Ανάσα

Ανάσα

Πρώτη φορά πήγα στο...

Μαυρίδης

Μαυρίδης

Οι μόνοι που...

Θάνατος

Θάνατος

Όταν είσαι μικρός,...

Θεωρητικά

Θεωρητικά

Θεωρητικά, ο ΠΑΟΚ...

Αποχή

Αποχή

Η λέξη που ειπώθηκε...

Ψηλότερα

Ψηλότερα

Η υπόθεση είναι η...

Γκαλοπάρ

Γκαλοπάρ

Τον Οκτώβριο του 2016...

Δευτέρα

Δευτέρα

Γύριζα ξημερώματα...

Επιστροφές

Επιστροφές

Βγάζω τα σπασμένα...

Ένορκοι

Ένορκοι

Ένας φώναξε κάτι από...

Μικρότερος

Μικρότερος

Αναλύσεις,...

Φως

Φως

Εγώ δεν είχα τέτοια...

  • Ανάσα

    Ανάσα

    Saturday, 21 October 2017 22:59
  • Μαυρίδης

    Μαυρίδης

    Saturday, 21 October 2017 12:40
  • Θάνατος

    Θάνατος

    Friday, 20 October 2017 20:07
  • Θεωρητικά

    Θεωρητικά

    Friday, 20 October 2017 17:13
  • Αποχή

    Αποχή

    Friday, 20 October 2017 11:00
  • Ψηλότερα

    Ψηλότερα

    Thursday, 19 October 2017 15:11
  • Γκαλοπάρ

    Γκαλοπάρ

    Tuesday, 17 October 2017 13:57
  • Δευτέρα

    Δευτέρα

    Monday, 16 October 2017 11:33
  • Επιστροφές

    Επιστροφές

    Sunday, 15 October 2017 22:00
  • Ένορκοι

    Ένορκοι

    Wednesday, 11 October 2017 15:45
  • Μικρότερος

    Μικρότερος

    Sunday, 08 October 2017 16:01
  • Φως

    Φως

    Thursday, 05 October 2017 15:03

cover enfant sauvageΒάζω πάλι στ’ ακουστικά το L'Enfant Sauvage των Gojira, που το έχω λιώσει τον τελευταίο καιρό. Το σπίτι είναι άδειο, μια βδομάδα τώρα που λείπει και η Άννα στο χωριό με τα κορίτσια.

Χρησιμοποιώ λίγα τετραγωνικά και εκπλήσσομαι όταν το διαπιστώνω: Κρεβάτι, τουαλέτα, κουζίνα, γραφείο. Τα υπόλοιπα δωμάτια είναι ντεκόρ. Γράφω και καπνίζω -είχα να το κάνω αυτό από το καλοκαίρι του 2009, λίγο πριν γεννηθεί η Χουλιγκάνα, οπότε και συμφωνήσαμε να γίνει το σπίτι μας απαγορευμένη ζώνη για το τσιγάρο. Τώρα θα λείπουν όλο το καλοκαίρι. Ξυπνάς, τρως, πλένεις δόντια, πας στη δουλειά, γυρνάς, τρως, γράφεις, πίνεις καφέδες, βλέπεις ταινίες, κοιμάσαι. Παλεύεις τη μοναξιά. Κάποτε είναι ωραία, κάποτε σφίγγεσαι. Έχει ημερομηνία λήξης, οπότε δεν το πολυσκέφτεσαι. Διαβάζεις κάτι καλό, γυρνάς από συνήθεια να το μοιραστείς και δεν είναι κανένας εκεί. Αποθηκεύω αστεία βιντεάκια με ζώα για να τα δείξω στις μικρές όταν γυρίσουν.

