Ωράρια

Ωράρια

Πέρσι είχα κάνει...

Γιαμάχα

Γιαμάχα

Η τριμελής επιτροπή...

Συνταγή

Συνταγή

Δεν είναι εύκολο...

Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική...

Κλειδαράς

Κλειδαράς

Κάποια στιγμή μέσα...

Κομπανία

Κομπανία

Ξεκινάς μιλώντας...

Βελάκια

Βελάκια

Μετά το ματς με την...

Κάμπριο

Κάμπριο

Όποια ιστορία και...

Εξώφυλλο

Εξώφυλλο

Λίγο μετά τα...

Καταλαβαίνεις;

Καταλαβαίνεις;

Ρε να πούμε πριν έναν...

Παρουσίαση

Παρουσίαση

Δεν έγινα...

Ιστορίες

Ιστορίες

Η πιο...

  • Ωράρια

    Ωράρια

    Monday, 20 November 2017 15:26
  • Γιαμάχα

    Γιαμάχα

    Thursday, 16 November 2017 20:25
  • Συνταγή

    Συνταγή

    Thursday, 16 November 2017 00:23
  • Συλλφίλ

    Συλλφίλ

    Wednesday, 15 November 2017 15:06
  • Κλειδαράς

    Κλειδαράς

    Tuesday, 14 November 2017 13:14
  • Κομπανία

    Κομπανία

    Monday, 13 November 2017 14:01
  • Βελάκια

    Βελάκια

    Sunday, 12 November 2017 21:43
  • Κάμπριο

    Κάμπριο

    Friday, 10 November 2017 17:19
  • Εξώφυλλο

    Εξώφυλλο

    Thursday, 09 November 2017 20:07
  • Καταλαβαίνεις;

    Καταλαβαίνεις;

    Monday, 06 November 2017 17:59
  • Παρουσίαση

    Παρουσίαση

    Sunday, 05 November 2017 13:53
  • Ιστορίες

    Ιστορίες

    Friday, 03 November 2017 20:18

j60Η πίκρα ενός φίλου είναι πιο σημαντική από τη δική μου χαρά.

Όταν βγαίνεις από την Τούμπα τουλάχιστον ανακουφισμένος που έσωσες, όπως έσωσες, την ευρωπαϊκή λωρίδα στο δρόμο της νέας χρονιάς, έχοντας βρεθεί πολύ κοντά στην απώλεια μέχρι να γυρίσει το ματς και να φτάσουμε σε σκορ που, βάσει της εικόνας του αντιπάλου, δεν επιτρέπει απαισιοδοξία, έχεις ένα χαμόγελο, νιώθεις μια κάποια χαρά, ανεξάρτητα από όσα είδες στο χόρτο ή άκουσες στην κερκίδα. Τσακισμένη, ρημαγμένη, αλλά χαρά. Βλέποντας το σκοτάδι στο πρόσωπο του αδερφού σου, η χαρά εξαφανίζεται. Βουρκώνεις. Το ζύγι αμέσως γέρνει ανάποδα.

Για κάθε έναν που παραιτείται, που νιώθει πως τελείωσαν οι αντοχές του και αποφασίζει να κάτσει σπίτι του, που διαλύει το ασπρόμαυρο καράβι του στα βράχια της προδοσίας των ιδανικών και των αξιών του, για κάθε πετσί που μένει ανάπηρο και ασφυκτιά ανάμεσα στη νέα πραγματικότητα της κερκίδας που τον μεγάλωσε εδώ και δεκαετίες, για κάθε κενό που αφήνει στο πέταλο ένας από τους συνταξιδιώτες της νιότης μας δημιουργείται μια θέση για έναν από αυτούς που τον πρόδωσαν. Φεύγοντας, παρατώντας τη μάχη, δίνεις ένα μέτρο ακόμα στα παράσιτα που μας τρώνε από μέσα την τελευταία δεκαετία: Στους χαζοχαρούμενους, τους χομπίστες, τους σελφάκηδες, τους νεοναζί. Παρατώντας τη μάχη, παρατάς λειψούς κι εμάς που τη συνεχίζουμε.

Το μόνο που του είπα είναι πως έχει ευθύνη στον ίδιο του τον εαυτό, αυτόν που αφιέρωσε σε όλη του τη ζωή δίπλα μας, ταξιδεύοντας σε κάθε αφιλόξενο πέταλο με κάθε μέσο και με κάθε λιακάδα, βροχή ή καταιγίδα πάνω από το κεφάλι του, δίχως να κάνει ποτέ ένα βήμα πίσω και καταφέρνοντας να γίνει υπόδειγμα ανάμεσά μας επειδή ακριβώς ποτέ δεν έκανε ένα βήμα πίσω, να συνεχίσει να παλεύει για όσα πιστεύει πως αξίζει να παλέψει μέχρι να ψοφήσει, δηλαδή μέχρι να μην έχει τίποτε άλλο να δώσει. Επειδή είμαι αρκετά σοφός για να ξέρω πως την ώρα που ψοφάς το μόνο που σκέφτεσαι είναι αυτό που μετανιώνεις -κι αν μετανιώσεις επειδή επέτρεψες στον εαυτό σου να ηττηθεί στην πιο μεγάλη και πολύχρονη μάχη που έδωσες, δεν υπάρχει πιο οδυνηρό τέλος.

Μα εγώ δεν έχω άλλη ελπίδα έξω από σένα
Κι ακολουθώ τη κάθε σου πατημασιά
Βουλιάζω στο φως σου
Είμαι δικός σου
Τσακισμένη χαρά
Βουλιάζω στο φως σου
Με τ’ άγρια φτερά σου
Ταξιδεύω, ταξιδεύω μακριά

Παπέν

Παπέν

Την ημέρα που δημοσι& ...

Read more
Πάτος

Πάτος

Το καλοκαίρι του 199 ...

Read more
Αυλαία

Αυλαία

Είκοσι χρόνια ακριβ ...

Read more
Υποκριτική

Υποκριτική

Η Χουλιγκάνα κατέβ&eta ...

Read more
Φακέλωμα

Φακέλωμα

Τη μάταιη μάχη ενάντια στην Εθνική Κάρτα Φιλάθλου οι οργανωμένοι οπαδοί θα τη δώσουνε μόνοι τους. Δε ...

Read more
Πανιώνιοι

Πανιώνιοι

Οι μοναδικοί οπαδοί που συμπαθώ στην Ελλάδα είναι οι πανιώνιοι. Από παλιά. Δε θυμάμαι από πότε άρχισ ...

Read more
Θυμιατό

Θυμιατό

Μόλις είχε βγει το Vodafone Live και η Vodafone έδινε τσάμπα απεριόριστο ίντερνετ για να μάθει ο κόσ ...

Read more
42

42

06/12/1987, Σέρρες, ΠΑΟΚ-Ολ&upsil ...

Read more
Βόλος

Βόλος

Μετά από ένα δίωρο πανη&gam ...

Read more
Ζούκοφ

Ζούκοφ

Τούτος εδώ είναι ο Νικόλας ο Τόσκας. Η κορυφή στην ηγεσία του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη της Ε ...

Read more
0029

0029

Ο άνθρωπος που περ&io ...

Read more
Παοκτσής

Παοκτσής

Εκτός από μια τριετία που ασχολήθηκα με τις εκδρομές, πριν από είκοσι χρόνια και βάλε, θεωρώ τον εαυ ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.