Ψυχές

Ψυχές

Στις 8...

Νύχτα

Νύχτα

Οι ανακοινώσεις...

Μαχαίρι

Μαχαίρι

Βγήκα με το...

Ροναλντίνιο

Ροναλντίνιο

Ο όρος...

Ντουκαντάμ

Ντουκαντάμ

Η δεύτερη...

Τζιμάκος

Τζιμάκος

Η πρώτη φορά ήταν με τον...

Σχολή

Σχολή

Η ομιλία του...

Αντικειμενικός

Αντικειμενικός

«Ναι, αλλά για το...

Κυρπαντελής

Κυρπαντελής

Στις 20 Αυγούστου 2015...

Τέλειο

Τέλειο

Τη μέρα που αγόρασα...

2017

2017

3 Ιανουαρίου,...

Κάλαντα

Κάλαντα

Ο στενός κύκλος,...

  • Ψυχές

    Ψυχές

    Thursday, 08 February 2018 10:29
  • Νύχτα

    Νύχτα

    Wednesday, 24 January 2018 22:16
  • Μαχαίρι

    Μαχαίρι

    Friday, 19 January 2018 12:02
  • Ροναλντίνιο

    Ροναλντίνιο

    Thursday, 18 January 2018 17:06
  • Ντουκαντάμ

    Ντουκαντάμ

    Wednesday, 17 January 2018 13:59
  • Τζιμάκος

    Τζιμάκος

    Saturday, 13 January 2018 23:55
  • Σχολή

    Σχολή

    Saturday, 13 January 2018 22:15
  • Αντικειμενικός

    Αντικειμενικός

    Sunday, 07 January 2018 15:23
  • Κυρπαντελής

    Κυρπαντελής

    Thursday, 04 January 2018 16:57
  • Τέλειο

    Τέλειο

    Sunday, 31 December 2017 23:26
  • 2017

    2017

    Sunday, 31 December 2017 10:52
  • Κάλαντα

    Κάλαντα

    Sunday, 31 December 2017 10:30

j60Η πίκρα ενός φίλου είναι πιο σημαντική από τη δική μου χαρά.

Όταν βγαίνεις από την Τούμπα τουλάχιστον ανακουφισμένος που έσωσες, όπως έσωσες, την ευρωπαϊκή λωρίδα στο δρόμο της νέας χρονιάς, έχοντας βρεθεί πολύ κοντά στην απώλεια μέχρι να γυρίσει το ματς και να φτάσουμε σε σκορ που, βάσει της εικόνας του αντιπάλου, δεν επιτρέπει απαισιοδοξία, έχεις ένα χαμόγελο, νιώθεις μια κάποια χαρά, ανεξάρτητα από όσα είδες στο χόρτο ή άκουσες στην κερκίδα. Τσακισμένη, ρημαγμένη, αλλά χαρά. Βλέποντας το σκοτάδι στο πρόσωπο του αδερφού σου, η χαρά εξαφανίζεται. Βουρκώνεις. Το ζύγι αμέσως γέρνει ανάποδα.

Για κάθε έναν που παραιτείται, που νιώθει πως τελείωσαν οι αντοχές του και αποφασίζει να κάτσει σπίτι του, που διαλύει το ασπρόμαυρο καράβι του στα βράχια της προδοσίας των ιδανικών και των αξιών του, για κάθε πετσί που μένει ανάπηρο και ασφυκτιά ανάμεσα στη νέα πραγματικότητα της κερκίδας που τον μεγάλωσε εδώ και δεκαετίες, για κάθε κενό που αφήνει στο πέταλο ένας από τους συνταξιδιώτες της νιότης μας δημιουργείται μια θέση για έναν από αυτούς που τον πρόδωσαν. Φεύγοντας, παρατώντας τη μάχη, δίνεις ένα μέτρο ακόμα στα παράσιτα που μας τρώνε από μέσα την τελευταία δεκαετία: Στους χαζοχαρούμενους, τους χομπίστες, τους σελφάκηδες, τους νεοναζί. Παρατώντας τη μάχη, παρατάς λειψούς κι εμάς που τη συνεχίζουμε.