Το Enfant Sauvage ήταν ο έφηβος Βίκτορ, που έζησε τα δώδεκα πρώτα χρόνια της ζωής του απομονωμένος σε ένα δάσος της Νότιας Γαλλίας. Εμφανίστηκε ξαφνικά στον «πολιτισμό» και δε σταματούσε τις προσπάθειες να αποδράσει από αυτόν, ασφυκτιώντας αντιμέτωπος με τις πρωτόγνωρες απαιτήσεις να γίνει ξαφνικά κάτι άλλο από αυτό που ήταν: Ένα Άγριο Παιδί, ένα απολίτιστο ζώο, γεμάτο πληγές και σημάδια στο σώμα του. Ο Τριφό έδωσε αρκετό περαιτέρω ενδιαφέρον στη συγκεκριμένη ιστορία του Βίκτορ, θέτοντας τα όρια του «άγριου» και του «πολιτισμένου» στην οπτική του κόσμου μέσα ή έξω από τη διαχωριστική γραμμή της ενσυναίσθησης -αυτό που ξεχωρίζει τον άνθρωπο από τα ζώα, η δυνατότητα να επικοινωνήσεις, να αντιληφθείς τα συναισθήματα του άλλου, να τα νιώσεις στο ακέραιο σα να ήταν δικά σου. Διαφωνώ, αλλά δεν έχω και κανέναν να το συζητήσω, όλοι οι φίλοι μου μιλάνε για τον Λουτσέσκου και τον Ιβάν. Διαφωνώ με την ηλεκτρονική κόλλα χαρτιού μπροστά μου. Αυτό που μας ξεχωρίζει από τα ζώα είναι πως ως Άγρια Παιδιά είμαστε τα τέλεια όντα -όταν εκπολιτιζόμαστε αρχίζουμε να έχουμε αναστολές και να κάνουμε υποχωρήσεις. Καταπιέζουμε ένστικτα, όπως τα ζώα που κακοποιούνται στα τσίρκα για να μη δαγκώνουν τον θηριοδαμαστή. Όσοι δε ζήσαμε σε δάση μέχρι τα δώδεκα χρόνια μας χάσαμε την τελειότητα με τη γέννα.

Κάνω διάλειμμα μετά από εννιά σερί επεισόδια του Master Of None. Ξεκίνησα το Mistress America, με χάλασε από την αρχή, το παράτησα. Έπιασα τη δεύτερη σεζόν του διαμαντιού που ανακάλυψα κατά λάθος, αλλά δεν άντεξα να δω το τελευταίο, φόρτωσα. Ξέρω πως όταν το δω δε θα έχει άλλο και θα μείνω με ένα κενό στο στομάχι, όποιο κι αν είναι το τέλος. Κλασική κατάσταση με τις σειρές, όλες τελειώνουν, ρε πούστη. Ίσως θα έπρεπε να αρχίσω καμιά Τόλμη Και Γοητεία. Ακόμα να χωνέψω τα μακαρόνια, η ίδια κατάσταση όποτε τρώω σε μεγάλο πιάτο, ξεφεύγω, δηλαδή έχω να δω ένα τελευταίο επεισόδιο όλων των εποχών μιας γαμάτης σειράς, έχω φούσκωμα από τα τρία κιλά κοφτό μακαρονάκι ναπολιτάνα με τριμμένο κασέρι, έχω και τους στόκους στη σελίδα που αυξάνονται και πληθύνονται. Έχω να απλώσω κι ένα πλυντήριο, που ποιος ξέρει τι θα ξέχασα πάλι στις τσέπες του παντελονιού, στιλό, εισιτήρια, κάρτες -πάντως όχι λεφτά, απ’ αυτό έχουμε έλλειψη. Τελευταία φορά που πλύθηκε χαρτονόμισμα ήταν επί ΠΑΣΟΚ, τι να λέμε.

Δε θέλω να το παραδεχτώ για να μη με πάρει από κάτω, αλλά προφανώς είναι δική μου η ευθύνη για το αναγνωστικό κοινό που μάζεψα τελευταία. Οι αρχικοί ηλίθιοι είχαν εξαφανιστεί από νωρίς, με το κλασικό τέχνασμα «χώρισε τον κόσμο σε καλούς και κακούς και κάνε τον κακό», οπότε όποιος θεωρεί τον εαυτό του «καλό Παοκτσή» με διέγραψε και με άφησε στη σχετική ησυχία μου. Έμεινε ένα πραγματικά υπέροχο πείραμα, με κόσμο που αναγνώριζα στα σχόλια σαν να τον είχα δει σε μια εκδρομή, σε μια κερκίδα, σε μια παρέα, άνθρωποι με πολύ κοντινά στην ασπρόμαυρη φιλοσοφία μου χαρακτηριστικά, με σαφείς διαφορές στις απόψεις και τις απαιτήσεις τους αλλά με το κοινό φίλτρο της δυνατότητας να επικοινωνήσεις με μοναδικό σκοπό να επικοινωνήσεις. Οι περαστικοί πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν, αλλά όταν αντιλαμβάνονται πως εδώ δε μιλάει κανένας τη γλώσσα τους συνεχίζουν παραδίπλα, να μολύνουν άλλες ατμόσφαιρες με τα βρώμικα χνώτα τους που ξερνάνε σκατίλα και συμπλέγματα επειδή δεν μπορούν να ανεβούν ή να κατεβούν στο επίπεδο της συνδιαλλαγής ίσων ανθρώπων που απαιτούν και αποδίδουν σεβασμό σε κάθε άποψη που απαιτεί και αποδίδει σεβασμό. Κάποια μαλακία κάνω τελευταία και οι αιτούντες δωρεάν διαδικτυακή ψυχανάλυση ξεπετάγονται σαν αντεπίθεση του Δώνη, με δώδεκα διαφορετικούς τρόπους ανάπτυξης.

