Όμιλοι

Όμιλοι

Ίσως η πιο γελοία...

Πέναλτι

Πέναλτι

Η εικόνα μιλάει μόνη...

320

320

Με την απόφαση να...

Χάλια

Χάλια

Είμαι από τους πιο...

Ψώνια

Ψώνια

Οι σαββατιάτικες...

Ευγνωμοσύνη

Ευγνωμοσύνη

Θα παίζαμε σήμερα...

Ανακύκλωση

Ανακύκλωση

Κάνουμε χαβαλέ...

Χάμω

Χάμω

Στην ιστορία του...

Φιλοξενούμενoι

Φιλοξενούμενoι

Πραγματικά, πολύ...

Περισπασμός

Περισπασμός

Η σαπουνόπερα με...

Σειρές

Σειρές

Αφιέρωμα στις 14...

Κεκλεισμένων

Κεκλεισμένων

Το πιο ηλίθιο μέτρο...

  • Όμιλοι

    Όμιλοι

    Wednesday, 20 September 2017 14:22
  • Πέναλτι

    Πέναλτι

    Wednesday, 20 September 2017 00:06
  • 320

    320

    Monday, 18 September 2017 12:32
  • Χάλια

    Χάλια

    Sunday, 17 September 2017 12:18
  • Ψώνια

    Ψώνια

    Sunday, 17 September 2017 00:36
  • Ευγνωμοσύνη

    Ευγνωμοσύνη

    Thursday, 14 September 2017 11:48
  • Ανακύκλωση

    Ανακύκλωση

    Wednesday, 13 September 2017 19:12
  • Χάμω

    Χάμω

    Wednesday, 13 September 2017 14:46
  • Φιλοξενούμενoι

    Φιλοξενούμενoι

    Wednesday, 13 September 2017 10:24
  • Περισπασμός

    Περισπασμός

    Friday, 08 September 2017 11:12
  • Σειρές

    Σειρές

    Tuesday, 05 September 2017 19:47
  • Κεκλεισμένων

    Κεκλεισμένων

    Sunday, 27 August 2017 18:22

mperdemenaΈχω να μεθύσω, να χάσω το μυαλό μου από κάποια ουσία, ακριβώς είκοσι τέσσερα χρόνια.

Μπορεί να ήταν και 25 Αυγούστου εκείνου του καλοκαιριού του 1993, να έχω καμιά επέτειο νηφαλιότητας σήμερα και να μην το ξέρω, από τη νύχτα που μπήκε η μάνα μου στην τουαλέτα και με βρήκε στα γόνατα, να ξερνάω μέχρι και το γάλα που μου είχε θηλάσει, δακρυσμένη, απελπισμένη, ντροπιασμένη, ανήμπορη να κάνει οτιδήποτε μπροστά στο θέαμα που έβλεπε. Δεν πέρασα ποτέ στην άλλη πλευρά από τότε -η Άννα, η γυναίκα που είναι στο πλάι μου από εκείνη τη χρονιά, δε με έχει δει ποτέ σουρωμένο, μαστουρωμένο ή χαμένο σε οποιοδήποτε τεχνητό σύμπαν. Ούτε αυτή, ούτε κανείς. Ούτε ο καθρέφτης μου.

Παρ’ όλα αυτά, είμαι κι εγώ «ένα μπερδεμένο, μαστουρωμένο πρεζάκι». Όποιος βγαίνει από τη σειρά, όποιος χαλάει την ομοιομορφία των κλακαδόρων, όποιος παραδίδεται στα συναισθήματά του και τα εκφράζει όπως είναι, πρωτόγονα, ενστικτώδη, γνήσια, χαρακτηρίζεται ως «μπερδεμένος». Είναι απολύτως ειρωνικό να θεωρούνται ως μπερδεμένοι αυτοί που έχουν άμεση επαφή με την καρδιά τους και να χλευάζονται από τη μάζα που έχει μετατρέψει τον τρόπο αντίδρασής της, τον τρόπο ζωής της, την ίδια της την κοσμοθεωρία σε ίνσταγκραμ, που χρειάζεται εκατό φίλτρα πριν δημοσιοποιηθεί. Για να μην ενοχλήσει, να μην «παρεξηγηθεί». Να μη χάσει ακόλουθους ή θαυμαστές.