Το μόνο που του είπα είναι πως έχει ευθύνη στον ίδιο του τον εαυτό, αυτόν που αφιέρωσε σε όλη του τη ζωή δίπλα μας, ταξιδεύοντας σε κάθε αφιλόξενο πέταλο με κάθε μέσο και με κάθε λιακάδα, βροχή ή καταιγίδα πάνω από το κεφάλι του, δίχως να κάνει ποτέ ένα βήμα πίσω και καταφέρνοντας να γίνει υπόδειγμα ανάμεσά μας επειδή ακριβώς ποτέ δεν έκανε ένα βήμα πίσω, να συνεχίσει να παλεύει για όσα πιστεύει πως αξίζει να παλέψει μέχρι να ψοφήσει, δηλαδή μέχρι να μην έχει τίποτε άλλο να δώσει. Επειδή είμαι αρκετά σοφός για να ξέρω πως την ώρα που ψοφάς το μόνο που σκέφτεσαι είναι αυτό που μετανιώνεις -κι αν μετανιώσεις επειδή επέτρεψες στον εαυτό σου να ηττηθεί στην πιο μεγάλη και πολύχρονη μάχη που έδωσες, δεν υπάρχει πιο οδυνηρό τέλος.

Μα εγώ δεν έχω άλλη ελπίδα έξω από σένα
Κι ακολουθώ τη κάθε σου πατημασιά
Βουλιάζω στο φως σου
Είμαι δικός σου
Τσακισμένη χαρά
Βουλιάζω στο φως σου
Με τ’ άγρια φτερά σου
Ταξιδεύω, ταξιδεύω μακριά

Εσφαγιάσθησαν

Εσφαγιάσθησαν

Η πρώτη φορά στην ιστορία της Α’ Εθνικής που ο ΠΑΟΚ βρέθηκε μόνος του στην πρώτη θέση ήταν μόλις στη ...

Read more
Χανόμαστε

Χανόμαστε

Ρε θα σκάσω μ’ αυτή την ιστορία. Ποιος το έγραψε; Ο Νίκος; Η Έφη; ...

Read more
Συλλφίλ

Συλλφίλ

Μπορεί η οπαδική κο&io ...

Read more
30

30

Εκείνη η στιγμή, πέντε &p ...

Read more
Έτοιμοι

Έτοιμοι

26 Απριλίου 2014. Η πρώτη φο ...

Read more
Ασπίδα

Ασπίδα

25 Αυγούστου 2002, 14 χρόνι&al ...

Read more
Παπέν

Παπέν

Την ημέρα που δημοσι& ...

Read more
Χορτάστε

Χορτάστε

Όταν η ομάδα μας χρειά& ...

Read more
Τεχνολογία

Τεχνολογία

Είχα την τιμή χθες να &si ...

Read more
Νευρικός

Νευρικός

Όταν είπε «ορμάμε, όσε ...

Read more
Ύαινες

Ύαινες

Το πρώτο ποστ στη σελίδα μου, μόλις ανακοινώθηκε πως ο Άγγελος Αναστασιάδης αναλαμβάνει τον ΠΑΟΚ, ήτ ...

Read more
Τζούτζου

Τζούτζου

Δεν το έχω κρύψει πως ο Τζούλιαν «Βον» είναι το μεγάλο πουλέν μου, από την πρώτη φορά που τον είδα ν ...

Read more

Μια Εποχή Στο Τσιμέντο

ISOVITIS COVER 400Η ενηλικίωση ενός εφήβου στις τσιμεντένιες κερκίδες της δεκαετίας του ’90, μιας συναρπαστικής οπαδικής περιόδου που άφησε σακατεμένους όσους επέζησαν από τις παγίδες της. Οι εκδρομές, τα συνθήματα, οι πέτρες, τα κλομπ, η πρέζα που μύρισε κάθε φλέβα δεμένη με δίχρωμο κασκόλ.

Ο παράλληλος κόσμος που οι περισσότεροι αγνοούν ή προσποιούνται πως αγνοούν – μια ωδή στην κοινή ουτοπία των «χούλιγκαν», στα παιδιά που δε μεγάλωσαν, στις ζωές που δε θα αφηγηθεί κανείς πέρα από όσους τις είδαν να σβήνουν, Κυριακή με Κυριακή, στις γαλαρίες των πούλμαν και στα κάγκελα των γηπέδων.

Συνάμα, μια νοσταλγική ματιά, σε πρώτο πρόσωπο, από ένα μέλος της κερκίδας του ΠΑΟΚ, που απλώνει στο χαρτί καθετί σοβαρό ή αστείο, σημαντικό ή ασήμαντο μπορεί να ανασύρει από τη μνήμη του, από την πρώτη του στιγμή στους καπνούς του πετάλου μέχρι την τραγωδία που έκλεισε και σημάδεψε ολόκληρη τη δεκαετία, ορίζοντας και το τέλος της «Old School» γενιάς που έθεσε τους κανόνες της οπαδικής ζωής ουρλιάζοντας, χοροπηδώντας κι αιμορραγώντας στα γήπεδα και στους δρόμους.