Δεν μπορώ να το πω διαφορετικά. Το γράφω από την πρώτη μέρα που έφτιαξα τη σελίδα, τριάμισι χρόνια πίσω και είχα δύο αναγνώστες, την Άννα και τον Σωτήρη: «Δεν Είμαι Σαν Εσένα, Ξεκόλλα». Μη με κρίνεις με βάση τις δικές σου αξίες και το δικό σου ζύγι για τον κόσμο επειδή απλώς δεν μπορείς να αντιληφθείς τι σκατά γυρεύω σ’ αυτήν τη συχνότητα, γιατί γράφω, γιατί κοροϊδεύω, γιατί εκνευρίζομαι, γιατί αποθεώνω. Έχω φίλους που μετά από κάθε ποστάρισμα κοιτάνε το κινητό τους επί μία ώρα και κάνουν live αναμετάδοση ποιος πάτησε λάικ. «Ο τάδε πάτησε καρδούλα, να, σε λίγο θα πατήσει χαχα ο άλλος». Εμένα δε με ενδιαφέρει. Δεν το πιστεύεις, επειδή ενδιαφέρει εσένα. Αλλά εμένα όχι. Τα λάικ είναι σαν τα χρήματα στη Μονόπολη, άχρηστα όταν κλείνεις το παιχνίδι. Χρήσιμα είναι μόνο για να τροφοδοτούν τα κενά των κομπλεξικών, το έχω δει να συμβαίνει δίπλα μου, πώς αλλάζει ο άνθρωπος από τα μπλινγκ-μπλινγκ στο κινητό του, άγριο πράμα. Ασύλληπτη κατάντια, απάνθρωπη. Σεξιστικά, ομοφοβικά, ρατσιστικά ποσταρίσματα από μια χαρά ανθρώπους για να μαζέψουν «λάικ». Ξεπεσμός. Κωλοτούμπες. Γνώμη ισορροπημένη και ευθυγραμμισμένη με την επικρατούσα για να μην έχει άσχημες αντιδράσεις. Αυτολοβοτομή. Ανθρωπάκια.

Είμαι ο Βίκτορ. Είμαι ένα Enfant Sauvage. Το ξέρουν όσοι με ξέρουν από παιδί, το ξέρουν όσοι βρέθηκαν δίπλα μου στην πορεία. Πάντα πίστευα πως έχω μια μη διαγνωσμένη, περίεργη περίπτωση αυτισμού, δεν μπορώ να επικοινωνήσω με παραδοσιακούς τρόπους, δεν μπορώ να αρθρώσω υποκείμενο+ρήμα+αντικείμενο, αν και στο σχολείο το έκανα αναγκαστικά για να μη με πάρουν χαμπάρι (αλλά από μέσα μου χαλούσα τη σειρά των λέξεων και το διασκέδαζα μέχρι να ακουστεί το κλασικό «γιατί γελάς μόνος σου, Νίκο;»). Προσπαθώ. Προσπαθώ να αποτυπώσω στο ηλεκτρονικό χαρτί όσα συγκρούονται ακατάπαυστα μέσα στον εγκέφαλό μου μπας και τα βάλω σε τάξη βλέποντάς τα γραμμένα. Η προοπτική πως θα τα διαβάσουν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι είναι ο κανόνας που επιβάλλω στον εαυτό μου για να τα αρθρώσει όπως επιβάλλει ο «πολιτισμός» που με καταπιέζει από το πρώτο μου κλάμα, να έχω αρχή και τέλος, να βγάλω κάποιο συμπέρασμα, ίσως -η δημόσια αυτοψυχανάλυση στα καλύτερά της. Φρικάρω σκεπτόμενος πως με διαβάζουν άνθρωποι που λίγο πριν ή λίγο μετά θα διαβάσουν άρθρο με τίτλο «Η τηλεπαρουσιάστρια με το καυτό στήθος στη Μύκονο» ή «Θα σας κάνει να σας τρέχουν τα σάλια η σέξι τσιρλίντερ» ή «Σοκ! Ποιον πρώην παίκτη της τάδε ομάδας θέλει η τάδε ομάδα» ή «Δε θα το πιστεύετε το επικό τρολάρισμα και τη βόμβα μεγατόνων» και δε σιχαίνονται τους εαυτούς τους την ώρα που κλικάρουν σε τέτοιες πίπες. Άραγε έχουν αντιληφθεί πως αποτελούν το τάργκετ γκρουπ αυτών των ξεφτιλισμένων;

