το...

Άουτ

Άουτ

Η «Τούμπα-Κόλαση»...

Ζάχαρο

Ζάχαρο

Το κυλικείο της 4...

Ranking

Ranking

Από την έναρξη του...

  • Δεν

    Δεν

    Tuesday, 06 November 2018 14:41
  • Επέτειος

    Επέτειος

    Friday, 02 November 2018 15:39
  • Μπάτσων

    Μπάτσων

    Thursday, 01 November 2018 22:47
  • Μαργαρίτης

    Μαργαρίτης

    Tuesday, 30 October 2018 23:33
  • Ασταδιάλα

    Ασταδιάλα

    Thursday, 25 October 2018 23:58
  • Cobalt

    Cobalt

    Friday, 19 October 2018 22:56
  • Zωές

    Zωές

    Friday, 19 October 2018 01:22
  • Σχέδιο

    Σχέδιο

    Wednesday, 10 October 2018 18:36
  • Απορία

    Απορία

    Thursday, 27 September 2018 08:48
  • Άουτ

    Άουτ

    Sunday, 23 September 2018 11:26
  • Ζάχαρο

    Ζάχαρο

    Sunday, 23 September 2018 01:11
  • Ranking

    Ranking

    Wednesday, 15 August 2018 18:54

nasos26Η σαπουνόπερα με τις εξελίξεις στον Ηρακλή με αφήνει αδιάφορο. Ούτε με τις γριές δεν έχω όρεξη να το συζητήσω, με φίλους ή συναδέλφους, δε με αφορά, είναι κάτι που βρίσκεται έξω από το προσωπικό μου σύμπαν.

Αυτό που με αφορά είναι η μαζική εκδήλωση υποκρισίας από ένα τεράστιο κομμάτι των συνοπαδών μου. Αυτών που ουρλιάζουν εναντίον εκείνων που υποτίθεται πως κατηγορούνται για μετάθεση των ευθυνών τους στους άλλους. Αυτών που οι ψευτοευαισθησίες τους πιάνουν στα χυδαία πανιά που σηκώνουν οι άλλοι και όχι όταν χοροπηδάνε πίσω από δικά μας χυδαία πανιά. Αυτών που επιχειρηματολογούν ως γάβροι, με το ύφος ανωτερότητας αυτού που η ομάδα του βρίσκεται πιο ψηλά στη βαθμολογία και όχι αυτού που καμαρώνει διαχρονικά για όσα κατάφερε ο ίδιος και η κερκίδα που δημιούργησε οργώνοντας όλη την Ευρώπη.

Δυνατός περισπασμός η κατάντια της ποδοσφαιρικής ομάδας του Ηρακλή. Ευκαιρία για όλο το κομπλεξικό μας κομμάτι να ασχοληθεί με τον πιο αδύναμο στην πιο αδύναμη ώρα του και να τον χλευάσει για να νιώσει σπουδαίο. Πάνω που συνερχόμαστε αγωνιστικά, πάνω που βρίσκουμε άκρες στην κερκίδα να παραμερίσουμε διαφορές για να δυναμώσουμε κι άλλο, πάνω που όχι μόνο δε μας πήρε η μπάλα της θεοποίησης του προέδρου όπως πήρε πολύ κόσμο στο Νότο αλλά παραμένουμε κακό σπυρί σε κάθε προσπάθεια χειραγώγησης και αντέχουμε κόντρα στην ίδια την εποχή που θέλει να μας μετατρέψει σε πελάτες, τηλεθεατές και εν τέλει θεατές της ίδιας μας της ζωής.

Το μόνο που με συνδέει συναισθηματικά με τον Ηρακλή είναι εκείνο το γαμημένο βράδυ που ακόμα περιμένω να ξημερώσει διαβάζοντας τα ονόματα των συλληφθέντων δολοφόνων του Νάσου. Υπάρχει ή δεν υπάρχει ομάδα να υποστηρίξουν αυτά τα συγκεκριμένα πουστράκια -παντελώς αδιάφορο.

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.

FB