Έχω το κεφάλι μου καθαρό από τη μέρα που έκλεισα τα δεκαοκτώ και τώρα πάτησα τα σαράντα δύο. Αυτό που ξέρω, επειδή το έμαθα μεγαλώνοντας παράλληλα με μια ολόκληρη γενιά «μπερδεμένων» όπως εγώ κι επειδή πάντα ήμουν ξύπνιος στη διαδρομή, είναι πως αυτές οι ψυχές που δε σταματάνε να ουρλιάζουν και να αλυχτάνε σα μαντρόσκυλα και να σφίγγουν γροθιές, να σκουπίζουν μονίμως σάλια και δάκρυα από το ζόρι και την αγωνία να βρίσκουν τρόπους να συνεχίσουν ευθεία, να πρέπει να παλεύουν με τους ίδιους τους συντρόφους τους στην κερκίδα επειδή ποτέ δε θα νιώσουν βολεμένοι κάνοντας ένα βήμα προς τη μέση άποψη των συμβιβασμών, αυτό που γνωρίζω όσο τίποτε άλλο στο ασπρόμαυρο σύμπαν όπου ζω από παιδί μικρό είναι πως οι μπερδεμένοι είναι αυτοί που θα υπάρχουν και αύριο και μεθαύριο και κάθε μέρα που θα ‘ρθει, με ήλιο ή βροχή ή αέρα, εδώ, εκεί και οπουδήποτε. Όσο και να φωνάζουν, όσο δυνατή και ακραία να είναι η αντίδρασή τους, θα είναι πάντα και για πάντα αυτοί που θα φωνάξουν ΠΑΟΚ στο επόμενο ματς. Δε θα φύγουν ποτέ -δεν έχουν άλλη πατρίδα έξω απ’ τον ΠΑΟΚ.

Πιάσαμε πάτο. Ζούμε την πιο μεγάλη απογοήτευση. Μας μούδιασε η ντροπή. Αλλά ούτε μια σκέψη δεν πέρασε από το μυαλό μας να σταματήσουμε να ψάχνουμε τρόπους να πάμε Ριζούπολη αν και τη Δευτέρα ανοίγουν τα σχολεία και πώς θα τη βολέψουμε με τα παιδιά ή να μην ανυπομονούμε για την εκδρομή στη Λαμία ή την κατεβασιά στη Νέα Σμύρνη, το Αγρίνιο, την Ξάνθη, με το μάτι στο ημερολόγιο, να περάσουν αυτοί οι γαμημένοι οι τρεις μήνες για να ξαναμπούμε στην Τούμπα, να ξαναστήσουμε το γλέντι από την αρχή. Έτσι πάει με τα «μπερδεμένα», δε στηρίζουν την ομάδα, δε χειροκροτάνε τον πρόεδρο, δεν πατάνε καρδούλες στα άρθρα των κωλοτρυπίδων, δεν αγοράζουν αυθεντικές φανέλες από την μπουτίκ -απλώς βρίσκονται παντού, όπου κι αν παίζει ο ΠΑΟΚ, σε κάθε γήπεδο, σ’ όλη τη Γη. Και είναι κρίμα να έχει ακόμα ο ΠΑΟΚ μας τέτοια βαρίδια στις τάξεις του, μπορεί μια μέρα να εκνευρίσουν τόσο πολύ τον πρόεδρο επειδή αγαπάνε τον ΠΑΟΚ και όχι τα φράγκα του και να φύγει και να μας αφήσει ορφανούς και να σταματήσουμε να παίρνουμε το πρωτάθλημα.

Αλέ

Αλέ

Πάντα οι επιλογές μ&omic ...

Read more
Παράσιτα

Παράσιτα

Η προσωπική μου πο&lambda ...

Read more
Οδηγός

Οδηγός

Είναι κοντός ο οδηγός ...

Read more
Φιλοξενούμενoι

Φιλοξενούμενoι

Πραγματικά, πολύ σημ&alpha ...

Read more
Χυδαιότητα

Χυδαιότητα

Στον δικό μου ΠΑΟΚ δεν υπάρχουν επιστροφές και δεύτερες ευκαιρίες. Επέλεξες να με παρατήσεις, φορούσ ...

Read more
Ζαμάλεκ

Ζαμάλεκ

Είχε πάει, λέει, ως το αεροδρόμιο ένα φίλο Αιγύπτιο που γυρνούσε στην πατρίδα. Από πότε έχεις φίλους ...

Read more
Αφίσα

Αφίσα

Το είχε ξεκινήσει ένας συμμαθητής μας στο σχολείο, κάπου στα 1987-1988. Έκατσε και έστειλε γράμμα στ ...

Read more
Κραυγές

Κραυγές

Οι ρατσιστικές κραυγές ποτέ στο παρελθόν δεν είχαν αποτελέσει βασικό άξονα διαλεκτικής μίας αθλητική ...

Read more
Σεισμός

Σεισμός

Ήταν ωραία έκπληξη η νότα από τα 90ς προχθές. Λίγα λεπτά ρετρό καγκουριάς, για να θυμούνται οι παλιό ...

Read more
Ήττα

Ήττα

Η μεγαλύτερη προσωπική μου ήττα είναι που πίστεψα πως μπορώ να φτιάξω ένα χώρο όπου απλώς θα γράφω ό ...

Read more
Καθυστέρηση

Καθυστέρηση

ΠΑΟΚ-Ηρακλής, βάζει πρώτη γκολ η γριά. Αρχίζουν να πέφτουν σε κάθε φάση, καθυστερήσεις και τα γνωστά ...

Read more
Βασιλάκης

Βασιλάκης

Η μεγαλύτερη διαιτ&e ...

Read more

Θανασάκης

logo