Όποιος έχει πιει μαζί μου κι έχει σηκώσει ποτήρι «στην υγειά μας» ξέρει και τι εύχομαι κάθε φορά. Χρόνια τώρα, δεκαετίες. Όλοι λένε το κλασικό «και το Πρωτάθλημα στον ΠΑΟΚ», εγώ λέω «το Κύπελλο». Με κοιτάνε παράξενα. Τερματίζουμε είκοσι πόντους από τον πρώτο και κατηγορούν εμένα. «Αν δεν έχεις στόχο το Πρωτάθλημα δεν είσαι πραγματικός Παοκτσής». «Είσαι μίζερος». «Είσαι μικρός για τον μεγάλο μας ΠΑΟΚ». Θα πρέπει να απολογούμαι ακόμα και για τα συναισθήματά μου όταν πίνω ρετσίνες. Όλοι θέλουν το Πρωτάθλημα, εγώ θέλω το Κύπελλο. Μαύρο πρόβατο. Εντοπίστηκε Παοκτσής που δε σηκώνει το ποτήρι του να ευχηθεί το Πρωτάθλημα στον ΠΑΟΚ, συναγερμός, mayday, mayday, να σηκωθεί και να φύγει από την παρέα μας. Θα μας μολύνει και μετά θα το χάσουμε πάλι το Πρωτάθλημα από τη γρουσουζιά του. Μαλάκες, εγώ πίνω στο Κύπελλο, εσείς στο Πρωτάθλημα, από το 1987 που έγινα ΠΑΟΚ σας έχω 3-0. Καλώς τα παιδιά. Κάντε με μπλοκ να μη σας γκαντεμιάζω, μπας και χωρίς την κακή μου τύχη σηκώσουμε κι ένα Πρωτάθλημα φέτος.


«So long I've been trying to match
It doesn't work
I'm trying»

Eπιστολή

Eπιστολή

Προς ΓΤΠΑΕ ΠΑΟΚ, Κύριο Σαββίδη Ιβάν Αγαπητέ Πρόεδρε, μετά τον τελικό του ΟΑΚΑ, πριν δύο χρόνια, σου ...

Read more
Αυθεντικός

Αυθεντικός

Επειδή ο σεβασμός &si ...

Read more
Φραγή

Φραγή

Ω, ναι. Κοιμάσαι στις 3, ξυπνάς χαράματα, τέτοια μέρα, όλα κελαηδάνε. Η μικρή στις έξι παρά, το πουλ ...

Read more
Σέλφι

Σέλφι

Τώρα εμείς της γενιάς μας ακούμε λολ και μένσιον και σέλφι και δεν έχουμε ιδέα τι εννοούν τα παιδιά. ...

Read more
Οδηγίες

Οδηγίες

Η ΠΑΕ ΠΑΟΚ δεν ανακοινώνει οδηγίες για την ασφαλή μετάβαση και αποχώρηση των φιλάθλων του ΠΑΟΚ για τ ...

Read more
0014

0014

Η μεγαλύτερη προσφ&om ...

Read more
Είκοσι (05/01/1997)

Είκοσι (05/01/1997)

Η τιμωρία ήταν απίστε&upsilo ...

Read more
Επιλοχίας

Επιλοχίας

Στο στρατό με σέβονταν και με φοβόντουσαν για τους λάθος λόγους. Λόγω ηλικίας και βαθμού, ένα και το ...

Read more
0028

0028

Ο δικός μου «Κούδ&alpha ...

Read more
Ρομαντικό

Ρομαντικό

Τι πιο ρομαντικό θέαμα από έναν πατέρα που κρατάει το γιο του από το χέρι, ντυμένοι με κασκόλ του ΠΑ ...

Read more
Καράβι

Καράβι

Στις αρχές της περιόδου 1992-1993 η κόντρα του κόσμου με τον Θωμά είχε αρχίσει να εντείνεται. ...

Read more
Πέταλα

Πέταλα

Πολύς λόγος γίνεται για τη διαμάχη που έχει ξεσπάσει ανάμεσα στα αντικριστά πέταλα της Τούμπας, δηλα ...

Read more

Θανασάκης

logo